II SAB/Sz 284/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na przewlekłość postępowania Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie rozpoznania pozwu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 13 listopada 2022 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w zakresie rozpoznania jego pozwu z dnia 4 kwietnia 2022 r., który złożył do Sądu Okręgowego Wydziału Cywilnego w K., według właściwości. Skarżący podał, że jego pozew dotyczył sprawy [...] i [...] i jest oparty na prawie cywilnym. Pozwany to Skarb Państwa - SO Wydział Karny w K. i SR Wydział Karny w K.. W ocenie skarżącego, Sąd Okręgowy Wydział Cywilny w K. wbrew przepisom prawa przekazał pozew do Sądu Apelacyjnego w S.. Ponadto skarżący zażądał wymierzenia kary finansowej w kwocie [...]zł zadośćuczynienia za dopuszczenie się przewlekłości postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego w K. wniósł o odrzucenie skargi z dnia 13 listopada 2022 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sądem Okręgowym na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 p. p. s. a. W piśmie tym Prezes Sądu wyjaśnił, że w dniu 11 kwietnia 2022 r. do Sądu Okręgowego w K. wpłynął pozew o zapłatę skierowany przez A. S. przeciwko Sądowi Okręgowemu w K. oraz Sądowi Rejonowemu w K.. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą [...]. Następnie dnia [...] kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w K. wydał postanowienie, zgodnie z którym na podstawie art. 44 2 k.p.c. przedstawiono akta sprawy Sądowi Apelacyjnemu w S. celem przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Postanowieniem z dnia [...] maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w S. przekazał sprawę do prowadzenia Sądowi Okręgowemu w S., przed którym obecnie toczy się postępowanie pod sygnaturą [...] (w załączeniu: postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia [...].04.2022 r. w sprawie [...]). Prezes Sądu Okręgowego w K. wskazał, ze niniejsza skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie dotyczy rozpoznania przez Sąd Okręgowy w K. powództwa cywilnego, brak jest zatem podstaw do rozpoznania niniejszej skargi w trybie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sądem Okręgowym w K. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 239 z późn. zm., zwana dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne, na mocy art. 3 § 3 p.p.s.a., orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kognicji sądów administracyjnych podlegają więc sprawy należące do kompetencji organów administracji publicznej, a także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Skarżący w piśmie z dnia 13 listopada 2022 r. zatytułowanym "wniosek", zarejestrowanym jako skarga zarzuca przewlekłość Sądu Okręgowego w K. Wydziału Cywilnego w rozpoznaniu jego powództwa cywilnego, które skierował pismem z dnia 4 kwietnia 2022 r. Skarżący kwestionuje w swoim piśmie zasadność przekazania jego sprawy do rozpatrzenia innemu sądowi, a więc kwestionuje akt podjęty w ramach sprawy cywilnej. Przedstawiony stan faktyczny niewątpliwie dotyczy sprawy cywilnej zainicjowanej przez skarżącego przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w K. i Rejonowemu w K. o zapłatę. Czynności, czy postanowienia podejmowane w toku sprawy, czy w związku ze sprawą cywilną przez Sąd Okręgowy nie mają charakteru aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywanych przez organ administracji publicznej, o których mowa art. 3 § 2 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że czynności procesowe w sprawie cywilnej, zawisłej przed sądem powszechnym, nie podlegają weryfikacji i kontroli sądów administracyjnych. Jak też brak oczekiwanych przez stronę zarządzeń, aktów, czynności w sprawie cywilnej nie może stanowić przedmiotu oceny sądów administracyjnych w trybie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnić należy, że w sytuacji, gdy strona zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania przez sąd rozpoznający sprawę, ma możliwość wniesienia skargi na podstawie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. tj. poz. 75 z późn. zm.). Przy czym, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, właściwy do rozpoznania takiej skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie, a więc w tym przypadku właściwy sąd cywilny, nie zaś sąd administracyjny. Tym samym przedmiotowa skarga nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, bezzasadne jest również domaganie się przez skarżącego zadośćuczynienia w wysokości [...] zł.