II SAB/Lu 142/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy Niemce w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z 31 lipca 2023 r. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy Niemce, zarzucając organowi niewydanie orzeczenia w zakresie jej wniosku z 20 czerwca 2023 r. dotyczącego przyznania świadczenia na opłacenie pomocy i opieki osób drugich. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. , poz. 1634 ze zm.) sąd administracyjny odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Okoliczność ta zachodzi wówczas, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej i między tymi samymi stronami zostało wszczęte i trwa nadal. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność i przewlekłość postępowania organu administracji publicznej w zakresie nierozpoznania wniosku skarżącej z 20 czerwca 2023 r. o przyznanie świadczenia na opłacenie pomocy i opieki osób drugich. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy II SAB/Lu 141/23, T. W. wniosła już wcześniej, bo 17 lipca 2023 r. skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania organu administracji publicznej w zakresie nierozpoznania jej wniosku z 20 czerwca 2023 r. o przyznanie świadczenia na opłacenie pomocy i opieki osób drugich. Sąd ustalił z urzędu, że postępowanie w sprawie II SAB/Lu 141/23 jest w toku i nie zostało prawomocnie zakończone. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie później złożonej skargi na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ww. ustawy. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.