II SAB/Kr 39/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Wójta Gminy T. w zakresie załatwienia wniosku z dnia [...] lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu P. S. wniesiony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. P. S. złożył w dniu 21 stycznia 2021 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy T. w zakresie załatwienia jego wniosku z dnia 10 lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wskazał, że do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał odpowiedzi zgodnej z wnioskiem. Organ nie poinformował również o możliwej zwłoce, jak również nie wydał decyzji o odmowie udzielenia informacji. Skarżący przyznał, że otrzymał pismo z dnia 26 lutego 2019 r. od Wodociągi i Kanalizacja [...] Spółki z o.o. (dalej [...]"). Podkreślił jednak, że wniosek o informację publiczną nie był kierowany do tej firmy, przez co odpowiedź nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący z ostrożności nadmienił, że [...] pomimo że nie jest organem uprawnionym do odpowiedzi na wniosek, błędnie interpretuje, że skarżący nie wnioskuje o informację publiczną. W literaturze i orzecznictwie sądowo-administracyjnym prezentowane jest jednolite stanowisko, że dokumenty wydane przez organy administracji w sprawach indywidualnych stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawdą jest, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany do Urzędu Gminy T., natomiast odpowiedzi na wniosek udzielił Prezes Zarządu Spółki "Wodociągi i Kanalizacja T. " sp. z o.o. w T. . Nie można jednak z tego tylko powodu stawiać zarzutu bezczynności Wójtowi Gminy T.. Udostępnienie informacji nastąpiło poprzez przesłanie plików w formacie pdf ze skrzynki nadawczej ePUAP Urzędu Gminy w T. na adres skrzynki odbiorczej ePUAP P. S.. Jako dane nadawcy w dniu 1 marca 2019 r wskazano: "Urząd Gminy T." (k – 4 i nast. akt adm.) Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679) gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Gospodarka komunalna polega na wykonywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej (art. 1 ust. 1 tejże ustawy). Analiza informacji zawartych w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, dostępnego na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości (https://ems.ms.gov.pl/) prowadzi do wniosku, że jedynym wspólnikiem "Wodociągi i Kanalizacja T. " Spółka z o.o. jest Gmina T.. Jest to właśnie spółka komunalna, założona w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w postaci zaopatrzenia w wodę i kanalizacji. Mimo formalnej odrębności, pomiędzy gminą a spółką komunalną zachodzi bardzo ścisły związek. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczył w całości działalności tej spółki i jej związków z gminą T. , zatem nie budzi zastrzeżeń fakt, że wniosek ten został załatwiony przez spółkę komunalną, a nie przez Wójta Gminy T.. Istotą dostępu do informacji publicznej i regulacji dotyczących tej kwestii jest zapewnienie transparentności działania władzy publicznej i zapewnienie obywatelom środków zmierzających do realizacji tego celu. W sytuacji udostępnienia informacji na wniosek kwestia, czy udzielił jej dokładnie ten podmiot, do którego wniosek był adresowany, czy też inny podmiot – jest drugorzędna, zwłaszcza w przypadku tak ścisłego związku pomiędzy obydwoma podmiotami. Skarżący kwestionuje również kompletność udostępnionej mu informacji w zakresie pkt 2 wniosku, w którym wniósł o udostępnienie "wszystkich dokumentów, przesyłanych w obydwie strony między WiK oraz UGT w okresie ponad 24 miesięcy tj. od lutego 2017 do dnia wysłania odpowiedzi na to pismo, przekazywanych drogą papierową oraz elektroniczną w szczególności o charakterze: a) umów, rachunków, płatności. b) reklamacji, skarg, wniosków, ponagleń. c) oraz jakichkolwiek innych informacji. Z oznaczeniem ww informacji jaką drogą były przekazywane". W wykonaniu tej części wniosku przesłano skarżącemu "umowy i aneksy zawarte od lutego 2017 r. do dnia 26.02.2019 r. pomiędzy [...] Sp. z.o.o. a Gminą T. - sztuk 14" stwierdzając jednocześnie: "Żądany przez Pana szerszy zakres informacji tj. reklamacje, skargi, wnioski, ponaglenia itp. nie stanowią informacji publicznej". Sąd podziela stanowisko, że żądane przez P. S. "reklamacje, skargi, wnioski i ponaglenia" nie stanowią informacji publicznej. Kwestionując to stanowisko skarżący podnosi, że "dokumenty wydane przez organy administracji w sprawach indywidualnych stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej" – jednakże nie mamy tutaj do czynienia z organem administracji rozstrzygającym sprawę indywidualną, lecz z relacją pomiędzy gminą a gminną spółką komunalną. Biorąc pod uwagę powyższe należy przyjąć, że wniosek skarżącego z dnia 10 lutego 2019 r. został załatwiony w sposób kompletny i wyczerpujący pismem z 26 lutego 2019 r. Stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2020 r II OPS 5/19 - "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Stwierdzić należy, że organ nie pozostawał na dzień wniesienia skargi do sądu w bezczynności w udzieleniu informacji publicznej. Co istotne – skarga do WSA została wniesiona dopiero 29 stycznia 2021 r., a więc po upływie niemal dwóch lat od złożenia i załatwienia wniosku. Skarżący przez cały ten długi okres sprawiał wrażenie usatysfakcjonowanego udzieloną mu informacją. Organ natomiast przez cały ten czas pozostawał w przekonaniu, że sprawa z wniosku P. S. została zakończona, a Sąd okoliczność tę potwierdza. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., bowiem sprawa z wniosku skarżącej o udzielnie informacji publicznej została załatwiona przez organ przed wniesieniem skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a