II SAB/Kr 101/19

Dnia 29 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Pismem procesowym z 6 marca 2019 r., E. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego - M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej. W wykonaniu zarządzenia z 16 maja 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, złożenie dowodu ponaglenia tj. wykazanie, że przed wniesieniem skargi wyczerpano tryb z art. 37 § 1 K.p.a. oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 31 maja 2019 r., o czym świadczy pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, powyższe braki nie zostały uzupełnione. Nadto na marginesie należy wskazać, że pełnomocnik skarżącej w skierowanym do SKO w [...] piśmie z 25 marca 2019 r. cofnął ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. póz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Sygn. akt II SAB/Kr 101/19 Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 53 § 2 b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. póz. 2096, z późn. zm.) - zwanej dalej: "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi warunek konieczny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niewyczerpanie trybu przedskargowego prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt l OSK 2120/10, Lex nr 687104). Będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie została poprzedzona ponagleniem. Pisma takiego nie zawierają przedłożone wraz ze skargą akta administracyjne, nie zostało ono także przedstawione na wezwanie Sądu. Z kolei stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), a także obowiązek dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu (art. 46 § 3 p.p.s.a.) Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w podanych wyżej zakresach, zostało przesłane do pełnomocnika skarżącej i doręczone skutecznie w dniu 31 maja 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności, upłynął zatem z dniem 7 czerwca 2019 r. Sygn. akt II SAB/Kr 101/19 Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do dokonania opisanych czynności, pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wobec tego uznać należało, że przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.