II SAB/Ke 74/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Agnieszka Banach, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Opatów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

W dniu 21 kwietnia 2026 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Opatów, polegającą na niezałatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 29 marca 2026 r. w sposób i w formie przewidzianej przepisami prawa. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku i udostępnienia informacji publicznej lub wydania decyzji administracyjnej w ustawowym terminie, stwierdzenie że bezczynność miała miejsce z naruszeniem prawa, zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania oraz wymierzenie organowi grzywny. Uzasadniając swe stanowisko skarżący wyjaśnił, że w dniu 29 marca 2026 r. złożył na druku dostępnym na stronie BIP Urzędu Miasta i Gminy w Opatowie wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa z nieruchomością prywatną. Organ nie udostępnił żądanej informacji ani nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia. Zamiast tego przekazał jedynie pismo znak IMK.1421.4.2026, które nie ma formy decyzji administracyjnej. W dniu 11 kwietnia 2026 r. skarżący złożył ponaglenie do Burmistrza Miasta i Gminy w Opatowie, w którym wezwał organ do udostępnienia wnioskowanej informacji lub wydania decyzji administracyjnej w sprawie odmowy jej udostępnienia – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Do dnia 21 kwietnia 2026 r. nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Brak wydania decyzji w sprawie, nieudostępnienie informacji, unikanie odpowiedzi na ponaglenia stanowi w ocenie skarżącego bezczynność organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i przyznał, że w dniu 29 marca 2026 r. (niedziela) otrzymał wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Po wnikliwej analizie jego treści uznał, że żądana informacja nie jest informacją publiczną. W związku z tym w dniu 9 kwietnia 2026 r. skierował do skarżącego pismo, w którym poinformował go o tym. Jednocześnie organ wyjaśnił, że pytanie o konkretne postępowanie jest w istocie pytaniem o zbiór różnego rodzaju informacji, z których nie wszystkie mogą być informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.". Wniosek powinien dotyczyć konkretnej informacji a nie zbioru materiałów jako takich. W dniu 11 kwietnia 2026 r. wpłynęło od skarżącego pismo wzywające organ do udostępnienia wnioskowanej informacji lub wydania decyzji administracyjnej w sprawie odmowy jej udostępnienia – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. W dniu 21 kwietnia 2026 r. skierowano do skarżącego pismo z informacją, że żądana informacja nie jest informacją publiczną w związku z czym nie ma zastosowania art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W ślad za tym pismem wpłynęła od skarżącego skarga na bezczynność organu. Zdaniem Burmistrza w opisanych okolicznościach nie pozostaje on w bezczynności. Niezależnie od powyższego organ wskazał, że czynności podejmowane przez skarżącego pozostają w ścisłym związku z prowadzonym przez Burmistrza postępowaniem o rozgraniczenie nieruchomości, w którym skarżący jest stroną. Organ wymienił w związku z tym sprawy toczące się przed tut. Sądem ze skarg M.P. , a także wnioski składane przez niego do organów. Zdaniem Burmistrza aktywność skarżącego w tym zakresie jest ściśle skorelowana z prowadzonymi postępowaniami. Aktywność ta nacechowana jest przy tym uporczywością w składaniu kolejnych wniosków, co pozwala na przyjęcie wniosku, że działanie skarżącego nie jest podyktowane troską o dobro publiczne i w sposób istotny wpływa na funkcjonowanie Urzędu. W tej sytuacji zdaniem organu postępowanie skarżącego nie zasługuje na ochronę prawną ponieważ nosi znamiona nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stan taki miał miejsce w rozpoznawanej sprawie i stąd orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i § 3 p.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wyjaśnić przy tym trzeba, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w ustawie i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt organu administracji, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi bowiem wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Z art. 13 u.d.i.p. wynika że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz", Wolters Kluwer 2016). W przypadku żądania udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w myśl przepisów tej ustawy. Nie budzi wątpliwości Sądu, że Burmistrz Miasta i Gminy Opatów jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Jednak rodzaj informacji wskazanej we wniosku skarżącego z dnia 29 marca 2026 r. pozwala uznać za słuszne stanowisko organu, że nie stanowi ona informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Mianowicie skarżący wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "Postępowanie rozgraniczające z wniosku Starosty Opatowskiego z dnia 7 stycznia 2026 znak: GN-I.6811.165.2025 dotyczące działki nr 2035 stanowiącej własność Skarbu Państwa". Tak sformułowane żądanie ma charakter zbyt ogólny i nie pozwala na jednoznaczne i precyzyjne ustalenie, o jaką w istocie informację wnosi skarżący. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, wnioskodawca ma prawo uzyskania informacji publicznej, a nie prawo dostępu do zbioru, w którym niektóre dokumenty mogą mieć walor takiej informacji. Uznanie, że akta postępowania jako zbiór dokumentów i informacji nie stanowią w całości informacji publicznej nie ogranicza prawa skarżącego do wystąpienia o udostępnienie konkretnej informacji publicznej na podstawie akt postępowania. Warunkiem skorzystania z uprawnienia do uzyskania informacji w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej jest skonkretyzowanie wniosku. Wnioskodawca powinien wskazać o jaką konkretnie informację mu chodzi lub co ma być jej przedmiotem, aby organ mógł ocenić czy dotyczy sfery faktów publicznych. Udostępnienie zebranego materiału nie mieści się w kategorii informacji publicznej. Niewątpliwie zebrany materiał stanowią akta sprawy, które są pewnym przedmiotem, którego dotyczą przepisy szczególne odnoszące się zarówno do jego tworzenia, rejestrowania, przechowywania, jak i udostępniania. Przyjmuje się, że żądanie udostępnienia akt sprawy jako całości, także akt zakończonego postępowania, nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Akta sprawy mogą niewątpliwie zawierać informacje publiczne, ale w trybie u.d.i.p. nie można żądać udostępnienia zbioru dokumentów składającego się na akta sprawy, ale konkretnych informacji (por. m.in. wyrok WSA w Poznaniu z 16 kwietnia 2026 r., sygn. II SAB/Po 37/26). Podobnie należy ocenić żądanie udostępnienia informacji o "postępowaniu" jako takim. Tego rodzaju żądanie nie jest skonkretyzowane w wystarczający sposób, tak aby można było uznać, że dotyczy informacji publicznej i aby powodowało po stronie organu powstanie obowiązku udzielenia odpowiedzi w trybie u.d.i.p. Skoro zatem żądanej przez skarżącego informacji nie można uznać za informację publiczną w rozumieniu ww. ustawy, reakcja organu polegająca na poinformowaniu o tym wnioskodawcy zwykłym pismem była – zgodnie z tym co wyżej podniesiono – w pełni prawidłowa. Odpowiedź w tej formie została przy tym udzielona w terminie ustawowo określonym. W związku z powyższym skarga nie mogła zasługiwać na uwzględnienie i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.