II SAB/Lu 83/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Anna Ostrowska Sędzia WSA Bartłomiej Pastucha (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Rektora Uniwersytetu M. C.-S. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Rektor Uniwersytetu M. C.-S. w L. dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku M. S. z dnia 2 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w części obejmującej punkty 2, 3, 4, i 5; II. stwierdza, że bezczynność Rektora Uniwersytetu M. C.-S. w L. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu M. C.-S. w L. do załatwienia wniosku M. S. z dnia 2 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w części obejmującej punkt 2 oraz punkt 5 w zakresie tabeli stanowiącej załącznik nr [...] do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu M. C.-S. z dnia 15 października 2025 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; IV. oddala skargę w pozostałej części; V. zasądza od Rektora Uniwersytetu M. C.-S. w L. na rzecz M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 2 kwietnia 2026 r. M. S. (dalej jako: wnioskodawca lub skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Rektora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w L. (dalej jako: Rektor UMCS lub organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze skarżący zarzucił, że wskutek bezczynności organ dopuścił się w przedmiotowej sprawie naruszenia: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p.), w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji; 4) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepisy te stanowią, że odmowa udostępnienia informacji z uwagi na ochronę prywatności osób fizycznych następuje w drodze decyzji, poprzez ich niezastosowanie i niewydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostepnienia informacji. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych dotychczas informacji, w zakresie nieudostępnionych dotychczas informacji tj.: a) opinii Wydziałowego Samorządu Studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w zakresie wszystkich 12 wniosków złożonych przez studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa na potrzeby zgłoszenia do konkursu na Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej ogłoszonego dnia 15 września 2025 r.; b) treści tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej z dnia 15 października 2025 r., która uprzednio została w całości zanonimizowana; c) treści tabeli dotyczącej wniosków konkursowych studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa uzupełnionej według wzoru udostępnionego przez wnioskodawcę w dniu 24 stycznia 2026 r. w zakresie wszystkich 12 złożonych zgłoszeń związanych z naborem ogłoszonym dnia 15 września 2025 r. waz ze wskazaniem konkretnej średniej ocen poszczególnych osób. Ponadto skarżący wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 2 listopada 2025 r., za pośrednictwem platformy ePUAP, skierował do Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (dalej jako: UMCS lub Uczelnia) wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie następujących dokumentów dotyczących konkursu na najlepszego absolwenta UMCS i Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, ogłoszonego na oficjalnej stronie internetowej Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS w dniu 15 września 2025 r.: 1) wniosków (zgłoszeń) absolwentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS złożonych w związku z ww. naborem (tj. załączników nr 1 do Regulaminu nadawania tytułu najlepszego absolwenta UMCS), przesłanych zgodnie z zasadami określonymi w treści komunikatu; 2) opinii organu Samorządu Studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS o kandydatach, którzy zgłosili się do tego konkursu (w związku z wymogiem zaopiniowania kandydatur, o którym mowa w § 3 ust. 3 Regulaminu nadawania tytułu najlepszego absolwenta UMCS); 3) listy absolwentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, których Dziekan Wydziału Politologii i Dziennikarstwa zgłosił Prorektorowi właściwemu ds. studenckich, zgodnie z § 3 ust. 1 Regulaminu nadawania tytułu najlepszego absolwenta UMCS; 4) dokumentacji wytworzonej przez Komisję powołaną przez Dziekana Wydziału Politologii i Dziennikarstwa, która wyłoniła kandydatów, o których mowa w § 3 ust. 2 Regulaminu nadawania tytułu najlepszego absolwenta UMCS (w szczególności protokół z posiedzenia, protokół z głosowania, sprawozdanie z prac Komisji), a także listę członków tej Komisji; 5) dokumentacji wytworzonej przez Komisję Rektorską w związku z rozstrzygnięciem konkursu na najlepszego absolwenta Wydziału Politologii i Dziennikarstwa (w szczególności protokół z posiedzenia, protokół z głosowania, sprawozdanie z prac Komisji). Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji skarżący wskazał formę elektroniczną możliwą do odczytu maszynowego. W dniu 22 listopada 2025 r. wnioskodawca odebrał poprzez usługę e-Doręczeń odpowiedź na ww. wniosek, ograniczającą się do przekazania jednego dokumentu - Protokołu z posiedzenia Wydziałowej Komisji powołanej w celu wyłonienia kandydatów do Medalu Najlepszego Absolwenta 2024/2025 Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, datowanego na 29 września 2025 r. Skarżący stwierdził, że organ w ten sposób zrealizował jedynie pkt 3 i częściowo pkt 4 wniosku z dnia 2 listopada 2025 r., tj. w zakresie listy absolwentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, których Dziekan Wydziału Politologii i Dziennikarstwa zgłosił Prorektorowi właściwemu ds. studenckich, zgodnie z § 3 ust. 1 Regulaminu nadawania tytułu najlepszego absolwenta UMCS, a także dokumentacji wytworzonej przez Komisję powołaną przez Dziekana Wydziału Politologii i Dziennikarstwa, która wyłoniła kandydatów, o których mowa w § 3 ust. 2 Regulaminu nadawania tytułu najlepszego absolwenta UMCS, tj. protokołu z posiedzenia, a także listy członków Komisji. Do odpowiedzi nie dołączono żadnych innych dokumentów, które przedstawiłyby rzeczywisty przebieg posiedzenia i potwierdzałyby zasadność wyboru wyłonionych kandydatur. Ograniczono się wyłącznie do przedstawienia końcowego rezultatu prac Komisji, w postaci przywołanego protokołu. Pozostałe informacje, o których udostępnienie wnioskował w dniu 2 listopada 2025 r. zostały całkowicie pominięte. Doszło więc tylko do częściowego udostępnienia informacji. Ponadto już na wstępnym etapie sprawy doszło do naruszenia przepisów u.d.i.p. w zakresie terminu na udostępnienie informacji publicznej - organ odpowiedział z przekroczeniem 14-dniowego terminu, nie poinformował w nim o konieczności jego przedłużenia, a ponadto mimo kilkupunktowego wniosku ograniczył się do udostępnienia tylko 1 dokumentu. W dniu 30 listopada 2025 r. wnioskodawca skierował do organu, poprzez platformę ePUAP, pismo oznaczone jako "Ponowienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej". W piśmie tym ponowił żądanie wyrażone we wniosku z dnia 2 listopada 2025 r., podkreślając, że właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na wszystkie zawarte w nim kwestie. Wnioskodawca dodał, że w razie braku posiadania któregokolwiek z żądanych dokumentów wnosi o jednoznaczne wskazanie tego faktu i wyjaśnienia, czym taki brak jest spowodowany. W dniu 3 grudnia 2025 r. skarżący odebrał przez usługę ePUAP kolejną odpowiedź organu w postaci dwóch załączników - Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta UMCS z dnia 15 października 2025 r. oraz zawiadomienia o terminie załatwienia sprawy. W zawiadomieniu tym wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy – do dnia 7 stycznia 2026 r., z ogólną informacją, iż przyczyną zwłoki w niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie jest konieczność zebrania z wielu jednostek organizacyjnych Uniwersytetu, a następnie uszeregowania, analizy stosownych informacji przez właściwe jednostki organizacyjne UMCS. Pozostałe elementy wniosku w dalszym ciągu nie zostały udostępnione. W dniu 8 grudnia 2025 r. skarżący skierował do organu poprzez platformę ePUAP kolejne pismo, w którym wyraził swój sprzeciw wobec sposobu realizacji jego wniosku, wnosząc o przesłanie brakujących załączników do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej z dnia 15 października 2025 r., a także zwracając uwagę na nieuprawnione przedłużanie terminu na udostępnienie informacji publicznej oraz sygnalizując niedokładności w treści udostępnionego protokołu. Skarżący podkreślił, że mimo udostępnienia dwóch dokumentów i wyznaczenia terminu załatwienia sprawy, organ bezsprzecznie pozostaje w bezczynności. W dniu 11 grudnia 2025 r. skarżący otrzymał przez platformę ePUAP kolejną odpowiedź od organu, w której przekazano brakujące załączniki, a także poinformowano, że zgłoszenia kandydatów mają charakter dokumentów prywatnych, które nie posiadają waloru informacji publicznej. Przesłany załącznik, będący zestawieniem kandydatów z różnych wydziałów, ich średnich ocen, oceny z egzaminu dyplomowego, czy też daty uzyskania dyplomu, został jednak całkowicie zanonimizowany (pozostawiono widoczne jedynie nazwy wydziałów i tytuły kolumn), przez co stracił jakąkolwiek wartość jako dokument podlegający udostępnieniu w trybie informacji publicznej. Skarżący podkreślił, że nie neguję konieczności zanonimizowania nazwisk poszczególnych absolwentów. W jego ocenie anonimizacja wszystkich kolumn tabeli jest jednak nadużyciem ze strony organu. W dniu 24 stycznia 2026 r., w odpowiedzi na informację, iż wnioskowane zgłoszenia kandydatów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa są dokumentami prywatnymi, wnioskodawca dokonał poprzez usługę e-Doręczenia częściowej modyfikacji wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. w ten sposób, że wniósł o wskazanie, jakie osiągnięcia i aktywności istotne z perspektywy konkursu na najlepszego absolwenta UMCS i Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS były wskazywane we wnioskach kierowanych przez studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS. Skarżący podkreślił, że w ten sposób nie domagał się już udostępnienia nośników informacji będących dokumentami prywatnymi, lecz treści informacji zawartej w tych dokumentach, związanych z wykonywaniem przez Uczelnię zadania w postaci organizacji konkursu. W pozostałym zakresie wnioskodawca podtrzymał swój poprzedni wniosek, wzywając do niezwłocznego udostępnienia brakujących dokumentów. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, że jeżeli organ zdecydował się na anonimizację danych w załączniku do Protokołu w taki sposób, że doszło do usunięcia istoty żądania, to winien wydać decyzję odmowną. Dokonana anonimizacja tabeli obejmująca wszystkie jej kolumny za wyjątkiem oznaczenia wydziałów, sprawia bowiem, że staje się ona de facto bezwartościowa. W piśmie z dnia 6 lutego 2026 r., doręczonym wnioskodawcy w dniu 20 lutego 2026 r. poprzez usługę e-Doręczenia, organ poinformował, że Protokół z głosowania Komisji konkursowej powołanej przez Dziekana Wydziału Politologii i Dziennikarstwa, został już uprzednio wysłany, a Wydział nie posiada żadnych innych dokumentów, które odpowiadałyby żądaniu wnioskodawcy. Wskazano również, że wszystkie wnioski konkursowe zostały zaopiniowane przez Wydziałowy Samorząd Studentów. Jednocześnie przekazana została tabela, która została opracowana w ten sposób, że uwzględniała jedynie 3 wnioski, które wpłynęły do Wydziału Politologii i Dziennikarstwa, natomiast w zakresie średniej ocen podany został jedynie przedział tj. 4,59-5,00, zamiast wskazania konkretnej średniej. Podsumowując, skarżący zarzucił organowi pozostawanie w bezczynności w następującym zakresie: 1) nieudostępnienia opinii Wydziału Samorządu Studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS dotyczących poszczególnych 12 wniosków - mimo potwierdzenia, że wszystkie wnioski konkursowe zostały zaopiniowane, a więc organ powinien taką dokumentację posiadać; 2) nieuprawnionego zanonimizowania tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Cufie-Sklodowskiej z dnia 15 października 2025 r.; 3) nieprawidłowego udostępnienia tabeli dotyczącej wniosków konkursowych studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa, poprzez pominięcie wniosków, które nie zostały zaopiniowane pozytywnie, a także podanie średniej ocen ze studiów w przedziale, a nie konkretnie tej, która została wskazana w poszczególnym wniosku. W odpowiedzi na skargę Rektor UMCS (reprezentowany przez radcę prawnego) wniósł o oddalenie skargi w całości. Organ wyjaśnił, że na skutek rozległej awarii systemów EZD oraz ePUAP, obejmującej infrastrukturę informatyczną UMCS, mającej miejsce w dniu 2 listopada 2025 r., wniosek skarżącego złożony przez ePUAP w dniu 2 listopada 2025 r. został skutecznie odzyskany i zarejestrowany w systemie w dniu 7 listopada 2025 r. o godzinie 16:49. Pomimo tych obiektywnych, niezależnych od Uczelni trudności technicznych, organ rozpatrzył żądanie z zachowaniem ustawowych ram czasowych. Zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 1 u.d.i.p., czternastodniowy termin na udostępnienie wnioskowanych danych upływał w dniu 21 listopada 2025 r. W tym dniu, UMCS odpowiedział na wniosek, co czyni zarzut bezczynności w przedmiotowym stanie faktycznym całkowicie bezzasadnym. W odpowiedzi został przesłany Protokół z posiedzenia Wydziałowej Komisji powołanej w celu wyłonienia kandydatów do Medalu Najlepszego Absolwenta 2024/2025 Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, w którym dokonano anonimizacji imion i nazwisk wyłonionych kandydatów. Następnie organ wysłał do skarżącego zawiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, wskazując datę 7 stycznia 2026 r. Do zawiadomienia dołączono zanonimizowany Protokół z posiedzenia Komisji Rektorskiej Medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej z dnia 15 października 2025 r. Następnie organ wskazał, że pismem z dnia 30 listopada 2025 r. skarżący ponowił wniosek o udostępnienie informacji publicznej, natomiast w piśmie z dnia 7 grudnia 2025 r (data wpływu do organu - 8 grudnia 2025 r.) wyraził sprzeciw wobec sposobu realizacji jego wniosku oraz wskazał, że organ pozostaje w stanie bezczynności Jednocześnie wniósł o przesłanie załączników do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej z dnia 15 października 2025 r., wyznaczając organowi termin 7-dniowy na odpowiedź. Organ odpowiedział skarżącemu w dniu 10 grudnia 2025 r., zatem zachował wyznaczony przez skarżącego 7-dniowy termin. W odpowiedzi wyjaśnił, że w wyniku omyłki do poprzedniego pisma nie dołączono żądanych załączników do Protokołu. Jednocześnie organ wyjaśnił, że zgłoszenia kandydatów do tytułu najlepszego absolwenta UMCS z Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS w L. , mają charakter dokumentów prywatnych i nie posiadają walorów informacji publicznej w rozumieniu nadanym treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W dniu 24 stycznia 2026 r. skarżący zwrócił się do organu z pismem zawierającym częściową modyfikację wniosku, w ten sposób, że wniósł o wskazanie jakie osiągnięcia i aktywności istotne z perspektywy konkursu na najlepszego absolwenta UMCS Wydziału Politologii i Dziennikarstwa były wskazywane we wnioskach kierowanych przez studentów wyżej wskazanego Wydziału. Informacji organ miał udzielić z podziałem na wnioski według narzuconej tabeli przez skarżącego. Ponadto skarżący podtrzymał żądanie udostępnienia mu opinii Organu Samorządu Studentów Wydział Politologii i Dziennikarstwa o kandydatach, którzy zgłosili się do tego konkursu, protokołu z głosowania komisji powołanej przez dziekana Wydziału Politologii i Dziennikarstwa, które wyłoniło kandydatów oraz sprawozdania uzasadniającego wybór konkretnych kandydatur do zgłoszenia Prorektorowi. Pismem z dnia 6 lutego 2026 r. organ przekazał uzupełnioną tabelę w takim zakresie w jakim pozwoliła na to anonimizacja i poinformował skarżącego, że protokół z głosowania komisji konkursowej powołanej przez Dziekana Wydziału Politologii i Dziennikarstwa został już uprzednio przesłany, a co do reszty wnioskowanych dokumentów, Wydział nie posiada dokumentów, które odpowiadałyby żądaniu Skarżącego. Wszystkie wnioski zostały zaopiniowane przez Wydziałowy Samorząd Studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS. W następstwie powyższego, skarżący przekazał organowi skargę na bezczynność. Odnosząc się do zarzutów skargi Rektor UMCS podniósł, ze jako podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej musi ograniczyć zakres ujawnianych danych ze względu na prywatność osób fizycznych. Wynika to wprost z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W praktyce ograniczenie realizuje się przez anonimizację, która jest powszechnie akceptowanym przez sądy i doktrynę zabiegiem technicznym pozwalającym udostępnić treść informacji publicznej bez naruszania prywatności. Rzeczą podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji jest dokonanie takiej anonimizacji, która uniemożliwi identyfikację osób objętych żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Organ podtrzymał stanowisko, iż zgłoszenia (wnioski) składane przez kandydatów to dokumenty prywatne zawierające rozbudowane dane osobowe (w tym o nazwie ukończonego kierunku studiów, stopniu, średniej ocen ze studiów, ocenie za pracę dyplomową, ocenie z egzaminu dyplomowego, dacie uzyskania dyplomu, osiągnięciach w pracy naukowej/badawczej/artystycznej, publikacjach/dziełach wydanych, wystąpieniach na konferencjach/wystawach/koncertach, udziale w projektach badawczych lub grantach, udziale w konkursach i o zdobytych nagrodach, udziale w stażach, praktykach nieobowiązkowych, wymianach studenckich, działalności w kołach naukowych, organizacjach studenckich, samorządzie studenckim, innych osiągnięciach absolwenta), zgodnie z treścią zgłoszenia kandydatury do udziału w konkursie. A zatem takie dokumenty nie podlegają udostępnieniu w całości jako "nośnik" - udostępniana jest wyłącznie informacja publiczna w nich zawarta, po odpowiedniej anonimizacji. Dokumenty prywatne nie stają się w całości informacją publiczną przez sam fakt, że znajdują się w aktach podmiotu publicznego, a organ ma obowiązek oddzielić treść publiczną od prywatnej i zanonimizować dane osób fizycznych. Z kolei protokoły z posiedzeń i prace komisji uczelnianych dokumentują wykonywanie zadań publicznych Uczelni, dlatego też co do zasady stanowią informację publiczną, jednak ich udostępnienie podlega ograniczeniom z art. 5 u.d.i.p., w szczególności w zakresie danych osób fizycznych, które nie pełnią funkcji publicznych. W protokołach udostępnianych z wniosku należy anonimizować sferę prywatności - bez potrzeby anonimizowania danych osób pełniących funkcje publiczne w związku z tymi funkcjami. Zdaniem organu, szeroka anonimizacja dokumentów udostępnionych skarżącemu znajduje zatem pełne uzasadnienie w przepisach prawa, a w szczególności w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Kandydaci zgłoszeni do konkursu na najlepszego absolwenta Wydziału są osobami prywatnymi, a nie podmiotami pełniącymi funkcje publiczne, co oznacza, że ich dane osobowe, w tym szczegółowy przebieg i wyniki edukacji, podlegają bezwzględnej ochronie również na gruncie przepisów o ochronie danych osobowych. Udostępnienie w trybie jawnym imion, nazwisk, średniej ocen ze studiów, ocen z prac dyplomowych oraz opinii samorządu studenckiego stanowiłoby bezpośrednią, rażącą i bezprawną ingerencję w sferę ich prywatności. Konieczność tak szerokiego zakresu anonimizacji, obejmującego również zatajenie konkretnych osiągnięć w pracy naukowej, artystycznej, zdobytych nagród, odbytych staży czy wyjazdów w ramach wymiany studenckiej, wynikała bezpośrednio z ryzyka identyfikacji pośredniej. Ujawnienie tak zindywidualizowanych informacji o dorobku akademickim, nawet po usunięciu samych imion i nazwisk, z łatwością pozwoliłoby na rozpoznanie konkretnych absolwentów w stosunkowo wąskim środowisku uniwersyteckim, prowadząc do obejścia przepisów chroniących prywatność. W ocenie organu, prawidłowo zatem przekazano dokumentację z posiedzeń Komisji Rektorskiej w formie zanonimizowanej, ponieważ w ten sposób zrealizowano nałożony ustawą obowiązek zapewnienia transparentności samego przebiegu procedury konkursowej uczelni, chroniąc jednocześnie konstytucyjnie i ustawowo zagwarantowane dobra osobiste zgłoszonych kandydatów przed nieuprawnionym ujawnieniem wnioskodawcy. Zdaniem Rektora UMCS, skarżący w swoim żądaniu konsekwentnie zmierzał do uzyskania pełnych danych osobowych kandydatów biorących udział w konkursie, co stoi w rażącej sprzeczności z istotą i celem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na fakt, że skarżący sam jest absolwentem Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, funkcjonował on w tym samym środowisku akademickim, co zgłoszeni kandydaci, a w konsekwencji może dysponować prywatną wiedzą na ich temat oraz znać ich osobiście. Taka specyficzna więź środowiskowa sprawia, że skarżący, w przeciwieństwie do osoby z zewnątrz, niezwiązanej w żaden sposób z uczelnią, z ogromną łatwością mógłby dopasować zestawienia osiągnięć edukacyjnych czy organizacyjnych do konkretnych znajomych absolwentów, dokonując ich bezbłędnej identyfikacji pomimo usunięcia bezpośrednich personaliów. Mając powyższe na względzie, organ wyraził stanowisko, że żądane przez skarżącego dokumenty w żadnym wypadku nie mogą zostać mu udostępnione w pełnej, niezanonimizowanej formie, gdyż doprowadziłoby to do bezprawnego ujawnienia danych osobowych i naruszenia chronionej ustawowo prywatności osób fizycznych, co stanowiłoby bezpośrednie naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Rektor UMCS dopuścił się bowiem bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie żądań wyrażonych w punktach 2-5 tego wniosku. Natomiast w zakresie odnoszącym się do pozostałej części przedmiotowego wniosku (pkt 1) skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy podnieść, że bezspornym jest, iż Rektor UMCS należy do kręgu podmiotów obowiązanych do udostępniania informacji publicznych, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności (m.in.) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl art. 70 Konstytucji RP, organizacja powszechnego kształcenia jest zadaniem władzy publicznej, a publiczne szkoły wyższe są elementem powszechnego systemu kształcenia. System szkolnictwa i nauki tworzą m.in. uczelnie, które posiadają osobowość prawną oraz korzystają z autonomii na zasadach określonych w ustawie (art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej jako "p.s.w.n."). Uczelnie są zatem osobami prawnymi wykonującymi zadania publiczne z zakresu szkolnictwa wyższego, których zakres został doprecyzowany w art. 11 p.s.w.n. UMCS – jako uczelnia publiczna, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n. - zadania te realizuje ze środków publicznych (art. 365-355 p.s.w.n.), a zatem dysponuje też majątkiem publicznym. W myśl zaś art. 23 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 p.s.w.n., Rektor UMCS jest organem reprezentującym tę uczelnię oraz nią zarządzającym. Rektor UMCS jest zatem podmiotem reprezentującym osobę prawną, która wykonuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, a więc podmiotem wskazanym w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., jako obowiązany do udostępniania informacji publicznych. Tym samym na Rektorze UMCS spoczywa odpowiedzialność za prawidłowe załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej skierowanego do tej Uczelni. Przez stan bezczynności rozumie się sytuację, w której określny podmiot, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem terminie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. O bezczynności na gruncie u.d.i.p. można co do zasady mówić wówczas, gdy w określonym w art. 13 ust.1 u.d.i.p. terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o informację publiczną, podmiot zobowiązany do jej udostepnienia nie udziela żądanej informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), ani też nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie (art. 16 ust. 1 ud.i.p.). Przy czym te formy zakończenia postępowania mogą nastąpić jedynie w sytuacji, gdy informacja będąca przedmiotem wniosku posiada walor informacji publicznej. Tym samym uwzględnienie skargi na bezczynność w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej – poza ustaleniem, że wniosek został skierowany do podmiotu, na którym ciąży obowiązek udostępniania informacji publicznej – wymaga również stwierdzenia, że wniosek dotyczy danych lub dokumentów mających charakter informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Jedynie bowiem w zakresie, w jakim wniosek dotyczy informacji publicznej, może dojść do bezczynności na gruncie u.d.i.p. Informacja, która nie ma waloru informacji publicznej, nie podlega wszakże udostepnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. ani też nie może przedmiotem decyzji wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., albowiem podjęcie takiego rozstrzygnięcia także zastrzeżone jest dla informacji mających charakter informacji publicznej. Nadto bezczynność w sprawie wniosku o informację publiczną może zaistnieć w sytuacji, gdy dochodzi do udostępnienia informacji innej, niż informacja publiczna, której oczekuje wnioskodawca, bądź też informacji niepełnej – nieadekwatnej do zakresu wniosku (por. wyroki NSA: z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2569/12; z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 13/16). Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., z których wynika, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności w sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Na gruncie tej definicji w orzecznictwie sądowym za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. (por. np. wyrok NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2352/13, dostępny w CBOSA). Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa). Wskazuje się zatem, że informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, eksponując powiązania informacji publicznej z dynamiczną działalnością państwa, jako organizatora życia społeczno-gospodarczego z jednoczesnym wskazaniem, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (por. wyroki NSA z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt OSK 205/04; wyroki WSA w Warszawie: z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1542/08; z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 933/10; z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 117/09). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności występujących w rozpoznawanej sprawie, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że organowi nie można zarzucić bezczynności w zakresie załatwienia punktu 1 wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2026 r. Przypomnieć należy, że w powyższym punkcie skarżący domagał się udostępnienia wniosków (zgłoszeń) absolwentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, złożonych w konkursie na najlepszego absolwenta UMCS. Jak słusznie stwierdził organ w korespondencji skierowanej do skarżącego, objęte powyższym żądaniem wnioski (zgłoszenia) absolwentów mają charakter dokumentów prywatnych. Tego rodzaju dokumenty nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Fakt, iż owe wnioski (zgłoszenia) zostały złożone do organu i podlegały jego ocenie w ramach postępowania konkursowego, nie oznacza, że przez to nabrały one cech dokumentu urzędowego. Z tego względu skarżący nie mógł skutecznie domagać się udostępnienia w trybie u.d.i.p. ww. wniosków w ich pełnej postaci – nawet jeśli wnioski te zawierają w swej treści jakiekolwiek dane publiczne. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, które skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, a wedle którego żądanie udostępnienia informacji publicznej zawartej w dokumencie prywatnym poprzez udostępnienie dokumentu prywatnego w postaci, w jakiej został utrwalony, nie podlega uwzględnieniu na gruncie przepisów u.d.i.p. W trybie tej ustawy dopuszczalne jest udostępnienie co najwyżej treści określonej informacji publicznej zawartej w dokumencie prywatnym, którym dysponuje organ, natomiast nie jest dopuszczalne udostępnienie całego takiego dokumentu, będącego nośnikiem informacji publicznej (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 2081/25; z dnia 27 września 2024 r., sygn. akt III OSK 4700/21; z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 814/16). Skoro zatem punkt 1 wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. dotyczył całości wniosków (zgłoszeń) absolwentów, nie zaś określonych informacji publicznych zawartych w treści tych wniosków, prawidłowo organ stwierdził, że w tym zakresie żądanie skarżącego wykraczało poza zakres przedmiotowy u.d.i.p. Z kolei pozostałe informacje (dokumenty) żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. (objęte punktami 2-5) stanowią informację publiczną. W tym zakresie wniosek dotyczył dokumentów wytworzonych przez organy UMCS oraz organ Samorządu Studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS w ramach konkursu ogłoszonego na oficjalnej stronie internetowej UMCS w dniu 15 września 2025 r., w związku z corocznym przyznawaniem przez Rektora UMCS tytułu Najlepszego Absolwenta UMCS i Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS. Procedurę tę reguluje Regulamin nadawania tytułu Najlepszego Absolwenta UMCS stanowiący Załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 56/2018 Rektora UMCS z dnia 27 września 2018 r. Jak wynika z treści ww. Regulaminu, uzyskanie tytułu najlepszego absolwenta wiąże się otrzymaniem nagrody złotego medalu Najlepszego Absolwenta Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (§ 5), a także z możliwością otrzymania nagrody pieniężnej ze środków przeznaczonych na finansowanie działalności dydaktycznej lub środków będących w dyspozycji Rektora (§ 7). Dokumenty te zostały zatem wytworzone przez Uczelnię w związku z realizacją przez Rektora zadań publicznych, a ich treść decydowała o sposobie rozdysponowania środków publicznych. Publiczny charakter tych dokumentów nie jest zresztą kwestionowany przez organ, co czyni zbędnymi dalsze rozważania w tym zakresie. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, iż organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. w zakresie, w jakim obejmował on informacje publiczne, tj. w zakresie punktów 2-5. Świadczy o tym już sam fakt, iż organ nie odpowiedział na przedmiotowy wniosek z zachowaniem 14-dniowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Pierwsza odpowiedź na wniosek (w ramach której organ udostępnił skarżącemu Protokół z posiedzenia Wydziałowej Komisji powołanej w celu wyłonienia kandydatów do Medalu Najlepszego Absolwenta 2024/2025 Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS, datowany na 29 września 2025 r.) została bowiem wystosowana do skarżącego dopiero w dniu 21 listopada 2025 r. Usprawiedliwieniem niezachowania przez organ ww. terminu nie może być natomiast opisana w odpowiedzi na skargę okoliczność wystąpienia w dniu w dniu 2 listopada 2025 r. awarii systemów EZD oraz ePUAP, obejmująca infrastrukturę krytyczną UMCS. Ewentualne trudności, komplikacje, błędy organizacyjne albo problemy techniczne oficjalnych środków komunikacji ciążą wyłącznie na organie i nie mogą być przenoszone na osoby korzystające z tych systemów. Ryzyko nieodebrania czy też nieodczytania przez organ wysłanego do niego wniosku, skierowanego na oficjalnie podany adres elektroniczny, obciąża organ, a nie skarżącego, i tym samym pozostaje bez wpływu na zasady związane z obowiązkiem udostępniania informacji publicznych, w tym na bieg terminu do załatwienia wniosku o informację publiczną. Uchybienia w tym zakresie nie mogą być bowiem przerzucane na podmiot korzystający z konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej (por. postanowienia NSA: z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 2897/15; z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1414/15; z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 1940/15 oraz I OSK 2897/15; z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2186/14). W okolicznościach niniejszej sprawy opisana przez organ awaria systemów EZD i ePUAP nie może świadczyć o braku powstania bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego tym bardziej, że - jak przyznał sam organ – przedmiotowy wniosek został "skutecznie odzyskany i zarejestrowany w systemie" w dniu 7 listopada 2025 r., a zatem organ, pomimo wskazanych problemów technicznych, miał możliwość zachowania powyższego terminu. O braku zaistnienia po stronie organu bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. (w zakresie punktów 2-5) wraz z upływem 14 dni od daty złożenia tego wniosku, nie może też świadczyć późniejsze - dokonane pismem z dnia 27 listopada 2025 r. - zawiadomienie skarżącego w trybie ar. 13 ust. 2 u.d.i.p. o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy – do dnia 7 stycznia 2026 r. Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przedłużenie w tym trybie terminu udostępnienia informacji publicznej może być zatem uznane za skuteczne jedynie wtedy, gdy zostaje dokonane przed upływem standardowego - czternastodniowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Przedłużeniu może wszakże ulec termin, który jeszcze nie upłynął. W przeciwnym wypadku, gdy termin zakończył bieg, nastąpił już stan bezczynności. Analizując akta sprawy należy ponadto stwierdzić, że bezczynność organu w powyższym zakresie nie została w całości wyeliminowana w dalszym toku procedowania wniosku skarżącego. Jak już wyżej wskazano, organ w dniu 21 listopada 2026 r. udostępnił skarżącemu Protokół z posiedzenia Wydziałowej Komisji powołanej w celu wyłonienia kandydatów do Medalu Najlepszego Absolwenta 2024/2025 Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS. W ocenie Sądu, udostępnienie tego dokumentu czyniło zadość żądaniom wyrażonym w punktach 3 i 4 przedmiotowego wniosku. Z wyjaśnień organu zawartych w piśmie z dnia 6 lutego 2026 r. wynika bowiem, że jest to jedyny dokument wytworzony przez ww. Komisję Wydziałową. Dokument ten zawiera opis przebiegu posiedzenia tej Komisji, listę pracowników UMCS będących jej członkami, a także opisano w nim przyjęte przez Komisję kryteria, które zadecydowały o wyborze określonych kandydatów. Nadto w protokole tym wymieniono absolwentów wyłonionych przez Wydziałową Komisję, których kandydatury zostały przedłożone Rektorskiej Komisji, wraz ze wskazaniem kierunków studiów przez nich ukończonych. Przy czym, z uwagi na konieczność zapewnienia ochrony prywatności osób fizycznych (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), jako zasadne ocenić należy dokonanie przez organ anonimizacji wskazanych w ww. Protokole imion i nazwisk wyłonionych kandydatów. Podkreślić należy, że w tym wypadku anonimizacja objęła jedynie niewielki fragment treści żądanego dokumentu (dane osobowe wybranych kandydatów) i tym samym nie pozbawiła go waloru informacyjnego, a zatem w odniesieniu do tego dokumentu, dla zapewnienia ochrony prywatności, nie było konieczne wydanie decyzji o odmowie udostepnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W dalszym toku postępowania, na skutek ponowienia przez skarżącego jego wniosku, organ w dniu 27 listopada 2025 r. udostępnił skarżącemu Protokół z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta UMCS z dnia 15 października 2025 r. (poddany anonimizacji również jedynie w zakresie danych osobowych absolwentów), natomiast w dniu 10 grudnia 2025 r. dodatkowo przesłał skarżącemu załączniki do ww. Protokołu. Ten zakres udostępnionych materiałów co do zasady odpowiadał zakresowi żądania wyrażonego w punkcie 5 wniosku skarżącego. Zasadne jest jednak stanowisko skarżącego, iż forma, w jakiej udostępniono skarżącemu tabelę stanowiącą załącznik nr 1 do ww. protokołu, nie może być uznana za prawidłową. Anonimizacja, jaką poddano ten dokument, objęła bowiem w istocie całość jego treści. Sąd nie kwestionuje stanowiska organu, iż z uwagi na fakt funkcjonowania przez skarżącego w przeszłości w tym samym środowisku akademickim, co zgłoszeni kandydaci, dla zapewnienia ochrony ich prywatności może być konieczne ograniczenie dostępu do całości danych zawartych w ww. tabeli, jednak w takim wypadku ochrona to nie może zostać zrealizowana poprzez anonimizację. Zasłonięcie określonych danych składających się na treść dokumentu można bowiem uznać za uzasadnioną anonimizację wówczas, gdy czynność ta nie pozbawi dokumentu waloru informacyjnego, jaki wynika ze złożonego wniosku. Innymi słowy, anonimizacja danych zawartych w żądanych dokumentach, jako dopuszczalna bezdecyzyjna forma ograniczenia dostępu do części żądanych danych, stanowi realizację obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej tylko wówczas, gdy czynność ta nie pozbawia dokumentu waloru informacyjnego, jaki wynika ze złożonego wniosku. W przeciwnym razie ograniczenie dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę prywatności wymaga wydania decyzji przewidzianej w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 760/23 i z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 1581/23; wyrok WSA w Łodzi z dnia 24 czerwca 2026 r., sygn. akt II SAB/Łd 133/26). Zatem organ nie wyeliminował swojej bezczynności w załatwieniu punktu 5 wniosku skarżącego w części dotyczącej ww. tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta UMCS z dnia 15 października 2025 r., albowiem w tym zakresie wniosek nie został załatwiony w sposób prawidłowy. Nadto organ nie załatwił punktu 2 ww. wniosku (dotyczącego udostępnienia opinii organu Samorządu Studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS w zakresie wszystkich wniosków złożonych przez studentów Wydziału Politologii i Dziennikarstwa na potrzeby zgłoszenia do konkursu na Najlepszego Absolwenta UMCS). Żądane opinie nie zostały skarżącemu udostępnione, ani też nie wydano decyzji o odmowie ich udostępnienia. Jednocześnie nie zostało przez organ dysponuje żądanymi opiniami. W kierowanej do skarżącego korespondencji jedynie lakonicznie wskazano, że (cyt.) "Wszystkie wnioski konkursowe zostały zaopiniowane przez Wydziałowy Samorząd Studentów WPiDz UMCS" (pismo z dnia 6 lutego 2026 r.), natomiast nie wyjaśniono, czy opinie te przybrały postać w formie zmaterializowanego dokumentu i czy organ jest w ich posiadaniu. Mając powyższe względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stwierdził, że Rektor UMCS dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. w części obejmującej punkty 2-5, a więc w zakresie, w jakim wniosek ten dotyczył dokumentów posiadających walor informacji publicznej (pkt I sentencji). Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji). Wyjaśnić należy, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). Rażące naruszenie prawa to zatem naruszenie wyraźne oraz bezsporne. W niniejszej sprawie bezczynność organu nie miała takiego charakteru, albowiem nie wynikła z zaniechania jakichkolwiek działań w sprawie przedmiotowego wniosku skarżącej. Zwłoka organu nie była znaczna, a dodatkowo zaistniała w sprawie bezczynność została częściowo wyeliminowana jeszcze przed wniesieniem skargi. Oceniając charakter zaistniałego w niniejszej sprawie naruszenia prawa, Sad wziął także pod uwagę wyjaśnienia organu dotyczące awarii środków komunikacji elektronicznej, za pośrednictwem których skarżący skierował do organu w dniu 2 listopada 2026 r. Jakkolwiek wyjaśnienia to nie mogły uchronić organu przed zarzutem bezczynności, to jednak nie mogły też zostać pominięte w ramach oceny, czy bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Niewątpliwie bowiem opisane problemy techniczne przyczyniły się powstania stwierdzonej bezczynności. Mając na uwadze, że do momentu rozpoznania skargi Rektor UMCS nie załatwił prawidłowo wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. w części dotyczącej jego punktu 2 oraz punktu 5 w zakresie tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do Protokołu z posiedzenia Rektorskiej Komisji Medalu Najlepszego Absolwenta UMCS z dnia 15 października 2025 r. i tym samym nadal pozostaje w tym zakresie bezczynny, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia tej części przedmiotowego wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III sentencji). W pozostałej części, tj. w zakresie dotyczącym punktu 1 wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. - mając na względzie, że objęte tym punktem dokumenty nie mają charakteru informacji publicznej - Sąd skargę oddalił, na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt IV sentencji). O zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 złotych, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt V sentencji). Końcowo wyjaśnić należy, że poza granice niniejszej sprawy wykraczała ocena sposobu załatwienia przez organ kolejnego wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w dniu 24 stycznia 2026 r. (opisanego w końcowej części skargi). Zasadnicze zarzuty rozpoznanej skargi koncentrowały się na wniosku z dnia 2 listopada 2025 r., a wobec tego Sąd za przedmiot kontroli w niniejszej sprawie przyjął postępowanie zainicjowane tym wnioskiem. Kolejny wniosek skarżącego złożony w dniu 24 stycznia 2026 r. - jakkolwiek nawiązywał do wcześniejszego wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. i w istocie stanowił konsekwencję sposobu jego rozpatrzenia - to jednak stanowił nowy wniosek o innym zakresie przedmiotowym i tym samym zainicjował nowe (odrębne) postępowanie o udostępnienie informacji publicznej. W ramach jednej skargi na bezczynność nie jest natomiast możliwe kontrolowanie wielu postępowań zainicjowanych odrębnymi wnioskami, dotyczącymi różnych informacji i złożonymi w różnym czasie. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji wyroku.