II SAB/Ke 44/17

II SAB/Ke 44/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 grudnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Ke 44/17 w sprawie z jego skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia odmówić sprostowania wyroku.

II SAB/Ke 44/17 Uzasadnienie Wyrokiem z 29 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. M. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia. Pismem z 11 stycznia 2018 r. (data wpływu do sądu) M. M. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki sądowej w wydanym orzeczeniu poprzez zastąpienie słowa "wyrok" słowem "postanowienie" oraz sprostowania rozstrzygnięcia merytorycznego poprzez "zakreślenie odrzucenia skargi z powodu rzeczy osądzonej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Jednocześnie nie może ona prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia ani ingerować w jego merytoryczną treść. Wobec powyższego przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które dotyczą np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12). W niniejszej sprawie zdaniem skarżącego Sąd dopuścił się błędu polegającego na wydaniu wyroku zamiast postanowienia i oddaleniu skargi zamiast jej odrzuceniu. Mając na uwadze treść art. 156 § 1 P.p.s.a. nie sposób podzielić stanowiska o możliwości sprostowania wydanego wyroku w sposób, w jaki domaga się tego skarżący. Uwzględnienie wniosku M.M. prowadziłoby do merytorycznej zmiany wydanego w sprawie orzeczenia, nie zaś do usunięcia oczywistego błędu pisarskiego. Poza tym odrzucenie skargi nie było zamiarem Sądu orzekającego, który rozpoznał sprawę merytorycznie. Jeśli skarżący kwestionuje treść orzeczenia Sądu i uważa, że skarga w jego sprawie winna zostać odrzucona, a nie oddalona, to jedynym prawnym środkiem dochodzenia swoich racji jest wniesienie skargi kasacyjnej. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.