II SAB/Ke 29/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie skargi na złamanie ustawy o ochronie danych osobowych postanawia: odrzucić skargę.

W rozpoznawanej sprawie M. P. wniósł do tut. Sądu, w formie dokumentu elektronicznego, skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie skargi na złamanie ustawy o ochronie danych osobowych i ujawnienie miejsca pobytu skarżącego. Właściwym podpisem (zaufanym) opatrzono wyłącznie pismo przewodnie w formacie PDF zatytułowane "RE;FW: rodo", natomiast załącznik rodo.pdf zawierający treść skargi nie został podpisany podpisem zaufanym. Wobec powyższego zarządzeniem z 23 lutego 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi wniesionej 24 stycznia 2026 r. o godzinie 16:42 w formie dokumentu elektronicznego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie do elektronicznej skrzynki podawczej tut. Sądu na platformie ePUAP skargi podpisanej podpisem zaufanym, informując, że w ten sposób zostało podpisane jedynie pismo przewodnie. Powyższe wezwanie zostało wysłane do skarżącego za pomocą platformy ePUAP 4 marca 2026 r. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) wygenerowało informację o braku daty odbioru wezwania. Na dzień wydania niniejszego postanowienia brak skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a jednym z wymogów, jakie powinno zawierać pismo w postępowaniu sądowym, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W myśl art. 12b § 1 p.p.s.a. warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 74a § 6 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). Jak wynika z UPD, pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania przedmiotowego wezwania nastąpiło 4 marca 2026 r. Powtórne zawiadomienie nastąpiło 12 marca 2026 r. Doręczenie skarżącemu wezwania do usunięcia braków skargi, zgodnie z informacjami zawartymi w UPD i powołanymi przepisami prawa, należy uznać za dokonane 19 marca 2026 r. Ostatni dzień siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wypadał zatem 26 marca 2026 r. W tym terminie skarżący nie usunął braku formalnego skargi poprzez opatrzenie jej właściwym podpisem, o którym mowa w art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. – co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu (por. uchwałę NSA z 6 grudnia 2021 r. sygn. I FPS 2/21). Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.