II SAB/Ke 121/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Krzysztof Armański, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy Bejsce postępowania administracyjnego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań I. stwierdza przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy Bejsce w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Przygotowanie paneli fotowoltaicznych do recyklingu dla innych upoważnionych podmiotów w miejscowości Bejsce" na działce nr ewid. [...] od dnia 12 lutego 2025 r. do dnia 6 maja 2025 r.; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałym zakresie; IV. zasądza od Gminy Bejsce na rzecz B. K. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skargą z 26 listopada 2025 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, B. K. zakwestionował bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy Bejsce postępowania administracyjnego w sprawie wydania – na jego wniosek z 12 lutego 2025 r. – decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Przygotowanie paneli fotowoltaicznych do recyklingu dla innych upoważnionych podmiotów w miejscowości Bejsce" na działce nr [...], domagając się: 1. stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania – z rażącym naruszeniem prawa; 2. zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez Sąd; 3. wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a."; 4. przyznania sumy pieniężnej w wysokości 12 000,00 zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.; 5. zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący zwrócił uwagę na przekroczenie w jego sprawie terminów określonych w art. 35 § 3 K.p.a. – gdyż organ nie wydał decyzji, nie poinformował o przyczynach zwłoki, nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy – co narusza art. 36 § 1-2 K.p.a. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że: - 15 maja 2025 r. otrzymał wezwanie do uzupełnienia wniosku o raport o oddziaływaniu na środowisko; - 4 października 2025 r. otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków; - 23 października 2025 r. przesłał organowi ponaglenie, a następnie otrzymał lakoniczną odpowiedź, że przewidywany termin załatwienia sprawy to 31 grudnia 2025r.; - 5 listopada 2025 r. złożył ponaglenie, skierowano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach (dalej "SKO"), za pośrednictwem Wójta Gminy Bejsce; - dopiero po złożeniu przez skarżącego ponaglenia do SKO organ przekazał stronie listę pytań otrzymanych od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach (dalej "RDOŚ"), pomimo że dokumenty te powinny zostać udostępnione niezwłocznie w ramach prowadzonego postępowania – co do których odpowiedzi załączono do skargi. Końcowo skarżący zaznaczył, że pomimo złożonego ponaglenia, organ nie zakończył postępowania, nie wydał decyzji, nie wykonał oceny przewlekłości ani nie usunął naruszeń. Z kolei skierowane do wnioskodawcy wezwanie zostało doręczone po upływie terminów ustawowych, już po wniesieniu ponaglenia i nie zawierało uzasadnienia opóźnienia, stanowiąc zarazem działanie pozorne, zmierzające do formalnego przerwania biegu terminu i sztucznego przedłożenia postępowania. Tymczasem wnioskodawca planował udział w konkursie: NCBR - "Ścieżka SMART", (termin zakończenia - 30 września 2025 r.) i w ramach tego konkursu zamierzał ubiegać się o 10 000 000 zł na projekt modernizacji hali produkcyjnej, zakup nowej linii technologicznej, utworzenie innowacyjnej linii testowej do realizacji prac B+R. Natomiast wymogiem udziału w konkursie było posiadanie pełnej dokumentacji projektowej, decyzji środowiskowej i stabilnej sytuacji prawnej inwestycji. W rezultacie, wskutek przewlekłości postępowania, skarżący nie mógł złożyć wniosku – co doprowadziło do utraty realnej szansy uzyskania dofinansowania w wysokości 10 mln zł – co ma potwierdzać załączone oświadczenie. W tym kontekście organ nie rozpoznał sprawy w terminie, nie wykonał ustawowych obowiązków procesowych oraz nie zapewnił stronie prawa do rzetelnego i sprawnego postępowania administracyjnego. Charakter ww. uchybień uzasadnia, zdaniem strony, stwierdzenie rażącej bezczynności w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że organ pomimo licznych wezwań oraz upływu znacznego czasu w dalszym ciągu nie wykonał ciążących nań obowiązków skarżący wniósł również o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę organ szczegółowo przedstawił przebieg postępowania i zaakcentował, że: - 29 sierpnia 2025 r. uzyskał pismo RDOŚ w sprawie przedłużenia terminu rozpatrzenia wniosku do 29 września 2025 r., a następnie wnioskodawca został poinformowany, że organ nie może wydać decyzji – ze względu na brak opinii RDOŚ i nagromadzenie się spraw z zakresu uzgodnień przedsięwzięcia; - 29 września 2025 r. wpłynęło pismo od RDOŚ w sprawie przedłużenia terminu do dnia 29 października 2025 r.; - 24 października 2025 r. do Urzędu Gminy w Bejscach wpłynęło ponaglenie wnioskodawcy, na które dostał odpowiedź 27 października 2025 r. o przewidywanym terminie załatwienia sprawy do 31 grudnia 2025 r. - ze względu na brak opinii od RDOŚ, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Busku-Zdroju; - 29 października 2025 r. organ otrzymał od RDOŚ pismo z 29 października 2025r. w sprawie wymogu przedłożenia raportu o odziaływania na środowisko spełniającego wymagania określone w art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz ocenach oddziaływania na środowisko; - 30 października 2025 r. zostało wysłane do wnioskodawcy wezwanie (z ww. pismem RDOŚ) o dokonanie uzupełnień raportu, odebrane 4 listopada 2025 r. Uwzględniając powyższe organ wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi oraz nieobciążanie kosztami postępowania, argumentując że: - nie mógł wydać decyzji w terminie jednego miesiąca, a w sprawach skomplikowanych w ciągu dwóch miesięcy (jak żąda tego wnioskodawca); - to sam wnioskodawca wnosił do organu pisma obarczone brakami, a przez to sam powodował wydłużenie postępowania z uwagi na konieczność wzywania do uzupełnienia braków; - postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest postępowaniem skomplikowanym, wymagającym współdziałania organów administracji, w tym organu specjalistycznego, jakim jest RDOŚ; - wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia jest możliwe po otrzymaniu opinii organów opiniujących t.j. RDOŚ, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie oraz Państwowego Inspektora Sanitarnego w Busku-Zdroju, których organ nie może pominąć – co wydłuża czas potrzebny do zakończenia postępowania; - sprawa wymaga uwzględnienia w postępowaniu czynnika społecznego - z uwagi na planowanie inwestycji w miejscu bytowania osób, w okolicy szkół, przedszkoli i innych istotnych dla lokalnej społeczności miejsc, co powoduje zaangażowanie w tej sprawie społeczności lokalnej wnoszącej do postępowania swoje stanowiska i żądania (art. 33 ust. 1 pkt 5, 6, 7 ww. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku [...]; - skarżący złożył wniosek z niekompletną dokumentacją i musiał ją uzupełniać o określenia wymagane postanowieniami art. 74 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku [...], ponadto w złożonym wniosku oraz karcie informacyjnej przedsięwzięcia błędnie określił kwalifikację planowanej inwestycji – w związku z czym musiał opracować i przedłożyć raport o oddziaływaniu na środowisko; - pomimo ponaglenia Wójt Gminy Bejsce nie mógł wydać decyzji bez wymaganych opinii innych organów (z pominięciem obowiązków ustawowych); - po otrzymaniu 29 października 2025 r. pisma od RDOŚ – który zwrócił się o uzupełnienie raportu, organ powyższe pismo przekazał skarżącemu 30 października 2025 r. (doręczenie – 4 listopada 2025 r.) natomiast wniosek o ponaglenie skarżący 5 listopada 2025 r.; - przedłożony przez skarżącego raport o oddziaływaniu na środowisko nie spełniał wymagań określonych w art. 66 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku [...] W pismach z 26 i 30 stycznia, 10 i 20 lutego 2026 r. skarżący potwierdził dotychczasowe stanowisko, formułując zarzuty naruszenia art. 7, art. 8 § 1, art. 12 § 1, art. 35 oraz art. 36 § 1 K.p.a. i przedkładając postanowienie SKO z 11 grudnia 2025r., wydane w trybie art. 37 § 6 K.p.a., podkreślając, że wszystkie uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zostały dokonane terminowo, zgodnie z treścią kierowanych do niego wezwań, a okoliczność ta była wyraźnie komunikowana w ramach składanych ponagleń. Brak wydania decyzji nie wynikał zatem z jakichkolwiek zaniedbań po stronie skarżącego, lecz z dalszej bierności organu I instancji oraz braku realnych czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Tym samym, powoływanie się przez Wójta Gminy Bejsce na treść postanowienia SKO jako argument usprawiedliwiający dalszy brak rozstrzygnięcia sprawy skarżący ocenił jako instrumentalne i sprzeczne z funkcją tego rozstrzygnięcia. Z kolei argument rzekomej niekompletności raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie znosi obowiązków organu wynikających z K.p.a., nawet bowiem przy założeniu istnienia etapów wymagających uzupełnień dokumentacji, organ pozostaje zobowiązany do: aktywnego prowadzenia postępowania, formułowania precyzyjnych wezwań, nadzorowania przebiegu uzgodnień z organami współdziałającymi, podejmowania rzeczywistych działań zmierzających do zakończenia sprawy. Samo powoływanie się na brak kompletności raportu, bez wykazania ciągu konkretnych, weryfikowalnych czynności podejmowanych przez organ, nie może stanowić uzasadnienia dla długotrwałego braku wydania decyzji. Sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze m.), zwanej dalej "p.p.s.a." na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje częściowo na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Oznacza to, że celem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) albo do dokonania czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony. Przywołując uzasadnienie uchwały siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 (dostępne w CBOSA), wskazać trzeba, że pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 K.p.a., po zmianach tej ustawy dokonanych ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), uzyskały odmienny znaczeniowo sens. I tak bezczynność zdefiniowana została, jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w K.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy, zaś przewlekłość określono jako prowadzenie postępowania dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 K.p.a. Natomiast postępowanie jest przewlekle prowadzone, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód. Uwzględniając treść art. 104 § 1, art. 36, art. 12 § 1, art. 35 art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 K.p.a. i zawarte w nich definicje bezczynności i przewlekłości, przyjąć trzeba, że skarga na bezczynność jest skargą na naruszający prawo stan postępowania administracyjnego, w którym mimo upływu określonego prawem terminu właściwego dla załatwienia indywidualnej sprawy, rozstrzygnięcie nie zostało wydane. Z kolei skarga na przewlekłość jest skargą na stan postępowania, w którym opieszałość organu powoduje niezałatwienie sprawy niezwłocznie lub szybciej, niż to wynika z art. 35 § 1-3a K.p.a. lub z przepisów szczególnych. Skarga na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania skierowana jest przeciwko wadliwemu procesowo stanowi postępowania, w wyniku którego konkretna sprawa indywidualna nie postępuje. W sytuacji, gdy organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawnie wyznaczonych terminach, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, mamy do czynienia z bezczynnością organu. Natomiast pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację działania przez organ w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że tylko formalnie organ nie jest bezczynny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser i M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 69 - 70). Przewlekłością postępowania będzie również mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (zob. J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 238). "Przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2012 r. o sygn. akt II OSK 1031/12, CBOSA). Stan "bezczynności organu" od "przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ" różni się tym, że o ile w pierwszym przypadku dochodzi do przekroczenia terminu załatwienia sprawy poprzez to, iż organ zasadniczo nie podejmuje żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, o tyle w drugim przypadku - organ nie podejmuje skutecznych działań na podstawie przepisów K.p.a., przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011 r., str. 70). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, w pierwszej kolejności należy przedstawić chronologiczne zestawienia podejmowanych w jej toku czynności: 1. pismem z 12 lutego 2025 r. skarżący (dalej również jako "inwestor" bądź "wnioskodawca") złożył wniosek o wydanie decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia polegającego na "przygotowaniu paneli fotowoltaicznych do recyklingu dla innych uprawnionych podmiotów w miejscowości Bejsce", załączając Kartę informacyjną przedsięwzięcia (k. 77 akt administracyjnych); 2. Wójt Gminy Bejsce pismem z 3 marca 2025 r. wezwał inwestora do uzupełnienia złożonego wniosku; 3. pismem z 20 marca 2025 r. organ wystąpił do Wód Polskich, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Busku-Zdroju oraz RDOŚ o wydanie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko (k. 128-132 akt administracyjnych); 4. w piśmie z 8 kwietnia 2025 r. RDOŚ wskazał, że planowane przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane do inwestycji mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i wymaga przedłożenia raportu (k. 153 akt administracyjnych); 5. wobec czego – pismem z 6 maja 2025 r. – organ wezwał wnioskodawcę do przedłożenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko (k. 158 akt administracyjnych); 6. w odpowiedzi skarżący nadesłał – przy piśmie z 11 lipca 2025 r. żądany raport (k. 205 akt administracyjnych); 7. w dniu 29 lipca 2025 r. organ dokonał obwieszczeń o złożeniu przez inwestora ww. raportu oraz możliwości zapoznania się z jego treścią (k. 267 akt administracyjnych);; 8. pismem z 29 sierpnia 2025 r., skierowanym do Wójta Gminy Bejsce, RDOŚ – działając m.in. na podstawie art. 36 § 1 K.p.a. przedłużył termin rozpoznania sprawy do 29 września 2025 r., wskazując na cyt. "nagromadzenie spraw z zakresu uzgodnień realizacji przedsięwzięcia oraz opinii, co do potrzeby oddziaływania na środowisko" (k. 277 akt administracyjnych); 9. kolejnym pismem z 29 września 2025 r. RDOŚ przedłużył termin rozpoznania sprawy do dnia 29 października 2025 r., ponownie wskazując na cyt. "nagromadzenie spraw z zakresu uzgodnień realizacji przedsięwzięcia oraz opinii, co do potrzeby oddziaływania na środowisko" (k. 279 akt administracyjnych); 9. pismem z 27 października 2025 r. (k. 283 akt administracyjnych) Wójt Gminy Bejsce poinformował inwestora, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz oczekiwanie na stanowiska organów specjalistycznych przedłuża termin rozpoznania sprawy dnia 31 grudnia 2025 r.; 10. RDOŚ w piśmie z 29 października 2025 r. (k. 285-286 akt administracyjnych) stwierdził, że przedstawiony przez inwestora raport nie spełnia wymogów z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku [...] i nie może stanowić podstawy uzgodnienia i określenia warunków, na jakich inwestycja winna być realizowana, wskazując w szczegółowy sposób w pkt 1-19 na zakres koniecznych do uwzględnienia zagadnień i informując, że sprawa zostanie rozpoznana w terminie 30 dni od uzupełnienia raportu we wskazanym zakresie; 11. pismem z 30 października 2025 r. (k. 289 akt administracyjnych) organ – uwzględniając powyższe stanowisko RDOŚ – wezwał skarżącego do dokonania uzupełnienia złożonego raportu w powyższym zakresie, załączając ww. pismo RDOŚ z 29 października 2025 r.; 12. w odpowiedzi – pismem z 3 listopada 2025 r. (k. 376 akt administracyjnych) – inwestor ponowił wniesione uprzednio 24 października 2025 r. ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W tym miejscu należy wskazać, że postanowieniem z 11 grudnia 2025 r. (k. 385 akt administracyjnych) SKO, po rozpatrzeniu ponaglenia B. K., w związku z brakiem wydania przez Wójta Gminy Bejsce decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "przygotowaniu paneli fotowoltaicznych do recyklingu dla innych uprawnionych podmiotów w miejscowości Bejsce", wszczętego 24 lipca 2025 r. w terminie określonym przepisami, uznało przewlekłość prowadzonego postępowania w terminie od 12 lutego 2025 r. do 6 maja 2025 r., która nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa oraz zarządziło podjęcie środków zapobiegających przewlekłości w przyszłości. Analizując całokształt sprawy w kontekście sformułowanych w skardze zarzutów co do bezczynności i przewlekłego prowadzenie przez Wójta Gminy Bejsce postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia również tut. Sąd stwierdza przewlekłość ww. postępowania – od dnia 12 lutego 2025 r. do dnia 6 maja 2025 r. Jest to bowiem okres, w którym – pomimo złożenia przez skarżącego inwestora wniosku o wydanie decyzji środowiskowej dla przedmiotowego przedsięwzięcia – Wójt Gminy Bejsce, zamiast dokonać samodzielnej kwalifikacji tego przedsięwzięcia w świetle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), w szczególności regulacji § 2 ust. 1 pkt 47 – wystąpił w tej mierze z pytaniem m.in. do RDOŚ (pismo z 20 marca 2025 r., k. 128 akt administracyjnych), co niewątpliwie przełożyło się na niecelowe i nieuzasadnione przedłużenie postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi przez RDOŚ, w rezultacie której organ dopiero pismem z 6 maja 2025 r. – wezwał wnioskodawcę do przedłożenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko (k. 158 akt administracyjnych), co mógł uczynić już na samym początku. Mianowicie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 ww. rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.). Z kolei zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 t.j.) przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Nie mogły natomiast odnieść skutku zarzuty skargi, kwestionujące bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy Bejsce postępowania administracyjnego w pozostałym zakresie. W tej mierze, uwzględniając charakter planowanej inwestycji tj. "przygotowanie paneli fotowoltaicznych do recyklingu" (a zatem mogącej zawsze znacząco oddziaływać na środowisko), należy zwrócić uwagę – co trafnie zaakcentowało SKO w uzasadnieniu ww. postanowienia, wydanego na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. – że w takim przypadku wójt gminy może wydać decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dopiero po przedłożeniu przez inwestora prawidłowo sporządzonego raportu o oddziaływaniu na środowisko i jego pozytywnym zaopiniowaniu przez organy uzgadniające. Jak wynika bowiem z art. 77 ust. 1 ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku [...], jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji: - uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (pkt 1); - zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b, chyba że - w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, lub nie wydał opinii, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2 (pkt 2); - uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem właściwym w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, chyba że - w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (pkt 4). Z kolei zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku [...], uzgodnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1-1b i 4, dokonuje się w drodze postanowienia, a jak stanowi art. 77 ust. 4 "W postanowieniu, o którym mowa w ust. 3, regionalny dyrektor ochrony środowiska i organ właściwy w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - dyrektor urzędu morskiego: 1) uzgadnia realizację przedsięwzięcia oraz określa warunki tej realizacji; 2) przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, pozwolenia na prace przygotowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, oraz pozwolenia na prace przygotowawcze, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących; nie dotyczy to inwestycji w zakresie terminalu". Zaakcentować przy tym trzeba – niezależnie od tego że skarga dotyczy bezczynności i przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy Bejsce – że zgodnie z art. 77 ust. 7 ww. ustawy do uzgodnień i opinii, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 106 § 3, 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym, w odniesieniu do organów opiniujących – których współdziałanie niewątpliwie miało wpływ na długość trwającego postępowania głównego przed Wójtem Gminy Bejsce – nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 106 § 3 K.p.a., zgodnie z którym "Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin". Ubocznie wskazania wymaga, że RDOŚ dwukrotnie – pismami z 29 sierpnia 2025 r. i z 29 września 2025 r. (k. 277 i 279 akt administracyjnych) przedłużył termin rozpoznania sprawy odpowiednio do 29 września i 29 października 2025 r., uzasadniając to nagromadzeniem spraw z zakresu uzgodnień realizacji przedsięwzięcia oraz opinii. Z tych też względów – niezależnych przecież od organu prowadzącego główne postępowanie – pismem z 27 października 2025 r. (k. 283 akt administracyjnych) Wójt Gminy Bejsce – zgodnie z wymogami K.p.a. – poinformował inwestora, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz oczekiwanie na stanowiska organów specjalistycznych przedłuża termin rozpoznania sprawy dnia 31 grudnia 2025 r. Zgodnie bowiem z art. 36 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (§ 1), a ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Zasadnicze jednak znaczenie dla oceny argumentacji skargi (z 26 listopada 2025 r.) – w kontekście zarzucanego organowi przedłużania postępowania i bezczynności w podjęciu żądanej decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowaniach miało to, że: - po pierwsze, inwestor nie przedłożył – w rezultacie błędnego kwalifikacji w złożonym wniosku oraz karcie informacyjnej planowanej inwestycji – razem z wnioskiem wymaganego dla planowanego przedsięwzięcia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko – co spowodowało konieczność wezwania strony w tym zakresie (pismem z 6 maja 2025 r., k. 158 akt administracyjnych) i oczekiwania na przedłożenie tejże dokumentacji – co nastąpiło dopiero przy piśmie z 11 lipca 2025 r. (data wpływu do organu – 14 lipca 2025 r., k. 205 akt administracyjnych); - po drugie, jak wynika z pisma RDOŚ z 29 października 2025 r. (k. 285-286 akt administracyjnych), przedstawiony przez inwestora przy piśmie z 11 lipca 2025 r. raport nie spełnia szeregu wyszczególnionych w pkt 1-19 wymogów z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku [...], co spowodowało konieczność odrębnego wezwania – pismem z 30 października 2025 r. – do uzupełnienia złożonego raportu w tym zakresie; - po trzecie, jak wynika z akt sprawy, skarżący inwestor nie czekał na uzyskanie przez organ stanowiska RDOŚ – co stanowi niezbędną przesłankę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia – lecz równocześnie z żądanym uzupełnieniem ww. raportu (k. 314-366 akt administracyjnych), skierował do tut. Sądu bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy Bejsce postępowania administracyjnego w tym przedmiocie (k. 3 akt sądowych), o czym świadczy identyczna data wpływu tychże pism (28 listopada 2025 r.) W tej sytuacji, skoro w sprawie nadal nie ma uzupełnionego, wymaganego ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku [...], raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko – w związku z czym brak podstaw do wydania żądanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia dotyczącego przygotowania paneli fotowoltaicznych do recyklingu – nie sposób było, jak żąda tego skarżący, zobowiązać organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Analizując przedstawiony powyżej szczegółowo tok postępowania brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów o naruszeniu art. 36 § 1-2 K.p.a. – wobec informowania inwestora przez organ o przedłużaniu terminu rozpatrzenia sprawy z podaniem powodów. Końcowo, należy wyjaśnić, że postępowanie o wydanie decyzji środowiskowej jest postępowaniem skomplikowanym i długotrwałym, wymagającym udziału czynnika społecznego, a jego zakończenie uzależnione jest od uprzedniego uzyskania stanowisk organów specjalistycznych – bez czego nie można wydać żądanej decyzji. Jak trafnie zauważono w odpowiedzi na skargę planowanie inwestycji w miejscu bytowania osób, w okolicy szkół, przedszkoli i innych istotnych dla lokalnej społeczności miejsc powoduje zaangażowanie w tej sprawie społeczności lokalnej wnoszącej do postępowania swoje stanowiska i żądania (art. 33 ust. 1 pkt 5, 6, 7 ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku [...]). Akta sprawy – w zakresie w jakim skargę oddalono – dokumentują postępowanie prowadzone przez Wójta Gminy Bejsce zgodnie z wymogami ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r., w którego toku podejmowano szereg czynności zmierzających do załatwienia sprawy przy jednoczesnym zabezpieczeniu obowiązków informacyjnych, jakie wynikają z tej ustawy oraz K.p.a. Nie budzi przy tym wątpliwości, że wydanie decyzji w sprawie wymaga nie tylko uprzedniego uzyskania stanowiska innych organów (od których Wójt Gminy Bejsce jest uzależniony w tym zakresie i na których postępowanie, w tym jego długość, nie ma wpływu), ale również przedłożenia kompletnego, zgodnego z odrębnymi wymogami ustawowymi raportu – do którego złożenia zobowiązany jest inwestor. W tym kontekście brak podstaw by uznać, jak twierdzi skarżący, że czynności podejmowane przez Wójta Gminy Bejsce – znajdujące oparcie w obowiązujących przepisach prawa – miały charakter pozorny, nakierowany na przedłużenie postępowania ze szkodą dla inwestora. Należy przy tym wyjaśnić, w odniesieniu do zakresu, w jakim skarga została uwzględniona, że rażące naruszenie prawa – o jakim mowa w art. 149 § 1a p.p.s.a. i którego stwierdzenia domaga się skarżący – jest kwalifikowaną postacią naruszenia prawa. Orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności lub przewlekłości jest zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się w żaden sposób usprawiedliwić. W celu ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także wziąć pod uwagę skalę czynności, jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Ewentualne przekroczenie przez podmiot zobowiązany ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy, musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 2171/17, CBOSA). Sytuacja taka nie miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Wójt Gminy Bejsce – zamiast samodzielnie wezwać skarżącego do przesłania wymaganego raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko – zwrócił się w piśmie z 8 kwietnia 2025 r. o wyjaśnienie obligatoryjności tej kwestii do organów specjalistycznych, a niezwłocznie po uzyskaniu ich stanowiska pismem z 6 maja 2025 r. wezwał wnioskodawcę do przedłożenia raportu. W tym zakresie nie sposób przypisać organowi złej woli, czy też lekceważenia inwestora, a stwierdzona przewlekłość postępowania – co do której orzeczono w pkt I wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – wynikała z nieznajomości przez organ gminy szczegółowych, wręcz specjalistycznych, regulacji ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku [...]. W konsekwencji, mając na uwadze treść art. 149 § 1a p.p.s.a., w pkt II wyroku stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wobec tak przedstawionej oceny, stwierdzonej – jedynie częściowej –przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania, Sąd nie skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 149 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, w przypadku, o którym mowa w § 1 może ponadto przyznać z urzędu lub na wniosek na rzecz skarżących sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w p.p.s.a. Okoliczność ta – wespół z nietrafnością zarzutów co do bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w pozostałym zakresie – przesądziła o oddaleniu skargi w pozostałej części – na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt III sentencji wyroku. Z uwagi na okoliczność częściowego uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 206 p.p.s.a. zasądził w pkt IV wyroku od organu na rzecz skarżącego kwotę 50 zł – równą połowie uiszczonego wpisu od skargi.