III SAB/Po 113/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 09 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddala skargę

Wnioskiem z dnia 03 grudnia 2025 r. R. P. domagała się wydania przez Burmistrza Miasta decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie 21 budynków mieszkalnych jednorodzinnych. W dniu 11 grudnia 2025 r. organ powołując się na art. 64 § 2 k.p.a. wezwał Inwestora do uzupełnienia braków formalnych wniosku wyznaczając termin 14 dni na ich uzupełnienie, poprzez dołączenie dokumentów w postaci : karty informacyjnej przedsięwzięcia (art.74 ust.1 pkt 2 o.o.ś), poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej w postaci papierowej lub elektronicznej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie (art.74 ust. 1 pkt 3), mapy w skali ... (art.74 ust.1 pkt 3a), wypisu z rejestru gruntów (art.74 ust.1 pkt 6). W dniu 17 grudnia 2025 r. strona zażądała zawieszenia postępowania. W dniu 31 grudnia 2025 r. wniosek R. P. z 3 grudnia 2025 r. organ pozostawił bez rozpoznania. W dniu 07 stycznia 2026 r. strona złożyła ponaglenie na bezczynność organu w przedmiocie nie załatwienia sprawy : "żądania strony wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". W dniu 28 stycznia 2026 r. R. P. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta, domagając się : ponownego rozpatrzenia żądania strony – wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (uwzględnienie skargi w trybie autokontroli); uwzględnienie skargi na bezczynność Burmistrza Miasta; stwierdzenia że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie sumy pieniężnej w wysokości płowy kwoty wynikającej z art. 154 § 6 p.p.s.a; zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia ewentualnie o oddalenie w całości jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., wymogiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego omawianej skargi jest to, aby została ona poprzedzona ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Skarga w sprawie niniejszej była dopuszczalna formalnie, gdyż przed jej wniesieniem skarżąca złożyła wymagane ponaglenie. W orzecznictwie wskazuje się, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania zwalnia z zarzutu bezczynności wtedy, gdy jest prawidłowa, tj. gdy została poprzedzona zasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2020 r., sygn. I OSK 1374/19). Zatem ocena zarzutu bezczynności organu w kontrolowanej sprawie była uzależniona od ustalenia czy Burmistrz Miasta zasadnie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków wniosku z dnia 03 grudnia 2025 r. Zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (DZ.U. z 2024 r" poz. 1112 ze zm.) do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć wymienione tam załączniki. Brak wymaganych prawem załączników jest brakiem formalnym wniosku. Ponieważ Inwestor nie uzupełnił braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie, wniosek pozostawiono bez rozpoznania (o czym poinformowano Inwestora w piśmie z dnia 31 grudnia 2025 r.). W związku z nieuzupełnieniem braków postępowanie formalnie nie zostało wszczęte. W takiej sytuacji wniosek o zawieszenie postępowania był bezprzedmiotowy, gdyż nie było prowadzone żadne postępowanie. Zdaniem NSA, wniosek posiadający braki formalne nie wszczyna postępowania administracyjnego, co do zasady. Wniosek taki wywołuje skutek w postaci wszczęcia postępowania administracyjnego jeśli braki formalne, które wniosek ten posiada, zostaną usunięte przez wnioskodawcę. Usunięcie braków formalnych skutkuje wówczas wszczęciem postępowania z chwilą złożenia wniosku (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2025 r., sygn. II OSK 2804/24). W przypadku wniesienia podania zawierającego braki formalne jedynym obowiązkiem organu administracji jest podjęcie czynności, które pozwolą podmiotowi je wnoszącemu na usunięcie tych braków. Dopóki braki formalne podania nie zostaną uzupełnione organ administracji nie ma do czynienia z wszczętym postępowaniem administracyjnym. To z kolei oznacza, że organ administracji do czasu uzupełnienia braków formalnych nie ma obowiązku zajmowania stanowiska w kwestii złożonego przez stronę wniosku o zawieszenie postępowania. Nie można bowiem zawiesić postępowania, czy też odmówić jego zawieszenia w sytuacji, gdy postępowanie to nie zostało jeszcze wszczęte. W konsekwencji zasadnie organ administracji pozostawił bez rozpoznania posiadający braki formalne wniosek skarżącej o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia w sytuacji, gdy braki te nie zostały uzupełnione we wskazanym w wezwaniu terminie, bez uprzedniego rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego. Należy zgodzić się z organem, odnosząc się do stawianego przez Inwestora zarzutu niewydania decyzji o umorzeniu postępowania, iż ocena inwestora co do braku konieczności wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia jest bezpodstawna. Tylko na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia (która jest obowiązkowym załącznikiem do wniosku) opisującej zakres inwestycji i jej wpływ na środowisko można ustalić, czy planowana inwestycja takiej decyzji wymaga. W związku z powyższym organ nie miał żadnych podstaw do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Ponadto stanowisko inwestora, iż inwestycja nie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie zostało przez niego w żaden sposób umotywowane. Wykaz przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a więc wymagających uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach znajduje się w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Analiza zapisów rozporządzenia w odniesieniu do parametrów planowanej inwestycji pozwala na ustalenie konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż inwestor nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym terminie, przedmiotowy wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Wniosek o ustalenie środowiskowych uwarunkowań jest podaniem kwalifikowanym. Podanie to musi odpowiadać wymogom formalnym, określonym w art.64 § 1 k.p.a. oraz spełniać wymagania, określone w przywołanym art.74 ustawy o.o.ś. Za zasadne zatem w ocenie Sądu należało uznać wezwanie skarżącej do uzupełnienia braku wniosku. Można jeszcze dodać, że nawet częściowo wadliwy tryb wezwania nie wpływa w sposób istotny na zasadność skargi i nie wpływa na ocenę prawidłowości pozostawienia wniosku bez rozpoznania z uwagi na niespełnienie wymagań, określonych w ustawie. W niniejszej sprawie najistotniejszą pozostaje okoliczność, że strona skarżąca nie zadośćuczyniła wezwaniu do usunięcia braków wniosku w żaden sposób. Wniosek nie został – po wystosowaniu prawidłowego wezwania – uzupełniony o elementy, wymagane przez przywołany przepis prawa materialnego. Tym samym zakończenie przez organ sprawy poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania Sąd ocenił jako prawidłowe. Konsekwencją powyższego stwierdzenia jest uznanie, że organ nie pozostaje w bezczynny, a przedmiotowa skarga okazała się bezzasadna. Na marginesie wskazać też należy, że nie można umorzyć postępowania, które nie zostało formalnie wszczęte. Z tych wszystkich przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił. Prawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art.119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.