II SAB/Go 96/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezesa Sądu Rejonowego w [...] do rozpoznania wniosku skarżącej Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że Prezes Sądu Rejonowego w [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Prezesa Sądu Rejonowego w [...] na rzecz skarżącej Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

1. Pismem z dnia [...] marca 2026 r. (ta sama data nadania) Fundacja "I." z siedzibą w [...] (skarżąca) wniosła do tutejszego sądu skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia [...] grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu tego wniosku, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu 18 grudnia 2025 r. wniosła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania mnożnika dodatku funkcyjnego pobieranego przez prezesa oraz wiceprezesów sądu. Do dnia złożenia skargi nie otrzymała z organu informacji ani odpowiedzi. Ustawowy termin udostępnienia informacji publicznej upłynął zaś organowi w dniu 2 stycznia 2026 r. 2. Odpowiadając na skargę Prezes Sądu Rejonowego w [...] wniósł o jej oddalenie podając, że udzielił wnioskowanej informacji. 3. W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2026 r. skarżąca podniosła, że informacja została jej udzielona dnia 9 kwietnia 2026 r. - już po wniesieniu skargi. Z tego względu wniosła o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania jej wniosku z dnia [...] grudnia 2025 r. i podtrzymała pozostałe wnioski skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów. W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą. 5. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej u.d.i.p.) bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. 6. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym sądy. W sprawie nie ma wątpliwości, że Prezes Sądu Rejonowego jest organem władzy publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jednocześnie żądane przez stronę skarżącą dane, obejmujące wskazanie mnożnika dodatku funkcyjnego pobieranego przez prezesa oraz wiceprezesów sądu, stanowią bezsprzecznie informację publiczną. Dotyczą one bowiem zasad wynagradzania osób pełniących funkcje publiczne i dysponowania majątkiem publicznym (środkami budżetowymi), co w pełni mieści się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym ustawy. 7. Jeśli chodzi o termin rozpatrzenia wniosku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi on 14 dni od dnia doręczenia adresatowi wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie jest w stanie dotrzymać terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powinien zawiadomić wnioskodawcę w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku o fakcie uchybienia terminowi do udzielenia informacji publicznej, z jednoczesnym podaniem przyczyn opóźnienia i wskazaniem terminu, w którym udostępni informację, nie dłuższego jednak niż dwa miesiące od złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Z akt sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 18 grudnia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP i następnego dnia roboczego rozpoczął się bieg terminu do udzielenia żądanych informacji, który upłynął 2 stycznia 2026 r. W tym terminie żądanej informacji nie udzielono, gdyż takowa została udostępniona po wniesieniu skargi – 9 kwietnia 2026 r. (co wynika bezopornie z dokumentów przedstawionych przez obie strony). Nie wskazano też przyczyn niedotrzymania terminu. 8. Z uwagi jednak na załatwienie wniosku skarżącej w pełnym zakresie jeszcze przed wydaniem wyroku orzekanie o zobowiązaniu organu do załatwienia przedmiotowego wniosku stało się bezprzedmiotowe i Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie I wyroku umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej. Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem udostępnienie informacji publicznej po wskazanym wyżej terminie, w braku zasadnego i wykazanego przedłużenia terminu przez organ, nie sanuje stanu bezczynności. Tym samym uznać należało, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej., o czym Sąd orzekł w punkcie II wyroku. Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał jednak, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosku i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, czego w sprawie nie było. 9. O kosztach postępowania, na które składa się kwota 100,00 zł tytułem wpisu od skargi, Sąd orzekł w punkcie III wyroku na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając ją na rzecz strony skarżącej. 10. Na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.