II SAB/Bk 18/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a 1. stwierdzić swą niewłaściwość miejscową; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. ,

W dniu 13 lutego 2024 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga A. L. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie nierozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego na okres świadczeniowy trwający od 27 września 2023 r. do 16 marca 2024 r. Skarżąca wniosła o niezwłoczne wydanie decyzji oraz zasądzenie odszkodowania w kwocie 1000 zł. Skarga została przekazana do białostockiego oddziału ZUS przez WSA w Białymstoku 14 lutego 2023 r. Przekazując skargę wraz z aktami sprawy, organ złożył odpowiedź na skargę, w której wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ wniósł o przekazanie skargi zgodnie z właściwością do WSA we Wrocławiu, a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2023 r. poz. 810) ustala właściwość sądu administracyjnego właściwego do rozpoznania spraw sądowoadministracyjnych związanych ze świadczeniem wychowawczym. Zgodnie z art. 28 ust. 3 tej ustawy do rozpoznania spraw sądowoadministracyjnych w rozumieniu ustawy p.p.s.a. jest właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania osoba ubiegająca się oświadczenie wychowawcze lub osoba pobierająca świadczenie wychowawcze. Z akt sprawy wynika, że miejscem zamieszkania strony skarżącej jest miasto Wrocław (ul. [...]). Zgodnie z § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta RP z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.), właściwym wojewódzkim sądem administracyjnym dla obszaru województwa dolnośląskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych przepisów oraz ze względu na miejsce zamieszkania strony skarżącej należało uznać, że obecnie właściwy do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.