II SA/Wr 801/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo dotyczące sprecyzowania przez stronę treści żądania postanawia odrzucić zażalenie D. i M. W. na postanowienie z dnia 12 września 2013 r. w sprawie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów.

D.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo dotyczące sprecyzowania przez stronę treści żądania. Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. tut. Sąd oddalił wniosek D. i M. W. o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy następujących sędziów: sędziego WSA Ireneusza Dukiela, sędziego WSA Władysława Kulona; sędziego WSA Macieja Guzińskiego; sędziego WSA Bogumiły Kalinowskiej; sędziego WSA Małgorzaty Malinowskiej - Grakowicz; sędziego WSA Magdaleny Jankowskiej- Szostak; sędziego WSA Macieja Miemca; sędziego NSA Henryka Ożoga; sędziego NSA Julii Szczygielskiej; sędziego WSA Barbary Ciołek; sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w drodze zażalenia przez D. i M. W., w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 października 2013 r wezwano M. W. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia. Pismem z dnia 28 maja 2014 r. wezwano M. W. do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie M. W. nie uiścił wymaganego wpisu. Natomiast w dniu 9 lipca 2014 r. wezwano D.W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tut. sądu z dnia 12 września 2013 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej obecnie sprawie skarżąca D. W. i uczestnik postępowania M.W. byli zobowiązani do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie w wysokości 100 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano uczestnika postępowania w dniu 22 listopada 2013 r. Natomiast po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia skierowano do M. W., ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od tegoż zażalenia, które to doręczono mu w dniu 18 czerwca 2014 r. Trzeba zatem powiedzieć, że ostatecznie termin do uiszczenia wpisu od zażalenia biegł do dnia 25 czerwca 2014 r. W tym terminie uczestnik postępowania nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Również wbrew wezwaniu z dnia 9 lipca 2014 r. skarżąca nie uiściła w zakreślonym terminie wymaganego wpisu od zażalenia. Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy D. i M.W. nie uiścili wymaganego wpisu od złożonego przez nich zażalenia, podlegało ono odrzuceniu, co też Sąd orzekł w sentencji kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a.