II SA/Wr 516/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze sprzeciwu Związek A. z siedzibą w M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 6 czerwca 2025 r., nr IF-O.7840.1.368.2024.AS w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu wraz z projektem architektoniczno-budowlanym oraz udzieleniu pozwolenia na budowę postanawia: I. odrzucić sprzeciw; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od sprzeciwu.

Pismem z dnia 25 czerwca 2025 r. Związek A. z siedzibą w M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w formie dokumentu elektronicznego sprzeciw od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 6 czerwca 2025 r. (nr IF-O.7840.1.368.2024.AS) w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu wraz z projektem architektoniczno-budowlanym oraz udzieleniu pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu przez jego podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podanie adresu ePUAP pełnomocnika skarżącego oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. statutu związku oraz zaświadczenia o wpisaniu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, a także oraz do uiszczenia wpisu od sprzeciwu w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lipca 2024 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 36 akt sądowych). W zakreślonym terminie, przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2025 r., pełnomocnik skarżącego przesłała w formie papierowej, opatrzony własnoręcznym podpisem, wydruk sprzeciwu uprzednio przesłany drogą elektroniczną, a także złożyła udzielone jej pełnomocnictwo wraz z zaświadczeniem o wpisaniu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, podała adres ePUAP, a także poinformowała o uiszczeniu wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Sprzeciw podlegał odrzuceniu. Stosownie do art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zgodnie zaś z treścią art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., zgodnie z którymi sąd zobligowany jest odrzucić sprzeciw w sytuacji, gdy jego braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Artykuł 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z akt sprawy wynika, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, został on przedłożony w formie papierowej podpisany przez pełnomocnika skarżącego. Tym samym wezwanie dotyczące podpisania sprzeciwu podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym nie zostało wykonane. Działania strony skarżącej, pomimo prawidłowego pouczenia w wezwaniu, nie doprowadziły do skutecznego podpisania, wniesionego w formie dokumentu elektronicznego, sprzeciwu. Sąd w pełni akceptuje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym nie stanowi usunięcia braku formalnego dokumentu elektronicznego okoliczność nadesłania dokumentu w formie papierowej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II OZ 743/24; 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OZ 432/23). Skoro bowiem sprzeciw wniesiono w formie elektronicznej, to braki formalne takiego dokumentu mogą zostać skutecznie usunięte wyłącznie w sposób właściwy dla tej formy dokumentu. Należy zauważyć, że podpis osobisty wskazany w art. 46 § 2a p.p.s.a. nie jest podpisem własnoręcznym strony wnoszącym skargę (sprzeciw) umieszczonym na skardze w postaci papierowej, przesłanej następnie pocztą do sądu. Podpis osobisty to zaawansowany podpis elektroniczny w rozumieniu art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE, weryfikowany za pomocą certyfikatu podpisu osobistego - art. 2 pkt 9 ustawy z 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z 2021 r. poz. 816). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).