II SA/Wr 32/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie w sprawie ze skargi W. J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oraz wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem postanawia I. odmówić przywrócenia terminu; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczoną wraz z wnioskiem opłatę w wysokości 100 (sto) złotych.

Wyrokiem z dnia 6 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę W. J. K. na opisaną w osnowie decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na rozprawie na której rozpoznano sprawę oraz na ogłoszeniu orzeczenia nie stawił się nikt, pomimo prawidłowych zawiadomień o terminie posiedzenia Sądu. Pełnomocnik skarżącego zawiadomienie to odebrała w dniu [...]. Pismem nadanym w dniu [...], skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. We wniosku skarżący podniósł, że w dniu [...] wypowiedział pełnomocnictwo adwokat J. S. Wyjaśnił również, że poprosił ją, aby jako ostatnią czynność w ramach udzielonego pełnomocnictwa poinformowała go o treści zapadłego w sprawie wyroku, przy czym, wedle uzasadnienia wniosku, informacja ta miała zostać przekazana projektantowi, a nie bezpośrednio skarżącemu. W związku z faktem, że nie otrzymał żadnej informacji założył, że Sąd odroczył publikacje orzeczenia. W dniu [...] zapytał architekta o treść zapadłego wyroku, a ten przypomniał sobie wówczas, że pełnomocnik dzwoniła i przekazała mu informację że Sąd oddalił skargę, prosząc jednocześnie o kontakt, jednak on zapomniał informację tę przekazać skarżącemu. Do wniosku skarżący dołączył wniosek o uzasadnienie wraz z opłatą 100 złotych, wypowiedzenie pełnomocnictwa oraz oświadczenie J. M., że odebrał od pełnomocnik skarżącego informację o wyroku i prośbę o kontakt, ale przekazał je skarżącemu dopiero w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą braku winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podkreślić także należy, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Sąd uznał, że jeżeli skarżący wypowiedział pełnomocnictwo, to bezzasadna jest prośba aby to właśnie ta pełnomocnik dowiedziała się w Sądzie o treść zapadłego wyroku, a nie sam mocodawca, czy choćby osoba, której według treści wniosku miała być ta informacja przekazana. Dbałość o własne interesy i wzorzec starannego działania nakazują bowiem po wypowiedzeniu pełnomocnictwa, podejmowanie samodzielnie zadań mających na celu uzyskanie wiedzy w przedmiocie własnych spraw w sądzie. Jeżeli natomiast faktycznie takie było polecenie skarżącego, to znaczy że pełnomocnictwo nadal obowiązywało, skoro to na pełnomocnik ciążył obowiązek śledzenia rozstrzygnięcia Sądu i przekazania stronie w tym przedmiocie informacji. Wszak udział w rozprawie bądź dowiedzenie się o jej wynik, były jedynymi czynności do podjęcia przez stronę w czasie po między [...] (data wypowiedzenia pełnomocnictwa), a datą rozprawy. Co istotne, ani pełnomocnik, ani skarżący nie zawiadomili Sądu o odwołaniu pełnomocnictwa, przedkładając tę informację dopiero na etapie przywrócenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Termin na złożenie przedmiotowego wniosku upłynął w dniu [...], zatem strona miała ponad dwa tygodnie na przekazanie takiej informacji. Po drugie wskazać należy, że w ramach dbałości o własne interesy, strona winna była dołożyć wszelkich starań aby dowiedzieć się o treści istotnego dla niej wyroku. Tymczasem jak podnosi wnioskodawca, nie tylko nie poprosił on pełnomocnika aby poinformował go o wyniku postępowania sądowego, wskazując do tego osobę trzecią, ale nawet nie zadzwonił i nie próbował uzyskać informacji o rozstrzygnięciu Sądu. Z wniosku nie wynika bowiem aby skarżącym próbował telefonicznie dowiedzieć się o wyniku sprawy ani u pełnomocnik, ani w sądzie ani u projektanta. Okoliczność, że "założył, że Sąd odroczył publikację orzeczenia" nie zasługuje na uwzględnienie jako okoliczność usprawiedliwiająca niedochowanie terminu, albowiem dowodzi tylko niestaranności w działaniach skarżącego. Na marginesie Sąd wskazuje, że oświadczenie J. M. nie zawiera nawet informacji kiedy uzyskał od pełnomocnik informację o wyroku ("w dniu w którym osoba odpowiedzialna za korespondencje i administrację była nieobecne"), co uniemożliwia ocenę chronologii wydarzeń. Przedstawiona argumentacja, w ocenie Sądu, nie wskazuje w żaden sposób na brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.