II SA/Wa 528/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi S. C. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

Pismem z dnia 17 marca 2017 r. S. C. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] o zwolnieniu ze służby w Policji z dniem 28 grudnia 2016 r. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w całości, gdyż jest on bezzasadny, a jego wykonanie stanowi niepowetowaną szkodę dla skarżącego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż zwolnienie ze służby powoduje, że skarżący pozostaje bez pracy i okoliczność ta pojawiła się nagle. Oznacza to, że z dnia na dzień stracił on możliwości zarobkowe i co za tym idzie płynność finansową. Tak nagła utrata pracy stanowi niepowetowaną szkodę, a fakt, że niniejsze postępowania wciąż trwa powoduje, że poszukiwanie innej pracy jest dla skarżącego problematyczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Podniesiona przez skarżącego okoliczność utraty możliwości zarobkowania oraz płynności finansowej nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Naturalne następstwa rozkazu o zwolnieniu ze służby nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania tego rozkazu personalnego. Nadto zaskarżony rozkaz personalny został już wykonany (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 59/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 716/09 cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.