II SA/Wa 436/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2026 r., sygn. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 26 stycznia 2026 r. W. D. (dalej: "skarżący"), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której powołując się na nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek z dnia [...] listopada 2025 r. oraz w związku z decyzją Prokuratura Rejonowego [...] z dnia [...] listopada 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz decyzją Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2026 r., sygn. [...] o umorzenia postępowania, wystąpił o: - uznanie, że organ zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej, - uznanie, że jest informacją publiczną wniosek złożony w dniu [...] listopada 2025 r., - uznanie, że organ jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej, - zobowiązanie organu do udostępnienie żądanej informacji publicznej, - wymierzenie kary organowi za nieudostępnienie żądanej informacji publicznej, - przyznanie od organu na rzecz skarżącego kompensaty pieniężnej za wyrządzoną mu szkodę przez niezgodne z prawem działanie "instytucji państwowej". Jednocześnie skarżący wskazał, że w związku z nieudostępnieniem żądanej informacji publicznej, organ pozostaje w zwłoce od dnia [...] listopada 2025 r. do dnia [...] stycznia 2026 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 18 marca 2026 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2026 r., sygn. [...] o umorzenia postępowania, w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 marca 2026 r. (k. 44 akt). W odpowiedzi na powyższe, skarżący pismem z dnia 19 marca 2026 r. wystąpił o uchylenie przedmiotowego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, podnosząc, że sprawy dotyczące udostępniania informacji publicznej, jako objęte lex specialis, nie podlegają obowiązkowi uiszczania wpisu od skargi. Sąd pismem z dnia 25 marca 2026 r., poinformował skarżącego, że skargi w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej nie podlegają ustawowemu zwolnieniu od uiszczania opłat sądowych - w trybie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako P.p.s.a.). Skarżący w piśmie z dnia 27 marca 2026 r., podniósł, że przedmiotem jego skargi jest wniosek o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu [...] kary z tytułu "naruszenia prawa" z art. 21 ust. 1 i art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022, poz. 902; dalej, u.d.i.p.). W związku z oświadczeniem skarżącego w piśmie z dnia 27 marca 2026 r. Sąd poinformował stronę w piśmie z dnia 9 kwietnia 2026 r., że uznał pismo z dnia [...] stycznia 2026 r. jako skargę na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2026 r., sygn. [...] o umorzenia postępowania, jako mieszczącą się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd wezwał skarżącego o zajęcie stanowiska czy wycofuje skargę z dnia 26 stycznia 2026 r. czy też ją cofa. Dodatkowo Sąd pouczył o zasadach stosowania art. 23 u.d.i.p. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2026 r. skarżący podtrzymał skargę, ponownie żądając wymierzenia Prokuratorowi Rejonowemu [...] kary z tytułu "naruszenia prawa" z art. 21 ust. 1 i art. 23 u.d.i.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 230 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od zażalenia, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. W sprawie należy podkreślić, że skarga do sądu administracyjnego służy zaskarżaniu decyzji ostatecznych. Dlatego też Sąd uznał, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2026 r., sygn. [...], w przedmiocie umorzenia postępowania. Wobec tego, że skarga nie została opłacona, Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zobowiązujące do uiszczenia wpisu, zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2026, a więc 7-dniowy termin do wykonania tej czynności upłynął z dniem 8 kwietnia 2026 r. Jak wynika z Rejestru Opłat Sądowych na dzień 15 kwietnia 2026 r. nie zidentyfikowano wpłaty w postaci wpisu sądowego od przedmiotowej skargi (k. 80 akt). Z tych względów skarga podlega odrzuceniu. Dodatkowo ponownie wyjaśnić należy, iż przepis art. 23 u.d.i.p. ma charakter karny - penalizujący naruszenie obowiązku udostępnienia informacji publicznej, co przesądza o tym, że wymierzenie np. grzywny na jego podstawie jest możliwe tylko w ramach postępowania karnego. To z kolei oznacza, że sprawa w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 27 stycznia 2011 r., II SAB/Rz 49/10, LEX nr 953623). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych nie obejmuje orzekania kar za czyny zabronione, nawet wówczas, gdy zostały one zawarte w aktach prawnych zawierających normy prawa administracyjnego. Do orzekania o odpowiedzialności karnej właściwie są sądy powszechne - art. 1 § 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 334, vide: postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 października 2011 r., II SO/Bk 18/11, (LEX nr 968356). Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie mógł uczynić zadość żądaniu skarżącego w omawianym zakresie. Skoro w sprawie – po rozpoznaniu wniosku z dnia 6 listopada 2025 r. o udostępnienia informacji publicznej - wydano ostateczną decyzję administracyjną, na którą skarżący powołał się w piśmie z dnia 26 stycznia 2026 r. to Sąd przedmiotem postępowania uczynił to rozstrzygnięcie, z tym, że aby doszło do merytorycznego rozpatrzenia sprawy skarga nie może być obarczona brakiem fiskalnym. W tej sprawie skarżący wpisu nie uiścił. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.