II SA/Wa 1688/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. w przedmiocie protokołów pokontrolnych postanawia skargę odrzucić.

W dniu 17 sierpnia 2017 r. M. S. (zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 października 2017 r., wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., rozdzielono na 3 sprawy. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest skarga na protokoły pokontrolne. Zarządzeniem z dnia 25 października 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Skarżąca została jednocześnie poinformowana o konsekwencjach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie. Pismo stanowiące wykonanie ww. zarządzenia zostało doręczone skarżącej w dniu 4 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), natomiast odpowiedź skarżącej została złożona w administracji aresztu śledczego w dniu 12 grudnia 2017 r. W ww. piśmie, datowanym na 11 grudnia 2017 r., skarżąca stwierdziła, że jej skarga dotyczy działań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 196/09 oraz postanowienia z dnia 3 września 2009 r. kończącego postępowanie w ww. sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., tzn. powinna zawierać, m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Wskazać również trzeba, że złożenia pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 i § 4 P.p.s.a.) Wobec powyższego stwierdzić należy, że pismo skarżącej, datowane na 11 grudnia 2017 r., nie stanowiło prawidłowego wykonania wezwania Sądu, nadto zostało wniesione z uchybieniem wyznaczonego terminu. Adnotacja skarżącej o złożeniu pisma w dniu 11 grudnia 2017 r. i zamieszczona na kopercie, w której ta odpowiedź została przesłana do Sądu, nie jest wystarczającym potwierdzeniem na złożenie jej w terminie. Potwierdzeniem takim jest natomiast adnotacja administracji aresztu śledczego, wskazująca na złożenie ww. pisma w dniu 12 grudnia 2017 r., a więc z uchybieniem terminu. Okoliczność ta stanowi postawę odrzucenia skargi, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 58 § 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.