II SA/Wa 1464/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Frąckiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wystąpienia o nadanie tytułu profesora 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącego P. G. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z [...] września 2020 r. dr hab. P. G. (dalej: "skarżący", "kandydat"), powołując się na art. 227 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 574 ze zm.; dalej: "p.s.w.n.") wystąpił do Rady Doskonałości Naukowej (dalej: "RDN", "organ") o przeprowadzenie postępowania w przedmiocie nadania mu tytułu profesora w dziedzinie nauki społeczne w dyscyplinie nauki o zarządzaniu i jakości. W toku postępowania, wszczętego na ww. wniosek, Prezydium RDN uchwałą z [...] października 2020 r. powołało pięciu recenzentów: prof. dr hab. L. S. (Uniwersytet [...] w [...]), prof. dr hab. R. K. (Uniwersytet [...] w [...]), prof. dr hab. T. W. (emerytowanego profesora Uniwersytetu [...]), prof. dr hab. K. Z. (Społeczna Akademia Nauk w [...]) i prof. dr hab. M. L. (Uniwersytet Ekonomiczny w [...]). Następnie uchwałą Prezydium RDN z [...] lutego 2021 r. z funkcji recenzenta został odwołany prof. dr hab. K. Z. i na jego miejsce powołano prof. dr hab. A. S. ([...] Wyższa Szkoła Handlowa im. [...] w [...]). Cztery spośród sporządzonych recenzji były pozytywne dla kandydata, natomiast recenzja prof. M. L. kończyła się negatywną konkluzją. W dniu [...] czerwca 2021 r. Zespół [...] Nauk Społecznych RDN, po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy, w tym z recenzjami, w wyniku tajnego głosowania - mimo pozytywnej opinii podzespołu nauk społecznych, nie poparł wniosku skarżącego (tak – 7 głosów, nie - 2 głosy, wstrzymujące - 4 głosy). Następnie [...] czerwca 2021 r. Prezydium RDN skierowało sprawę kandydata pod ponowne obrady ww. Zespołu celem uzasadnienia, dlaczego dano wiarę jednej negatywnej recenzji. Na kolejnym posiedzeniu w dniu [...] września 2021 r. Zespół [...] Nauk Społecznych w tajnym głosowaniu ponownie wyraził negatywną opinię, przyjmując za własną recenzję prof. M. L. (za przedstawieniem skarżącego do nadania tytułu naukowego - 1 głos, przeciw - 27 głosów, wstrzymujących się - 0 głosów). Prezydium RDN, po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w tym stanowiskiem Zespołu Nauk Społecznych, na posiedzeniu w dniu [...] października 2021 r. przychyliło się do tego stanowiska (wynik głosowania w kwestii wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie tytułu profesora: tak – 1 głos, nie - 7 głosów, wstrzymujące - 1 głos). Decyzją z [...] października 2021 r. nr [...] organ, w oparciu o art. 228 ust. 5 pkt 2 p.s.w.n., odmówił wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie kandydatowi wnioskowanego tytułu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia RDN podniosła, że wynik tajnego głosowania Prezydium RDN z [...] października 2021 r. wskazuje, iż większość jej członków nie znalazła wystarczających podstaw do uznania, że kandydat spełnia wymagania określone przepisami p.s.w.n. Organ wskazał, iż skarżący urodził się w 1962 r. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk ekonomicznych w zakresie nauk o zarządzaniu został mu nadany na podstawie ogólnego dorobku naukowego oraz przedstawionej rozprawy habilitacyjnej pt. "[...]", co potwierdziła uchwała Rady Wydziału Zarządzania Uniwersytetu [...] z [...] czerwca 2008 r. Pracę akademicką kandydat rozpoczął w 1987 r. na Politechnice [...] na Wydziale [...], a od 2009 r. na Wydziale [...]. Jest profesorem nadzwyczajnym na ww. uczelni od 2009 r. W latach 2009-2016 był kierownikiem Zakładu Zarządzania Jakością, zaś od 2016 r. kieruje Katedrą Zarządzania Jakością i Towaroznawstwa (obecnie: Katedra Nauk o Jakości). Skarżący był także zatrudniony w niepublicznych szkołach wyższych. Do podstawowych kierunków jego zainteresowań należą następujące obszary badawcze: (1) teoria i zastosowania praktyczne koncepcji Lean Management (LM), Six Sigma oraz Lean Six Sigma (LSS), w szczególności w małych i średnich przedsiębiorstwach (MŚP), jak również w organizacjach sektora publicznego; (2) aspekty teoriopoznawcze i zastosowania koncepcji zarządzania jakością, w tym dotyczące kształtowania projakościowej kultury organizacyjnej w zarządzaniu instytucjami szkolnictwa wyższego; (3) zrównoważony rozwój i społeczna odpowiedzialność a modele doskonałości w przedsiębiorstwach oraz sektorze publicznym. Za najważniejsze osiągnięcie w postępowaniu o tytuł naukowy (tzw. książka profesorska) kandydat uznał monografię zatytułowaną "Perspektywa jakości w szkolnictwie wyższym. O modelu OuaiHE", wyd. PWE, Warszawa 2020. Jego istotne osiągnięcia pozaustawowe obejmują: 2 monografie autorskie, 6 monografii współautorskich, 56 artykułów (samodzielnych i współautorskich), 47 rozdziałów w pracach zbiorowych. Artykuły w większości zostały opublikowane w pracach naukowych polskich uczelni, ale można też wskazać prace opublikowane w czasopismach o ogólnokrajowym lub międzynarodowym zasięgu indeksowane w bazach Scopus i WoS. Skarżący pełnił funkcję promotora w 3 zakończonych przewodach doktorskich, a na dzień składania wniosku był promotorem w 5 przewodach doktorskich. Pełnił też funkcję recenzenta w 14 przewodach doktorskich oraz w 2 postępowaniach habilitacyjnych. Analizując sporządzone recenzje, RDN odnotowała, że dwóch spośród recenzentów (prof. R. K. i prof. T. W.) zakwalifikowało osiągnięcia kandydata jako wybitne, tym samym uznało za spełniony warunek z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a p.s.w.n., jednakże nie uzasadnili oni tej kwalifikacji. Prof. A. S. nie zajął stanowiska co do wybitności osiągnięcia, a prof. L. S. przyznał, iż stwierdzenie, że monografia wyczerpuje kryteria dzieła wybitnego, przychodzi mu "z pewną trudnością". Natomiast prof. M. L. jednoznacznie stwierdził, iż osiągnięcie nie odpowiada ustawowym wymaganiom. Organ przytoczył konkluzje poszczególnych recenzji. I tak prof. dr hab. R. K. podsumował, że "Wskazana jako najważniejsze osiągnięcie naukowe monografia zawiera interesujące pod względem poznawczym i aplikacyjnym rozwiązanie modelowe OuaiHE uwzględniające nowy, holistyczny paradygmat jakości postrzeganej w wymiarze dążenia do doskonałości. Ponadto za wartościowe uznać należy zaprezentowanie możliwości wdrożeniowych w uczelniach koncepcji obejmujących założenia filozofii TQM, takich jak Lean Management, Six Sigma i Lean Six Sigma, przedstawienie aktualnych trendów w zarządzaniu usługami publicznymi w kontekście możliwości wykorzystania normy serii ISO 9000 oraz modeli systemów przedstawionych w normach ISO 21001, ISO 27001, ISO 30401. Dodatkowo za cenne uznać należy silne zaakcentowanie roli kultury jakości w instytucjach szkolnictwa wyższego oraz zwrócenie uwagi na konieczność badania opinii kluczowych grup interesariuszy uczelni wyższych. Bezsprzecznie wartościowy jest również wnikliwy przegląd literatury przedmiotu przeprowadzony pod kątem budowy fundamentów poznawczych dla dalszych analiz". Prof. dr hab. A. S. - autor kolejnej pozytywnej recenzji zaakcentował, iż tematyka publikacji (książki profesorskiej) jest ważnym nurtem naukowo-badawczym i stanowi podstawę awansu naukowego. Ocenił, że w świetle obowiązujących przepisów całokształt dorobku skarżącego czyni zadość wymogom ustawowym o nadaniu tytułu profesora. Prof. dr hab. L. S. skonkludował: "Po zapoznaniu się z dokonaniami dra hab. P. G. w różnych obszarach działalności akademickiej, a także po dokładnej analizie opublikowanego dorobku, ze szczególnym uwzględnieniem monografii wskazanej jako osiągnięcie naukowe, oceniam ten dorobek pozytywnie. Stanowi on wkład w rozwój dyscypliny nauk o zarządzaniu oraz inspiruje do dyskusji naukowej i dalszych badań w tym zakresie. Przyjmując za kryterium względną wagę naukową dzieła, można uznać, że przedstawiona do oceny monografia spełnia wymogi wybitnego osiągnięcia naukowego na skalę krajową w dyscyplinie >>nauki o zarządzaniu i jakości RDN przychyliła się do obszernej i wnikliwej opinii prof. M. L., która jest jednoznacznie negatywna, przyjmując jej argumentację za własną. Zdaniem ww. recenzenta, dorobek kandydata nie spełnia wymagań p.s.w.n. W konkluzji swojej recenzji prof. M. L. podniósł: "(...) mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że pomimo tego, że autor potwierdza w swych rozważaniach, przedstawionych w monografii wskazanej jako najważniejsze osiągnięcie, (...) wiedzę zarówno zarządzania jakością, jak i sektora szkół wyższych, opartą na szerokiej i reprezentatywnej literaturze przedmiotu, to nie równoważy to istotnych braków w jego warsztacie naukowo-badawczym. Dostrzegam (...) brak ścisłości naukowej w prowadzonych przez autora rozważaniach zarówno teoretycznych, jak i metodycznych. Wszystko to potwierdza zarówno brak wiedzy z zakresu teorii nauk o zarządzaniu i jakości i metodologii tej dyscypliny naukowej, jak i umiejętności rozwiązywania problemów naukowych z tego zakresu (...)". Autor negatywnej recenzji stwierdził jednoznacznie, iż monografia skarżącego nie odpowiada ustawowym wymogom stawianym w procedurze o nadanie tytułu profesora, szczególnie tym, które dotyczą spełnienia warunku określonego w art. 227 ust. 1 lit a p.s.w.n., a ocena taka jest skutkiem: nierozwiązania podjętego w monografii problemu naukowego; słabego warsztatu naukowego i naukowo-badawczego kandydata; słabej znajomość teorii nauk o zarządzaniu i jakości, na co składają się uproszczenia czy błędy w omawianych problemach naukowcach dotyczących teorii tej dyscypliny naukowej. Jednocześnie prof. dr hab. M. L. ocenił pozytywnie udział skarżącego w pracach zespołów badawczych krajowych lub zagranicznych lub w zakresie odbytych staży naukowcy w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadzonych badaniach naukowych lub prac rozwojowych w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych. Organ, tak jak ww. recenzent, uznał, iż dorobek naukowy kandydata nie nosi znamion wybitności. RDN zaznaczyła, że podjęła decyzję nie tylko na podstawie uzyskanych w sprawie recenzji, ale także w wyniku zapoznania się z dorobkiem skarżącego załączonym do wniosku. W zakresie przesłanki "wybitnych osiągnięć naukowych" organ odwołał się do wykładni językowej i systemowej. Przytoczył poglądy doktryny odnośnie rozumienia przesłanki "wybitności" zaprezentowane przez K. Ślebzaka (w:) Akademickie prawo zatrudnienia. Komentarz pod red. K. Barana, Warszawa 2020, komentarz do art. 227, poz. 2. i nauce. Nauka 2020, nr 2, s. 80, a także (w:) Przesłanki nadawania stopnia doktora, doktora habilitowanego oraz tytułu profesora a model awansów naukowych w świetle ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Nauka 2020 nr 2, s. 80. In fine RDN wyjaśniła, że jej decyzja jest wyrazem woli organu kolegialnego, zaś merytoryczne rozstrzygnięcie, w tym ocena recenzji, ich rzetelność i fachowość, mogła zostać wyrażona tylko w dyskusji, a następnie w głosowaniu nad treścią uchwały, co w niniejszej sprawie miało miejsce. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") wielokrotnie wskazywano, że uzasadnienie decyzji Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (poprzednika prawnego RDN) nie może być wyczerpujące i nie musi ściśle odpowiadać wymogom art. 107 § 3 k.p.a. (vide wyroki NSA z 10 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 902/09 i z 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1226/09 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Po rozpoznaniu wniosku kandydata o ponowne rozpatrzenie sprawy, RDN decyzją z [...] kwietnia 2022 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n., utrzymała w mocy własne rozstrzygnięcie z [...] października 2021 r. odmawiające wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauki społeczne w dyscyplinie nauki o zarządzaniu i jakości. W uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej organ podał, że Zespół Nauk Społecznych RDN, po zapoznaniu się z wnioskiem kandydata o ponowne rozpatrzenie sprawy, w głosowaniu tajnym wypowiedział się ostatecznie za utrzymaniem w mocy decyzji wydanej w pierwszej instancji (za utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji - 14 głosów, przeciw - 9 głosów, wstrzymujących się - 7 głosów). RDN stwierdziła, że wbrew zarzutom skarżącego, w decyzji z [...] października 2021 r. jasno i konkretnie wskazano, dlaczego negatywna recenzja miała istotny wpływ na wydane w sprawie negatywne rozstrzygnięcie. Organ powtórnie podkreślił, iż przyjął recenzję prof. M. L. za własną, gdyż była najbardziej wnikliwa oraz przytoczył jej fragmenty. RDN podała przy tym, iż największą wagę przywiązuje do dorobku naukowego powstałego po habilitacji. Organ zwrócił też uwagę, że publikacje kandydata lokowane są głównie w wydawnictwach polskich uczelni, czasopiśmie "Problemy Jakości". Zdarzają się publikacje w międzynarodowych materiałach konferencyjnych, anglojęzyczne teksty o zasięgu ogólnopolskim czy ponadnarodowym (Journal of Management and Finance, wydawnictwo Uniwersytetu [...]). Nie zmienia to faktu, iż - tak jak wskazuje negatywna recenzja - większość to publikacje w pracach naukowych polskich uczelni. W ocenie RDN, skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy polemizuje z recenzją prof. M. L., wykazując, że odnosi się ona tylko do książki profesorskiej, a nie dostrzega istotnych komentarzy i eksponowanych kluczowych wątków w treści książki. Według organu, recenzja ta nie jest jednostronna i zawiera ocenę całości dorobku naukowego kandydata, nie tylko książkę profesorską. Autor negatywnej recenzji wskazał m.in. na akceptowalną ocenę ilościową dorobku, ale niską ocenę jakościową; słaby poziom umiędzynarodowienia, małą rozpoznawalność skarżącego w środowisku; negatywną ocenę publikacji, ale pozytywne oceny dotyczące projektów, staży i kształcenia młodych kadr, recenzowania i działalności eksperckiej. Jednocześnie RDN podkreśliła, że mimo wrażenia, iż uznaje recenzję prof. L. za własną, to nie utożsamia się z jej konkluzją wyłącznie na jej podstawie. Dyskusja na posiedzeniach dotyczyła całego zebranego materiału i wszystkich recenzji. Organ zaakcentował również, że recenzja prof. W., mimo obszerności (29 stron), ma charakter opisowy, zaś recenzja prof. K. liczy 5 stron i jest bardzo ogólna. Powyższa decyzja RDN z [...] kwietnia 2022 r. stała się przedmiotem obszernej skargi kandydata (reprezentowanego przez radcę prawnego B. W.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie następujących przepisów, mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 8, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n., w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne prowadzi się w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, organ administracji publicznej powinien wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, a nadto organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy wskutek przyjęcia przez RDN i nieskorygowania ustalenia w toku ponownego rozpatrywania sprawy, że: a) "istotne osiągnięcia pozaustawowe Kandydata" obejmują 2 monografie autorskie, 6 monografii współautorskich, 56 artykułów (samodzielnych i współautorskich), 47 rozdziałów w pracach zbiorowych" (str. 4 decyzji z [...] października 2021 r.), b) "Artykuły w większości zostały opublikowane w pracach naukowych polskich uczelni, jakkolwiek można też wskazać prace opublikowane w czasopismach o ogólnokrajowym lub międzynarodowym zasięgu indeksowane w bazach Scopus, WoS" (str. 4 decyzji z [...] października 2021 r.), c) "recenzja prof. W. mimo obszerności (29 stron) ma charakter opisowy" (str. 6 decyzji z [...] kwietnia 2022 r.). podczas gdy, jak wskazał skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a co wynika też z akt sprawy (m.in. inicjującego postępowanie wniosku kandydata oraz dołączonych do niego dokumentów): - dorobek naukowy skarżącego obejmował 19 monografii - 8 autorskich (2 po habilitacji) i 11 współautorskich (8 po habilitacji), 95 samodzielnych i współautorskich artykułów w czasopismach (39 przed i 56 po habilitacji) oraz 70 rozdziałów w pracach zbiorowych (23 przed i 47 po habilitacji), a nadto redakcję naukową 6 monografii, - z 56 artykułów naukowych skarżącego, opublikowanych po habilitacji, 36 zostało wydanych w czasopismach o zasięgu krajowym i międzynarodowym, niezwiązanych z "polskimi uczelniami", natomiast pozostałe 20 (zatem nie większość) były opublikowane w cenionych w środowisku czasopismach takich jak: "Journal of Management and Finance" i "Prace i Materiały Wydziału [...] Uniwersytetu [...]" - 10 artykułów czy czasopiśmie "Prace Naukowe Uniwersytetu [...] w [...]" - 5 artykułów, - recenzja prof. T. W. nie ma charakteru opisowego, jest to holistyczna recenzja, dokonująca kompleksowej oceny dorobku skarżącego, - wskazane uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż prawidłowe ustalenie liczby publikacji, ich ulokowanie, jak również określenie charakteru recenzji mają istotny wpływ na ocenę dorobku naukowego skarżącego jako kandydata do tytułu profesora, w tym do oceny przyrostu dorobku naukowego po uzyskaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego oraz mocy dowodowej recenzji prof. T. W.; 2) art. 8, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n., w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne prowadzi się w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, organ administracji publicznej powinien wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, a nadto organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu, że recenzja prof. M. L.: a) "jest najbardziej wnikliwa" (str. 5 decyzji z [...] października 2021 r.) i uznanie tej opinii "za własną" przez RDN (str. 6 decyzji z [...] października 2021 r.), b) "jest recenzją rzetelną", przedstawiającą argumenty o niespełnianiu przez skarżącego przesłanek do nadania tytułu profesora (str. 5 decyzji z [...] kwietnia 2022 r.), c) recenzja prof. M. L. jest "szczegółowa i trafna" (str. 6 decyzji z [...] kwietnia 2022 r.), podczas gdy - recenzja została przygotowana przez osobę, która powinna wyłączyć się z dokonania oceny dorobku naukowego skarżącego z uwagi na konflikt interesów, związany z udziałem prof. M. L. w pracach Państwowej Komisji Akredytacyjnej (a następnie Polskiej Komisji Akredytacyjnej), którą kandydat poddał krytycznej ocenie na str. 52 i 53 monografii naukowej (opierając się na wynikach kontroli przeprowadzonej przez NIK), a ten osobisty stosunek recenzent wyraził bezpośrednio na str. 4 recenzji z [...] lutego 2020 r., - recenzja została sporządzona przez osobę, która nie reprezentuje najbliższej kandydatowi specjalizacji naukowej (zarządzanie jakością), co potwierdzają publikacje recenzenta, skonfrontowane z dorobkiem naukowym skarżącego (wykazy publikacji dołączone do niniejszej skargi, a także zamieszczone w załącznikach 3 i 4 wniosku, inicjującego postępowanie w sprawie), - żadna z prac naukowych prof. M. L. (w przeciwieństwie do dorobku pozostałych recenzentów) nie wiąże się z istotnymi dla oceny dorobku skarżącego obszarami badawczymi, tj. zarządzaniem jakością oraz zarządzaniem w szkolnictwie wyższym, a nadto, zgodnie z danymi z powszechnie dostępnej bazy [...], widoczna jest dysproporcja pod względem ilościowym prof. M. L. oraz publikacji pozostałych i samego skarżącego, - w przedstawionej recenzji poddano ocenie pozaprawne okoliczności, tj. wykraczające poza art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a p.s.w.n., wyrażające się w ocenie działalności dydaktycznej ("Ocena aktywności dydaktycznej nie daje podstaw do oceny pozytywnej" - str. 23 recenzji prof. L.), podczas gdy ocena aktywności dydaktycznej nie jest przesłanką do nadania tytułu naukowego profesora i nie jest przedmiotem oceny recenzentów, stosownie do art. 228 ust. 3 p.s.w.n., - co najmniej równie wnikliwą jest 29-stronicowa recenzja sporządzona przez prof. T, W., nadto recenzja ta stoi w ostrej sprzeczności ze stanowiskiem zajętym przez prof. M. L., - organ nie uzasadnił, dlaczego recenzję prof. M. L. uznał za "najbardziej wnikliwą", - prof. M. L. wyraził w recenzji bezpośrednio negatywny stosunek do osoby skarżącego w następujących wypowiedziach: □ "Ten błąd, podobnie jak niesatysfakcjonujące ujęcie powstania i ewolucji zarządzania jakością w kontekście nauk o zarządzaniu i jakości, pozwalają na sfomułowanie stwierdzenia o relatywnie niesatysfakcjonującej wiedzy Wnioskodawcy dotyczące teorii tej dyscypliny naukowej" (str. 6 recenzji prof. M. L., pisownia oryginalna), □ "Wskazana wyżej słaba strona monografii wynika z warsztatu naukowego i naukowo-badawczego Wnioskodawcy" (str. 9 recenzji prof. M. L.), □ "Taka ocena, w moim przekonaniu, wynika z istotnych braków w warsztacie naukowym autora monografii" (str. 12 recenzji prof. M. L.), □ "Wszystko to potwierdza zarówno brak wiedzy z zakresu teorii nauk o zarządzaniu i jakości i metodologii tej dyscypliny naukowej, jak i umiejętności rozwiązywania problemów naukowych z tego zakresu i składa się na nie wypełnia standardów pracy naukowej" (str. 13 recenzji prof. M. L., pisownia oryginalna), □ "Taka ocena jest skutkiem: (...) Słabego warsztatu naukowego i naukowo-badawczego Wnioskodawcy (...), Słabej znajomości teorii nauk o zarządzaniu i jakości" (str. 13-14 recenzji prof. M. L.), □ "Nie są to wielkości imponujące, ale można je uznać za spełnione w stopniu minimalnym, ale akceptowalnym" (str. 14 recenzji prof. M. L., podobnie: str. 18 i 20 ww. recenzji), □ "jego wiedza i umiejętności są na poziomie uniemożliwiającym wypełnianie wiodącej roli w powstawaniu współautorskich prac naukowych" (str. 18 recenzji prof. M. L.), podczas gdy przedmiotem recenzji, określonym w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a p.s.w.n., jest ocena osiągnięć naukowych, nie zaś osobistych warunków kandydata; z kolei wartościujące oceny osoby skarżącego poddają w wątpliwość rzetelność recenzji, której przedmiotem powinno być spełnienie ustawowych przesłanek nadania stopnia naukowego profesora - wskazane uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż, jak wskazał sam organ, recenzja prof. L. "miała istotny wpływ na wydaną negatywną decyzję" (str. 3 decyzji z [...] kwietnia 2022 r.); 3) art. 8, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n., w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne prowadzi się w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, organ administracji publicznej powinien wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, a nadto organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na wybiórczym rozpatrzeniu okoliczności sprawy przez Zespół Nauk Społecznych RDN oraz Prezydium RDN, co potwierdzają protokoły posiedzeń ww. gremiów - wskazane uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby RDN dokonała wszechstronnego i kompleksowego rozpatrzenia istotnych elementów sprawy, to powinna dojść do innego rozstrzygnięcia materialnoprawnego; 4) art. 8, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n. w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne prowadzi się w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, organ administracji publicznej powinien wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, a nadto organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na: a) przyjęciu, że "Jeden z recenzentów (...) zawarł stwierdzenie, że >>monografia wyczerpuje kryteria dzieła wybitnego, przychodzi mi z pewną trudności b) nierozstrzygnięciu sprzeczności recenzji prof. M. L. z pozostałymi 4 recenzjami (w tym oczywistej sprzeczności z obszerną, 29-stronicową recenzją prof. T. W.), gdyż za nieznajdujący potwierdzenia w aktach sprawy i jako nieprzekonujący należy ocenić argument, że "recenzja prof. W. mimo obszerności (29 stron) ma charakter opisowy", c) przyjęciu, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma recenzja prof. M. L., pomimo że wskazany recenzent nie specjalizuje się w obszarze badań, prowadzonych przez skarżącego, a nadto zgodnie zdanymi z bazy [...] widoczna jest dysproporcja pod względem ilościowym publikacji (i ich cytowań) prof. M. L. oraz pozostałych recenzentów, d) odebranie mocy dowodowej recenzjom sporządzonym przez prof. T. W., prof. L. S., prof. A. S. oraz prof. R. K., choć wskazani recenzenci - w przeciwieństwie do prof. M. L. - specjalizują się w zagadnieniach, mieszczących się w zakresie prowadzonych przez skarżącego badań naukowych - wskazane uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż gdyby RDN dokonała na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy udowodniona w realiach sprawy została okoliczność spełnienia przez skarżącego przesłanki z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a p.s.w.n., to powinna dojść do przekonania, w oparciu o 4 recenzje, w tym zwłaszcza w oparciu o recenzję prof. T. W., że przesłankę tę skarżący spełnia; 5) art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 3 w związku z art. 228 ust. 8 w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n. w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne prowadzi się w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, organ administracji publicznej powinien wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, a nadto że organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na: a) nieuwzględnieniu przez organ wniosków płynących z 4 pozytywnych recenzji wskutek uznania, że "dwóch recenzentów wskazało na wybitność osiągnięcia Kandydata i spełnienie art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, ale dokonując analizy nie uzasadnili wybitności osiągnięcia (prof. R. K. i prof. T. W.). Jeden zaś z recenzentów nie zajął stanowiska odnośnie wybitności (prof. A. S.). Jeden z recenzentów natomiast zawarł stwierdzenie, że >>monografia wyczerpuje kryteria dzieła wybitnego, przychodzi mi z pewną trudnością b) sprzeczności rozstrzygnięcia organu ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, gdyż - jak wskazano w lit. a powyżej - RDN kwestionuje 4 z 5 recenzji, choć podczas posiedzenia Zespołu Nauk Społecznych RDN [...] czerwca 2021 r. uznano, że "recenzje zostały sporządzone rzetelnie i z poszanowaniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa" (protokół posiedzenia Zespołu Nauk Społecznych RDN z [...] czerwca 2021 r. w aktach administracyjnych), c) wskazaniu, że "Dyskusja na posiedzeniach dotyczyła całego zebranego materiału i wszystkich recenzji" (str. 6 decyzji z [...] kwietnia 2022 r.), choć stanowisko takie nie znajduje oparcia w aktach sprawy, w tym zwłaszcza w protokołach posiedzeń Zespołu Nauk Społecznych RDN oraz Prezydium RDN - wskazane uchybienia mają bezpośredni i oczywisty wpływ na wynik sprawy, gdyż uznanie przez RDN, że wydane recenzje są niewystarczające pod kątem przedmiotu oceny, nie powinno oddziaływać na niekorzyść skarżącego, ale powinno skłonić RDN do powołania innych lub nowych recenzentów, zaś uchybienie to wpłynęło na negatywne rozstrzygnięcie RDN; 6) art. 15 w związku z art. 127 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 8 i w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n. w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne oraz że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na: a) nieprzeprowadzeniu przez RDN ponownej oceny wniosku skarżącego o nadanie stopnia naukowego profesora i ograniczenie się do argumentacji z decyzji pierwszoinstancyjnej oraz oparcie się na recenzji prof. L., wobec której, kandydat przedstawił uzasadnione zastrzeżenia, b) ograniczeniu się przez Zespół Nauk Społecznych RDN na posiedzeniu [...] kwietnia 2022 r. do przywołania dotychczasowych okoliczności i argumentów recenzentów w odniesieniu do zarzutów sformułowanych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, c) ograniczeniu się przez Prezydium RDN na posiedzeniu [...] kwietnia 2022 r. do wysłuchania opinii Zespołu [...] Nauk Społecznych i przejścia do głosowania oraz nieznajdującego potwierdzenia w aktach sprawy oświadczenia o "wcześniejszym zapoznaniu się z pełną dokumentacją sprawy", d) braku powołania dodatkowych recenzentów na podstawie art. 228 ust. 9 p.s.w.n., co było konieczne do prawidłowego rozpatrzenia sprawy wskutek zakwestionowania przez RDN 4 z 5 sporządzonych w toku postępowania recenzji oraz w świetle uzasadnionych zastrzeżeń względem recenzji prof. M. L., przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - wskazane uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż naruszenie zasady dwuinstancyjności miało bezpośredni wpływ na podjęcie przez RDN decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej odmawiającej wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora; 7) art. 68 § 1 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono oraz jakie uwagi zgłosiły obecne osoby, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu w protokole posiedzenia Zespołu Nauk Społecznych RDN z [...] września 2021 r., że "Członkowie Zespołu [...], podczas krótkiej dyskusji stali na stanowisku, iż Kandydat nie spełnia przesłanki unormowanej w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie i nauce, wyższym warunkujące nadanie tytułu profesora. Tym samym przyjęli opinię prof. M. L. za własną", przez co organ nie wskazał w protokole posiedzenia kto zabrał głos w dyskusji oraz jakie uwagi zgłosił, a w istocie organ przedstawił jedynie subiektywną ocenę przebiegu posiedzenia - wskazane uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwia poznanie realnych motywów, stojących za "przyjęciem za własną" przez organ opinii prof. M. .L., a nadto uniemożliwia ocenę, czy osoby oceniające dorobek skarżącego dokonały wszechstronnej oceny sprawy, przez co wydane w sprawie rozstrzygnięcie negatywne należy uznać za arbitralne i nieuzasadnione, zatem niemogące skutecznie uzasadnić podjętego przez RDN rozstrzygnięcia o odmowie wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora; 8) art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 w związku z art. 73 § 1 k.p.a. w związku z art. 228 ust. 9 p.s.w.n. w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że postępowanie administracyjne prowadzi się w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, organ administracji publicznej powinien wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, a nadto organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na oparciu rozstrzygnięcia na okolicznościach nieznajdujących potwierdzenia w aktach sprawy, skoro w protokole posiedzenia Zespołu Nauk Społecznych z [...] kwietnia 2022 r., wskazano, że "W poniższej tabeli przedstawiono argumenty za i przeciw wnioskowi o ponowne rozpatrzenie sprawy", zaś ani w protokole ww. posiedzenia, udostępnionym pełnomocnikowi skarżącego ani w innych udostępnionych dokumentach nie zamieszczono żadnej tabeli, zaś RDN podczas posiedzenia [...] kwietnia 2022 r. nie zakwestionował wskazanego braku w materiale dowodowym - wskazane uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż świadczy o braku wszechstronnego i kompleksowego rozpatrzenia sprawy oraz naruszeniu zasady dwuinstancyjności, gdyż RDN nie dostrzegła wskazanego braku w materiale dowodowym, co nie przeszkodziło organowi w wydaniu negatywnej dla skarżącego decyzji ostatecznej. Kandydat zarzucił zaskarżonej decyzji także naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: 9) art. 227 ust. 8 w związku z art. 227 ust. 3 p.s.w.n. w związku z art. 7 k.p.a. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy RDN może zasięgać opinii recenzentów, o których mowa w art. 227 ust. 3 p.s.w.n., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na braku zasięgnięcia opinii dodatkowych lub nowych recenzentów, pomimo: a) zakwestionowania przez RDN 4 z 5 sporządzonych w toku postępowania recenzji, rozstrzygających na korzyść skarżącego, b) uzasadnionych zastrzeżeń kandydata względem prof. M. L., przedstawionych we wniosku o rozpatrzenie sprawy; 10) art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a p.s.w.n. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że tytuł profesora może być nadany osobie, która posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz m.in. wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż kandydat nie spełnia wymogów "w zakresie dorobku naukowego" (str. 7 decyzji z [...] kwietnia 2022 r.), podczas gdy 4 z 5 sporządzonych w toku postępowania recenzji potwierdzają spełnienie przez skarżącego przesłanki stypizowanej w art. 227 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n. W oparciu o tak sformułowane zarzuty kandydat wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji RDN z [...] kwietnia 2022 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] października 2021 r., jak również zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wedle norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę RDN wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 20 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego rozszerzył zarzuty skargi, żądając stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z uwagi na to, że nie zostały one podpisane przez Przewodniczącego RDN, lecz przez Sekretarza RDN, który nie posiada należytego umocowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd jest władny wzruszyć zaskarżoną decyzję jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, a te zostały wymienione w przepisach art. 145 p.p.s.a. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy się odnieść do najdalej idącego zarzutu skargi (dodanego na rozprawie) polegającego na podpisaniu decyzji w obu instancjach przez nieupoważnioną do tego osobę, a mianowicie przez Sekretarza RDN, podczas gdy powinny być podpisane – zdaniem skarżącego - przez Przewodniczącego RDN, co skutkuje stwierdzeniem nieważności tych aktów na mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd stwierdza, że zarzut ten jest nietrafny. Stosownie do treści art. 179 ust. 10 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2021 r. RDN wstąpiła w prawa Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Na podstawie art. 232 ust. 2 p.s.w.n. RDN w zakresie prowadzonych postępowań pełni funkcję centralnego organu administracji rządowej. Według art. 238 ust. 1 pkt 5 p.s.w.n. do zadań RDN należy (m.in.) podejmowanie czynności w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora, o których mowa w art. 228 i art. 230. Zgodnie z przepisami art. 228 ust. 7-9 p.s.w.n., RDN rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 6 miesięcy od dnia jego doręczenia (ust. 7). W postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy RDN może zasięgać opinii recenzentów, o których mowa w ust. 3 (ust. 8). W postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. (ust. 9). W myśl art. 235 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 p.s.w.n. RDN działa przez swoje organy, którymi są: przewodniczący i prezydium, zaś w skład prezydium wchodzą: przewodniczący; sekretarz RDN oraz przewodniczący zespołów, o których mowa w ust. 5. Przepis art. 235 ust. 4 p.s.w.n. wskazuje, że przewodniczącego RDN powołuje spośród jej członków i odwołuje minister. Z kolei wedle przepisów art. 236 p.s.w.n., statut RDN, który uchwala RDN na posiedzeniu plenarnym, a zatwierdza go minister, określa: organizację i sposób działania RDN; szczegółowy tryb przeprowadzenia wyborów do RDN; szczegółowy zakres zadań organów RDN oraz szczegółowy tryb wyznaczania recenzentów. Zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie statutu Rady Doskonałości Naukowej określono pierwszy statut RDN, stanowiący załącznik do ww. zarządzenia (Dziennik Urzędowy Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 4 stycznia 2019 r., poz. 2 ze zm.; dalej: "Statut"). Z § 3 ust. 3 Statutu wynika, że RDN - co do zasady - podejmuje rozstrzygnięcia na posiedzeniu plenarnym w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków RDN. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego RDN. Natomiast § 7 ust. 1 pkt 2 Statutu przewiduje, iż Przewodniczący RDN podpisuje rozstrzygnięcia RDN lub prezydium RDN, a - jak stanowi § 7 ust. 3 Statutu - w przypadku nieobecności Przewodniczącego RDN zastępuje wyznaczony przez niego członek RDN. Nadto, zgodnie z § 7 ust. 4 Statutu, Przewodniczący RDN może upoważnić innego członka prezydium RDN do wykonywania, w zakresie określonym w upoważnieniu, czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 12–14 oraz w ust. 2 pkt 4 i 5. Powyższe zarządzenie zostało zmienione zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lutego 2020 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie nadania statutu RDN (Dziennik Urzędowy Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 5 lutego 2020 r., poz. 6), jednakże w zakresie przedstawionych wyżej zapisów utrzymano dotychczasowe rozwiązania. Tut. Sąd stwierdza, że w dniu [...] stycznia 2020 r. Przewodniczący RDN – prof. dr hab. G. W., na podstawie § 7 ust. 3 Statutu, udzielił upoważnienia nr [...] - prof. dr hab. B. S. m.in. do podpisywania rozstrzygnięć podejmowanych przez organy RDN oraz podpisywania innych pism, których wydanie należy do właściwości Przewodniczącego RDN (przedmiotowe upoważnienie znajduje się w aktach administracyjnych). W tym stanie rzeczy należy uznać, iż wydane w niniejszej sprawie decyzje RDN zostały podpisane przez właściwą osobę, tj. prof. dr hab. B. S., reprezentującą organ na podstawie udzielonego upoważnienia przez Przewodniczącego RDN. Natomiast w ocenie tut. Sądu, organ wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i lit. b oraz art. 228 ust. 4 i ust. 8 p.s.w.n. W myśl art. 227 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n. tytuł profesora może być nadany osobie, która posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz a) wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne, b) uczestniczyła w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła staże naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, a także spełnia wymaganie, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5 (chodzi tu o zakaz pracy / służby w okresie od [...] lipca 1944 r. do [...] lipca 1990 r. w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów - Dz. U. z 2021 r. poz. 1633, jak również zakaz współpracy z tymi organami w ww. okresie). Według art. 227 ust. 3 p.s.w.n., osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, może stanowić zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne. Sąd administracyjny w ramach swojej kognicji nie jest uprawniony do merytorycznej kontroli recenzji, stanowiących podstawę decyzji RDN. Sąd nie ocenia również, czy osoba ubiegająca się o nadanie jej tytułu profesora posiada znaczny dorobek naukowy oraz wybitne osiągnięcia naukowe. Sąd nie jest także upoważniony do rozwiązywania merytorycznych sporów powstałych w świecie nauki. W zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje wyłącznie zbadanie, czy w toku postępowania nie doszło do naruszenia norm postępowania, określonych przepisami p.s.w.n. i statutu RDN, a także przepisów k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasady postępowania przed RDN powodują niejednokrotnie ograniczenia dla uprawnień strony, które to uprawnienia w procedurze administracyjnej są standardem. W omawianej procedurze czynny udział strony został ograniczony do złożenia wniosku wraz z odpowiednią dokumentacją; zamknięty i ograniczony jest też katalog środków dowodowych. Obejmuje on dokumenty przedłożone przez stronę - kandydata do tytułu naukowego, recenzje i opinię (stanowisko) właściwego Zespołu RDN. Spośród tych środków najistotniejsze są recenzje z uwagi na swój ekspercki charakter. Dlatego tak ważne jest, aby były one sporządzone w sposób dokładny, rzetelny i obiektywny. Recenzje powinny zawierać klarowne wnioski / konkluzje (pozytywne albo negatywne) oraz wyczerpujące uzasadnienie przyjętej oceny kwalifikacji i osiągnięć osoby zabiegającej o awans naukowy w kontekście obowiązujących przesłanek nadania tytułu naukowego profesora. Dopiero spełniająca powyższe kryteria recenzja może stanowić wiarygodny (pełnowartościowy) materiał dowodowy, który oczywiście nie jest dla organu wiążący, lecz podlega swobodnej ocenie (art. 80 k.p.a.). W niniejszej sprawie dotyczącej postępowania o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauki społeczne w dyscyplinie nauki o zarządzaniu i jakości, recenzenci winni się wypowiedzieć, czy skarżący spełnia wymogi przewidziane w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i lit. b p.s.w.n. Czterech spośród pięciu recenzentów wypowiedziało się w tej kwestii pozytywnie, a jeden recenzent - negatywnie. RDN w toku prowadzonego postępowania w obu instancjach zaaprobowała - wręcz przyjęła za własną - negatywną konkluzję prof. M. L., akcentując, iż jego recenzja jest najbardziej szczegółowa. Jednocześnie organ wytknął, że prof. R. K. i prof. T. W., kwalifikując osiągnięcie kandydata jako wybitne, nie uzasadnili tej oceny. Jak wskazała RDN, "recenzja prof. K. ma 5 stron i jest wysoce ogólna", zaś "recenzja prof. W. mimo obszerności (29 stron) ma charakter opisowy" (vide str. 6 zaskarżonej decyzji z [...] kwietnia 2022 r.). Z kolei prof. A. S. organ zarzucił, iż nie zajął stanowiska odnośnie wybitności osiągnięcia. Natomiast prof. L. S. z jednej strony "z pewną trudnością" stwierdził, że monografia skarżącego wyczerpuje kryteria dzieła wybitnego, a z drugiej strony uznał, iż "Kandydat opublikował dzieło, które może być uznane za wybitne". Wobec tego, że postępowanie w sprawach o nadanie stopni i tytułów naukowych jest postępowaniem administracyjnym prowadzonym na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów k.p.a., z odrębnościami wynikającymi z przepisów p.s.w.n., nie ulega wątpliwości, iż zgodnie z art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a., RDN była zobligowana do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z rozpatrywaną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa materialnego zawartych w p.s.w.n. Tymczasem organ, pomimo dostrzeżonych wad recenzji pozytywnych, jak również rażących rozbieżności ocen dorobku skarżącego występujących pomiędzy negatywną recenzją autorstwa prof. M. L. a pozostałymi recenzjami, nawet na etapie rozpoznawania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie skorzystał z możliwości zasięgnięcia opinii recenzentów, przewidzianej w art. 227 ust. 8 p.s.w.n. Organ mógł też rozważyć w ramach procedowania w pierwszej instancji np. zwrócenie się do recenzentów o uzupełnienie czy skorygowanie ich opinii w związku ze stwierdzonymi brakami. Jednak RDN zaniechała jednak tych czynności, przyjmując recenzje pozytywne jako środki dowodowe, których wady stanowiły podstawę do oparcia się na jednej negatywnej recenzji jako tej wnikliwej, obszernej i szczegółowej, czyli rzetelnej. W ten sposób, zdaniem tut. Sądu, RDN w sposób nieuprawniony ograniczyła materiał dowodowy, pozbawiając skarżącego prawa do 5 recenzji, o których mowa w art. 228 ust. 3 p.s.w.n. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie został prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy, a wydane w oparciu o niego negatywne rozstrzygnięcia mają dla kandydata poważne skutki w świetle art. 228 ust. 10 p.s.w.n. Ponadto nie można zdyskredytować recenzji tylko dlatego, że nie użyto w niej przymiotnika "wybitny" dla określenia osiągnięcia skarżącego w sytuacji, gdy recenzent (tu: prof. A. S.) stwierdza jednoznacznie, iż kandydat spełnia wszystkie warunki ustawowe. Rozpatrując sprawę ponownie, organ weźmie pod uwagę wywody prawne Sądu, rozważy zasadność zasięgnięcia opinii recenzentów (art. 228 ust. 8 p.s.w.n.), dokona wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, a następnie w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości ustali, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do odmowy przedstawienia kandydata do objętego wnioskiem tytułu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących wpis sądowy od skargi, koszty zastępstwa procesowego i opłatę skarbową od pełnomocnictwa, Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 209 p.p.s.a.