II SA/Wa 1054/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi H. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu postanawia: odmówić H. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

H. K. wraz ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W złożonym formularzu wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą starszą, schorowaną, nie posiada majątku ani oszczędności. Podała, że jej źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.692,85 zł. Nie wskazała stałych kosztów utrzymania. W związku z tym, w celu ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony, skarżąca została wezwana do nadesłania - w terminie 14 dni - dokumentów i oświadczeń, wskazujących na jej sytuację finansową - w tym ostatniego przekazu pocztowego świadczenia emerytalnego lub decyzji określającej wysokość otrzymywanego świadczenia oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres wskazany przez stronę w skardze. Wobec nieodebrania przez skarżącą korespondencji Sądu, wezwanie zostało przesłane ponownie. I tym razem przesyłka wróciła z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie". Przesyłka ta została uznana za doręczoną skarżącej z dniem 10 października 2017 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do dnia rozpoznania wniosku wymagane dokumenty nie zostały złożone do akt. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 255 cytowanej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę, bowiem to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania, iż jej sytuacja materialna uniemożliwia lub utrudnia w istotny sposób dostęp do sądu. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości. Jak wynika z akt sprawy, H. K. nie złożyła oświadczeń i dokumentów, wymaganych do oceny jej sytuacji finansowej. W związku z powyższym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej wnioskodawczyni należało uznać, że nie wykazała ona w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.