II SA/Sz 731/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 21 lipca 2025 r., nr SO-3.6151.23366.2024.MS w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.

Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z 21 lipca 2025 r., nr [...], umorzył postępowanie w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę M. D. (dalej: "skarżący"). Pismem z 3 września 2025 r. w imieniu skarżącego J. P., wskazując, że jest jego pełnomocnikiem, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na ww. decyzję. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Pismem z 16 października 2025 r. w wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydział Sądu opartego o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 i art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wykazania, że jest osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącego ww. wyjaśniła, że nie jest w stanie uzupełnić braków formalnych skargi, gdyż nie jest zawodowym pełnomocnikiem i podała aktualny adres skarżącego celem wezwania go do podpisania skargi. W wykonaniu zarządzenia Sądu z 24 października 2025 r. na podany adres skarżącego przesłano kserokopię skargi oraz wezwanie do jej odesłania opatrzonej podpisem bądź nadesłania podpisanej skargi, w oznaczonym terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący odebrał 6 listopada 2025 r. do rąk dorosłego domownika (k. 22 akt sądowych). W terminie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi, ani po jego upływie, brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niezachowanie, określonego w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, podpisu skarżącego, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie kserokopii skargi bądź nadesłanie egzemplarza podpisanej skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo skutecznie doręczonego wezwania, w zakreślonym siedmiodniowym terminie, ani później, skarżący braku formalnego skargi, w podanym wyżej zakresie, nie uzupełnili. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.