II SA/Sz 672/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: 1. odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi; 2. odrzucić skargę.

E. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lipca 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2023 r. W dniu 30 sierpnia 2023 r. skarżący telefonicznie poinformował Sąd, że przebywa na badaniach w szpitalu i że nie jest w stanie uzupełnić w terminie braku formalnego skargi. W dniu 5 października 2023 r. skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i podał swój numer PESEL. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżący wskazał, iż powodem niedochowania terminu były problemy zdrowotne, skutkujące koniecznością pobytu na dziennym oddziale rehabilitacji w okresie co najmniej od maja do października 2023 r. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie z dnia 8 sierpnia 2023 r. o odbyciu rehabilitacji w ramach oddziału rehabilitacji dziennej w dniach 10 - 28 lipca 2023 r., skierowanie z dnia 19 lipca 2023 r. do poradni chirurgii urazowo-ortopedycznej w związku z następstwami urazów kończyny dolnej i górnej oraz informację o planowanej wizycie w ww. poradni na dzień 21 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Na gruncie rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do uzupełnienia braku formalnego jego skargi poprzez podanie numeru PESEL, skoro termin ten, z uwagi na doręczenie skarżącemu wezwania do uzupełnienia ww. braku w dniu 18 sierpnia 2023 r., upływał z dniem 25 sierpnia 2023 r. Przy czym uznać należy, że złożony w dniu 5 października 2023 r. wniosek o przywrócenie uchybionego terminu spełnia warunki formalne, gdyż skarżący dokonał czynności, o której mowa w art. 87 § 4 P.p.s.a. (tj. podał swój numer PESEL) oraz dochował siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. (założywszy, że ustanie przyczyny uchybienia terminu miało miejsce z końcem września 2023 r.). Przechodząc do oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminu wskazać należy, że w orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, że uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie można przychylić się do twierdzenia, że skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi bez swojej winy. Podniesione w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazujące na ogólnie zły stan zdrowia skarżącego, wynikający z nabytych urazów kończyn dolnej i górnej nie mogą wywrzeć skutku w postaci przywrócenia terminu do dokonania wnioskowanej czynności. Nie mamy tu bowiem do czynienia – jak już wyżej wskazano – z nagłą sytuacją, czy też niespodziewaną chorobą skarżącego uniemożliwiającą mu terminowe wykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z okoliczności sprawy i dokumentów przedłożonych przez skarżącego wynika bowiem, że skarżący przebywał w szpitalu w dniu 30 sierpnia 2023 r. (informacja telefoniczna – notatka urzędowa z dnia 30 sierpnia 2023 r.), w dniu 21 sierpnia 2023 r. miał zaplanowaną wizytę w poradni, w dniu 19 lipca 2023 r. odbył wizytę w przychodni, zaś w dniach 10 - 29 lipca 2023 r. – rehabilitację w ramach dziennego oddziału rehabilitacji. Powyższe oznacza, że w terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. w dniach 18 - 25 sierpnia 2023 r. brak było przeszkód uniemożliwiających skarżącemu dokonanie żądanej czynności. Powyższe w kontekście obowiązków, które nakłada art. 86 § 1 P.p.s.a. na wnioskodawcę ubiegającego się o przywrócenie terminu, pozwalało, zdaniem Sądu, przyjąć, że wyjaśnieniom skarżącemu nie można nadać znaczenia uprawdopodobniającego, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi było przez niego niezawinione. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie, wskazać należy, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1b P.p.s.a., każde pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy pismo z powodu braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, sąd zobowiązany jest wezwać stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie, pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego wraz ze stosownym pouczeniem w dniu 18 sierpnia 2023 r., braku tego nie uzupełniono w ww. terminie, tj. do dnia 25 sierpnia 2023 r. Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.