II SA/Sz 613/17

Dnia 7 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Stowarzyszenie A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w pkt 1 uchylającą decyzję Burmistrza I. z dnia [...] nr [...] odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" zlokalizowanego na części działki nr [...], obręb C., gmina I. oraz w pkt 2 ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" zlokalizowanego na części działki nr [...], obręb C., gmina I.. Strona skarżąca jako podstawę prawną zainicjowanego postępowania sądowego wskazała art. 3 § 2 pkt 1, art. 50 § 1, art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei jak stanowi przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Takim przepisem jest m.in. art. 44 § 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.)., zwanej dalej: "ustawą", w myśl którego organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Zdaniem Sądu, okolicznością istotną jest, iż jak potwierdza lektura akt administracyjnych niniejszej sprawy, Stowarzyszenie A,. nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym, w którym wydana została zaskarżona decyzja, zatem już z tej przyczyny brak jest podstaw do przyznania stronie skarżącej legitymacji skargowej stosownie do powołanego wyżej art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., na który powołuje się Stowarzyszenie. W tej sytuacji, celem zbadania dopuszczalności skargi należało rozstrzygnąć, czy skarżące Stowarzyszenie jest organizacją ekologiczną, której ustawowa definicja została zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy, w myśl którego ilekroć w ustawie jest mowa o organizacji ekologicznej – rozumie się przez to organizację społeczną, której statutowym celem jest ochrona środowiska. Tymczasem jak wynika z załączonego do skargi regulaminu Stowarzyszenia A. celami Stowarzyszenia jest: 1. Działanie na rzecz jego członków w zakresie obrony prawa własności prywatnej ograniczanej wszelkiego typu zakazami wynikającymi z wprowadzanych form ochronnych ingerujących ponad Konstytucję RP w zakresie swobodnego dysponowania przez właścicieli ziem, przy jednoczesnym spełnianiu wymogów ochrony środowiska zawartych w Konstytucji. 2. Obrona przed nieuprawnioną ingerencją organów administracji państwowej i samorządowej oraz ochrona własności prywatnej przed wszelkiego typu działaniami mającymi za cel ograniczenie bądź wymuszenie sposobu użytkowania ziem wbrew woli właścicieli i całokształtu prawa polskiego zawartego w Konstytucji RP i ustawach. 3. Aktywny udział we wszystkich działaniach mających na celu pozbawiania głosu prawowitych właścicieli w zakresie ich własności i sposobu zagospodarowania wynikającego z ich potrzeb. 4.Występowanie na prawach uczestnika procesu dostosowującego polskie prawodawstwo do prawodawstwa UE , w tym w zakresie tworzenia wszelkich form ochronnych w ramach Natury 2000 oraz procedur wynikających z polskich form ochronnych środowiska. 5. Popularyzacja wiedzy prawnej w zakresie ochrony praw człowieka wynikających z faktu bycia prawnym właścicielem gruntów i ich swobodnym wykorzystywaniem w celach bytowych i rozwojowych. 6. Korzystanie z prawa do zgodnego z planami zagospodarowania przestrzennego gminy ujmowania swoich rodzinnych potrzeb w celu zapewnienia bytu rodziny i jej rozwoju. 7. Popularyzacja wiedzy o prawach człowieka i właściciela wynikającej z Konstytucji RP oraz stosownych ustaw. 8. Popularyzowanie i promowanie obrony praw człowieka i właściciela ziemi /gruntu/. 9. Tworzenie płaszczyzny wymiany doświadczeń i informacji pomiędzy osobami i instytucjami państwowymi zajmującymi się z mocy prawa takimi działaniami. 10. Występowanie w obronie nieuzasadnionego naruszania prawa własności przez instytucje państwowe ingerujące ponad przepisy prawa w sposób korzystania z własności w tym także do występowania do właściwych organów UE zajmujących się spornymi sprawami. 11. Współpraca z miejscowymi organami władzy w zakresie ustalania rozwiązań korzystnych zarówno dla właścicieli jak i organów reprezentujących społeczność lokalną / Rada Miejska i Burmistrz w I./.Współpraca z sąsiednimi gminami. 12. Inicjowanie działań gospodarczych wykorzystujących walory przyrodnicze we wspólnej z gminą inicjatywie realizowanej poprzez strategię rozwoju, studium i opracowywanie planu zagospodarowania przestrzennego. Tak sformułowane cele regulaminowe, w ocenie Sądu, nie pozwalają uznać strony skarżącej za organizację ekologiczną, mającą za cel ochronę środowiska, gdyż nie został on wyartykułowany w żadnym punkcie określającym cele Stowarzyszenia, a analiza treści regulaminu wskazuje, że celem Stowarzyszenia jest przede wszystkim obrona prawa własności prywatnej. W tej sytuacji należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Stowarzyszeniu A. nie przysługuje legitymacja skargowa, a zatem skarga jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.