II SA/Sz 526/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skargi G. M. – H. oraz E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.

1. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 61a § 1 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej przywoływana jako: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia A. oraz G. M.-H. i G. W. - o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] Wójta Gminy D. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] siłowni wiatrowych typu General Electric GE o mocy 2,5MW każda, zlokalizowanego na działkach nr [...] w obrębie S. J. gm. D. - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło wszczęcia postępowania administracyjnego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium powołując się na treść art. 61a K.p.a. podniosło, że ustawodawca wskazuje dwie sytuacje uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania. Unormowanie zawarte w tym przepisie wskazuje przyczyny podmiotowe i przedmiotowe, które uniemożliwiają w ogóle procedowanie w sprawie i załatwienie wniosku w procesowej formie decyzji administracyjnej. Pierwsza z nich ma miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od osoby niebędącej stroną tego postępowania. Natomiast druga występuje, gdy postępowanie administracyjne nie może zostać wszczęte przez organ z innych uzasadnionych przyczyn, przy czym przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Do takich przyczyn należą sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie. Jednocześnie organ zauważył, że aby organ mógł odmówić wszczęcia postępowania na podstawie przepisu art. 61a § 1 K.p.a., wystarczające jest ziszczenie się choćby jednego z wyżej przedstawionych warunków. Kolegium wskazało, że w analizowanej sprawie odmowę wszczęcia postępowania oparto o inną uzasadnioną przyczynę, o której mowa w art. 61a K.p.a., bowiem sprawa dotycząca wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu [...] przez Wójta Gminy D. nr [...], została już wcześniej rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (res iudicata). W sprawie stanowi to wydana w dniu [...] decyzja Kolegium utrzymująca w mocy pierwszoinstancyjną decyzję z dnia [...] Nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Wójta Gminy D. z dnia [...]. Organ ustalił w oparciu o akta sprawy, że Stowarzyszenie A. zaskarżyło opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który prawomocnym (od dnia 17 grudnia 2016 r.) postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 932/16 na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Kolegium podniosło, że skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja tut. Kolegium z dnia [...] znak: [...], utrzymująca w mocy pierwszoinstancyjną decyzję Kolegium z dnia [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Wójta Gminy D. z dnia [...], zatem brak jest podstaw do ponownego rozpoznawania tej samej sprawy, w tym samym trybie. W dalszej części uzasadnienia Organ odnosząc się do opisanej decyzji Kolegium z dnia [...] stwierdził, że bezspornie złożony w dniu 10 listopada 2015 r., wniosek z dnia 9 października 2015 r., Stowarzyszenia A. - z uwagi na fakt "wytłuszczenia" nazwy Stowarzyszenia i wskazania pod nazwą Stowarzyszenia osób uprawnionych do jego reprezentacji i złożenia podpisów pod wnioskiem przez te osoby odczytany został przez oba składy orzekające Kolegium jako złożony przez Stowarzyszenie. 2. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...], Nr [...] wniosło Stowarzyszenie A., reprezentowane przez G. M.-H. i E. S. oraz mieszkańcy Gminy D. w osobach: G. M.-H.; G. W.; E. S. We wniosku w/w osoby stwierdziły, iż nie zgadzają się ze stanowiskiem określonym w "pierwszoinstancyjnym" postanowieniu Kolegium z dnia [...] uważając je za chybione. Wskazali, iż wniosek o stwierdzenie nieważności składało nie tylko Stowarzyszenie ale też i osoby fizyczne jako mieszkańcy Gminy D. na jednym wniosku, a Kolegium nie doręczyło wydanej decyzji wszystkim Skarżącym, jak również nie zbadało istoty sprawy pod kątem naruszenia przepisów prawa względem osób, które złożyły wnioski o stwierdzenie nieważności konkretnych decyzji. W/w osoby sformułowały zarzut, iż na terenie Gminy D. w sposób zaplanowany i świadomy dopuszczono się rażącego naruszenia przepisów prawa, co doprowadziło do wydania wadliwych decyzji na szkodę lokalnej społeczności. Uzasadniając powyższe zarzuty wnioskujący przywołali przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wielkości emisji oraz ilości pobieranej wody, zwracając uwagę, iż zgodnie z zawartym tam nakazem, pomiary prowadzi się od urządzeń i instalacji zarządzanych przez jeden podmiot, traktując pracę pozostałych instalacji jako tło akustyczne. W ocenie wnioskujących, doszło do nabycia przez jeden podmiot określonego prawa w wyniku wydania przez Wójta Gminy D. kilkunastu decyzji środowiskowych na budowę elektrowni wiatrowych, a podmiotem tym jest Spółka A. Dowodem na to są dane zamieszczone w KRS. Zdaniem w/w osób, przedstawione raporty i dane zawarte w kartach informacyjnych obarczone są rażącym uchybieniem, wynikającym z obejścia nakazów ujętych w załączniku nr 6 do przywołanego w/w rozporządzenia. Zdaniem wnioskodawców, powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zapisach decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] Nr [...], w której opisano w istocie rzeczywisty obszar planowanej inwestycji, obejmujący sołectwa: K., D., W., S. J., N. J., J., B., S., a ponadto ustalono, iż społeczność lokalna została wprowadzona w błąd, poprzez nie opublikowanie na stronie BIP Urzędu Gminy D. załączników graficznych do uchwał Rady Gminy w sprawie zmian miejscowych planów dla Gminy D. W podsumowaniu wniosku strony wyraziły wątpliwość, czy w związku z wejściem w życie ustawy w sprawie inwestycji w zakresie elektrowni wiatrowych, Kolegium jest organem właściwym do rozpoznania sprawy nieważności przedmiotowej decyzji Wójta Gminy D. 3. Rozpoznając złożony wniosek postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w związku z art.144 i w związku z art. 61a § 1 K.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Kolegium wyjaśniło, że istotą ponownego rozpatrzenia sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 K.p.a., w sprawie żądanego stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej Wójta Gminy D., jest tylko i wyłącznie weryfikacja postępowania "pierwszoinstancyjnego" Kolegium, a więc przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie Kolegium z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania. Pierwszoinstancyjne postanowienie Kolegium wydane zostało na podstawie przepisu art. 61a § 1 K.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, iż decyzja Wójta Gminy D. z dnia [...] Nr [...], była już badana pod kątem wystąpienia przesłanek nieważnościowych określonych w art. 156 § 1 K.p.a. i w wyniku tej kontroli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało w tym zakresie ostateczną decyzję w dniu [...] Nr [...]. Okoliczność, iż obecnie rozpoznawany wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, dotyczy tożsamej decyzji badanej już pod względem wad nieważności, powoduje, iż Kolegium było zobowiązane do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. z uzasadnionej przyczyny w postaci res iudicata. Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium podzieliło w pełni powołane stanowisko poprzedniego składu Kolegium, o wystąpieniu przesłanki innej uzasadnionej przyczyny, prowadzącej do "niemożności" wszczęcia postępowania w żądanej sprawie. Tą przesłanką jest "powaga sprawy już osądzonej", gdyż obecnie wnioskowana sprawa stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] nr [...], została już rozstrzygnięta przez Kolegium pod względem wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 K.p.a. ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...]. Wnioskodawcą stwierdzenia nieważności było wówczas również Stowarzyszenie A. (wniosek z dnia 9 października 2015 r. złożony w Kolegium w dniu 10 listopada 2015 r.). Dodatkowo Kolegium podzieliło stanowisko wyrażone w uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...], iż ewentualne ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną, możliwe jest tylko po uchyleniu pierwotnej decyzji w ustalonym przez prawo trybie. Kolegium ustaliło, że Stowarzyszenie zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ostateczną decyzję Kolegium z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] Nr [...], którą to decyzją odmówiono stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] Nr [...]. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawomocnym postanowieniem z dnia 28 listopada 2016r. sygn. akt II SA/Sz 932/16 skargę odrzucił. W dalszej części uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia Organ podniósł, że instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym, zatem Kolegium nie może formułować wniosków i ocen dotyczących merytorycznych zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Reasumując Kolegium stwierdziło, iż pierwszoinstancyjne postanowienie Kolegium zostało podjęte zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, określonymi w art. 61 a § 1 K.p.a., mającymi zastosowanie w tej sprawie, zatem zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. 4. Niezadowoleni z treści rozstrzygnięcia z dnia [...] – G. M.-H., E. S. oraz Stowarzyszenie A. (dalej przywoływani jako: "Skarżący"), wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...], a ponadto z uwagi na treść art. 134 w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnieśli o wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] nr [...]. Skarżący uznali, że stanowisko Kolegium jest chybione, bowiem niniejsza sprawa faktycznie dotyczy kompleksu elektrowni wiatrowych, które w istocie prowadzą do skumulowania oddziaływania na środowisko. Zdaniem Skarżących, w sprawie istotne jest, że skumulowane oddziaływanie kilku elektrowni jest znacznie większe niż przedstawione przez Wójta Gminy D. Dlatego wykonanie łącznej oceny w tej konkretnej sprawie wbrew twierdzeniom Organów było niezbędne z tego powodu, że w najbliższym otoczeniu tych elektrowni znajdują się siedziby ludzkie, podlegające ochronie ze względu na skażenie powietrza i hałas (słyszalny oraz infradźwięki – w szczególności). Zdaniem Skarżących, powyższy aspekt został w istocie przez Kolegium pominięty, co miało znaczenie w wydanym rozstrzygnięciu. Jednocześnie Skarżący podkreślili, że Organ w istocie nie odniósł się do podniesionych kwestii w tym w zakresie powołania się na dowody ujawnione w postępowaniach innych organów. Ponadto Skarżący zwrócili uwagę na nowe aspekty sprawy, w tym, że ich interes prawny wynika z ich prawa własności z uwagi na posiadane nieruchomości w strefie oddziaływania elektrowni wiatrowych. Szczególnie podkreślono, że kompleksy działek należące do Skarżącej – G. M.-H. znajdują się w strefie oddziaływania zlokalizowanych wiatraków. Skarżący podnieśli, że z uwagi na treść nowych ustaleń doszło do obejścia nakazów ujętych w załączniku nr 6 do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wielkości emisji oraz ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2008 r. nr 206, poz. 1291). Zdaniem Skarżących, powyższe w następstwie miało przełożenie na podanie wadliwych wyliczeń z uwagi na pominięcie w przeprowadzonej ocenie skumulowanego oddziaływania na środowisko ogromnego kompleksu elektrowni wiatrowych zlokalizowanych na terenie Gminy D. Dodatkowo zwrócili uwagę na sposób i terminy publikacji zawiadomień o dokonywanych czynnościach w trakcie postępowania dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Końcowo Skarżący zarzucili, że pominięto ich wnioski o wyznaczenie rozprawy administracyjnej, wezwanie dodatkowych dwóch osób fizycznych w charakterze świadków, uzupełnienie materiału dowodowego niezależnie od akt postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy D. oraz postępowań Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., Państwowego Inspektora Sanitarnego w S. Niezależnie od powyższego, zdaniem Skarżących terminowość załatwienia sprawy przez Kolegium rażąco stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa. 5. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie oraz utrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 6. Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. (sygn. akt II SA/Sz 526/17), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Stowarzyszenia A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. 7. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, E. S. oświadczył, że w sprawie występuje jako strona oraz jako przedstawiciel Stowarzyszenia A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. 8. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. 9. Przedmiot kontroli Sądu w sprawie stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego Organu z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy D. nr [...] z dnia [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] siłowni wiatrowych typu General Electric GE o mocy 2,5MW każda, zlokalizowanego na działkach nr [...] w obrębie S. J. gm. D. – na żądanie Stowarzyszenia A. reprezentowanego przez G. M.-H. oraz D. S. i G. W., zgłoszone w piśmie z dnia 9 października 2015 r. które wpłynęło do Kolegium – 10 listopada 2015 r. Dokonując kontroli wskazanego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. 10. Zgodnie z art. 61a § 1 K.p.a., który stanowi podstawę prawną kontrolowanych postanowień - gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 K.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wyjaśnienia wymaga, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nieważnościowego w oparciu o art. 61a § 1 K.p.a. jest zatem możliwe przy zaistnieniu przeszkód o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym. Z treści cytowanego przepisu wynika obowiązek organu w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania. Samo złożenie żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie powoduje automatycznie skutku jego wszczęcia. Na wstępnym etapie rozpoznania sprawy organ administracji przeprowadza badanie pod kątem istnienia przesłanek formalnoprawnych, warunkujących jego dopuszczalność. Ustawodawca wprowadził dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, tj. nie ma legitymacji materialnej w rozumieniu art. 28 K.p.a. do złożenia wniosku. Natomiast drugą przesłanką jest zaistnienie "innych uzasadnionych przyczyn" uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych został wyrażony pogląd, zgodnie z którym do tych "innych uzasadnionych przyczyn", dla których postępowanie administracyjne nie może być wszczęte można zaliczyć sytuację, gdy żądanie jednostki dotyczy sprawy rozstrzygniętej już decyzją (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 867/14, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). 11. W sprawie powodem wydania rozstrzygnięcia o wskazanej treści było przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., że sprawa przedstawiona we wniosku o wszczęcie postępowania była już prowadzona przez ww. Kolegium na wniosek Stowarzyszenia A. i została zakończona ostateczną decyzją tego Organu z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego Organu z dnia [...] nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] nr [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Następnie, na co prawidłowo zwróciło uwagę Kolegium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawomocnym postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 932/16, odrzucił skargę Stowarzyszenia A. na opisaną wyżej decyzję Kolegium z dnia [...]. Wobec powyższego należy stwierdzić, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] uzyskała przymiot ostateczności i prawomocności. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wydanie decyzji w sprawie załatwionej już uprzednio decyzją ostateczną powoduje, że późniejsza decyzja obarczona będzie wadą nieważności, o której mowa art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. (res iudicata). 12. Na uwzględnienie zasługuje stanowisko Organu, że wcześniejsze rozpatrzenie przez Kolegium wniosku Stowarzyszenia pod kątem wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 K.p.a. oraz ostateczne i prawomocne rozstrzygnięcie w tym zakresie decyzją z dnia 12 maja 2016 r. stanowi okoliczność, że na obecnym etapie brak było podstaw do ponownego przeprowadzenia przez Organ postępowania z wniosku tego Stowarzyszenia oraz osób fizycznych reprezentujących to Stowarzyszenie (G. M.-H. oraz E. S. – jak wynika z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia 30 stycznia 2017 r.) o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] nr [...]. Trafnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało, że w sprawie wystąpiła przesłanka "innej uzasadnionej przyczyny" prowadzącej do "niemożności" wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...], zaś tą przesłanką jest powaga rzeczy osądzonej, w związku z faktem, że sprawa ta została już zbadana przez Kolegium pod kątem wystąpienia wad nieważności prawomocną i ostateczną decyzją z dnia [...]. W świetle powyższego za prawidłowe Sąd uznał zaskarżone rozstrzygnięcie. Stwierdzając przy tym, że Strony skarżące nie podniosły jakichkolwiek argumentów prawnych, które wskazywałyby na nieprawidłowe zastosowanie przez Organ art. 61 a § 1 K.p.a. 13. Dodatkowo wyjaśnić należy, że na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W tej sytuacji należy przyjąć, że w postanowieniu wydanym w trybie art. 61 a § 1 K.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 999/14, publ. LEX nr 1989306). Wobec powyższego poza zakresem rozważań Sądu w sprawie pozostają merytoryczne zarzuty skargi zgłoszone wobec rozstrzygnięcia, którego dotyczy wniosek o stwierdzenie nieważności, czyli decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] nr [...]. W konsekwencji za niezasadny należało uznać wniosek skargi dotyczący wyeliminowania z obiegu prawnego ww. decyzji z dnia [...], bowiem przedmiot kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu stanowi wyłącznie postanowienie Kolegium o odmowie wszczęcia postępowania, a nie merytoryczna decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. 14. W tym stanie rzeczy, ponieważ zawarte w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.