II SA/Sz 460/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpatrzeniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...] r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] odmówiło S.W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia [...] w sprawie ustalenia (z wniosku E.) lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie linii napowietrznej 110 KV w Gminach [...] na działkach gruntu wyszczególnionych w powyższej decyzji. S.W. w dniu 17 kwietnia 2014 r. (data nadania skargi) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. W dniu 28 maja 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia [...]. W uzasadnieniu wniosku S.W. wskazała, że inwestor, powołując się na prawomocność decyzji Burmistrza z dnia [...] r. usiłuje wymusić na niej w drodze tzw. rokowań wyrażenie zgody na założenie i przeprowadzenie przez jej grunt jednotorowej linii 110 kV na warunkach zatwierdzonych zakwestionowaną decyzją. W ocenie Skarżącej, zatwierdzony powyższą decyzją projekt zupełnie pominął jej sugestie w sprawie przebiegu projektowanej linii, mimo że poparła je opinią rzeczoznawcy, potwierdzającą zasadność jej stanowiska. Uwzględnienie tych sugestii zdecydowanie zminimalizowałoby zakres ingerencji w grunty stanowiące własność Skarżącej. Przebieg linii przewidziano bowiem przez środek jej nieruchomości na długości 800 m i taki sposób jej prowadzenia niweczy wszelkie zamierzenia inwestycyjne wobec nieruchomości. S.W. podkreśliła, że Burmistrz nie zawiadomił jej na piśmie o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, a tym samym nie uczestniczyła w tym postępowaniu i nie mogła chronić swojego interesu. Zdaniem Skarżącej, każda z tych przesłanek, przy jednoczesnym braku przesłanki negatywnej z art. 61 § 3 P.p.s.a. sama w sobie stanowi wystarczający warunek wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić przy tym należy, że na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem również decyzji organu I instancji, jednakże pod warunkiem, że wywołuje ona skutki materialnoprawne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1468/13, LEX nr 1349082). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por.: postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje natomiast decyzja w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Celem jest jej wyłącznie wyznaczenie warunków lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Nie kreuje ona po stronie podmiotów żadnych praw i obowiązków nadających się do wykonania. W szczególności nie daje też inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych. Takie uprawnienie kreuje dopiero decyzja udzielająca pozwolenia na budowę. Reasumując, decyzja w przedmiocie lokalizacji inwestycji stanowi etap wstępny w procesie uzyskiwania pozwolenia na budowę i nie stwarza realnych skutków w sferze praw i obowiązków stron postępowania. Oznacza to, że nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu cytowanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd – mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.