II SA/Sz 316/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Kędziorka na pismo Starosty M. z dnia [...] w przedmiocie informacji o sposobie doręczenia zawiadomienia postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...] ([...] ) złotych.

Pismem z dnia 15 marca 2026 r. B. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na pismo Starosty Myśliborskiego z dnia 20 lutego 2026 r. informujące skarżącego, że zawiadomienie geodety z dnia 7 lutego 2008 r. o czynności ustalenia przebiegu granic działki nr [...] w obrębie M. w gminie M., zaadresowane do skarżącego i jego żony jako współwłaścicieli tej działki, zostało odebrane przez żonę w dniu 11 lutego 2008 r., co było zgodne z § 38 ust. 1 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Starosta Myśliborski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił, że pismem z dnia 22 stycznia 2026 r. B. K. zwrócił się o wykazanie skutecznego doręczenia mu, jako współwłaścicielowi ww. działki, zawiadomienia geodety z dnia 7 lutego 2008 r. o czynności ustalenia przebiegu granic działki w toku prac modernizacyjnych ewidencji gruntów i budynków, prowadzonych w latach 2007-2008. Organ wyjaśnił wnioskodawcy, w piśmie z dnia 20 lutego 2006 r., że zawiadomienie geodety zostało wysłane do współwłaścicieli działki i ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zostało odebrane przez żonę skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Na gruncie niniejszej sprawy skarżący wniósł skargę na pismo Starosty zawierające informację o sposobie zawiadomienia skarżącego, jako współwłaściciela działki gruntu objętej modernizacją ewidencji gruntów i budynków w 2008 r., o czynności podjętej w celu ustalenia przebiegu granic tej działki. Pismo to nie jest decyzją, postanowieniem, ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Jest jedynie informacją o danych zawartych w operacie ewidencyjnym, udzieloną na żądane współwłaściciela działki. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewiduje możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności polegającej na udostępnieniu danych z ewidencji gruntów i budynków. Zaskarżenie takiej informacji nie może też prowadzić do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, jak tego zdaje się oczekiwać skarżący. Jak wskazał organ prace modernizacyjne dotyczące działki skarżącego były przeprowadzane w roku 2008 i obowiązujące wówczas przepisy prawa określały sposób postępowania, w tym sposób zawiadamiania właścicieli działek o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, a także sposób oraz terminy kwestionowania dokonanych czynności. Tryb ten był określony w art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 roku, nr 240, poz. 2027) w wersji wówczas obowiązującej poprzez zgłoszenie, w okresie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego uwag do wyłożonego projektu (art. 24a ust. 6), a następnie poprzez zaskarżenie decyzji o rozstrzygnięciu zgłoszonych uwag (art. 24a ust. 10). Przepisy ustawy określały terminy dla dokonania poszczególnych czynności. Prawidłowości czynności realizowanych przez geodetę jako wykonawcę prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków w 2008 r. nie można skutecznie zakwestionować poprzez wniesienie skargi na pismo starosty informujące o danych zawartych w operacie ewidencyjnym. W świetle przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne według aktualnego stanu prawnego (Dz.U. z 2024 r., poz.1151) - dalej "p.g.k." przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami (art. 2 pkt 8 p.g.k.). W myśl art. 20 p.g.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. Ewidencja wskazuje także właściciela lub władającego gruntem. Na mocy art. 24 p.g.k. informacje zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu, wykrycia błędnych informacji lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania (ust. 2a). Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych, dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b, w pozostałych przypadkach - w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2b). Również odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2c). Na mocy § 35 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024 r., poz. 219) o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta, w terminie 14 dni od dokonania zmiany w ewidencji, zawiadamia właściwe podmioty ewidencyjne, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a oraz § 12 pkt 1 (m.in. właścicieli albo samoistnych posiadaczy) w przypadku, gdy zmiana została dokonana na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy, lub w trybie czynności materialno - technicznej wyłącznie na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i dotyczyła: a) pola powierzchni działki ewidencyjnej, b) rodzaju lub pola powierzchni użytków gruntowych, c) rodzaju budynku, d) numeru działki ewidencyjnej. Z powyższych przepisów wynika wprost, że istotą ewidencji jest rejestrowanie istniejącego stanu prawnego gruntów i budynków, zaś wpisy do niej polegają wyłącznie na wprowadzeniu udokumentowanych zmian. Rejestr ewidencji gruntów stanowi bowiem odzwierciedlenie danych z uzyskanych dokumentów, przy czym organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Ewidencja nie kształtuje zatem nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej, stąd też dane zawarte w ewidencji mają charakter techniczno-informacyjny. Wprowadzenie do ewidencji zmiany (aktualizacji) stanowi czynność materialno-techniczną, która nie wymaga wydawania w tym zakresie władczego rozstrzygnięcia (decyzji czy postanowienia). Czynność ta nie jest również czynnością wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, w którym - na tle poprzednio obowiązującego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków - ugruntowało się stanowisko, że wprowadzana przez starostę z urzędu w drodze czynności materialno-technicznej zmiana aktualizująca operat ewidencji gruntów i budynków, o której starosta tylko zawiadamia w trybie § 49 ust. 1 pkt 4 (obecnie § 35 – dopisek Sądu) rozporządzenia, nie ma charakteru aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Krakowie z 19 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 846/13, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 lipca 2018 r. sygn. VIII SA/Wa 505/18, postanowienie WSA w Opolu z dnia 28 czerwca 2019 r. sygn. II SA/Op 203/19, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 27 marca 2017 r. sygn. II SA/Gl 1057/16, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 24 lutego 2022 roku sygn. akt II SA/Sz 149/22 - dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W takiej sytuacji stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zawiadomienie starosty, tj. czynność polegającą na wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 534/12, postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 1166/12, postanowienia WSA w Gdańsku z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 251/19, postanowienie NSA z dnia 25 października 2019 r. sygn. akt 2599/19, dostępne j.w.). Tym bardziej skarga nie przysługuje na informację starosty o danych zawartych w operacie ewidencyjnym. Przedmiot zaskarżenia nie jest objęty zakresem regulacji art. 3 § 2 p.p.s.a. Również przepisy szczególne nie przewidują możliwości wniesienia skargi w tym przedmiocie do sądu administracyjnego. Stąd też skarga B. K. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaznaczyć należy, że jeśli skarżący uważa, iż zapisy w ewidencji gruntów są nieprawidłowe, to może podjąć działania w kierunku wprowadzenia zmian, lecz wyłącznie we właściwym trybie, którym jest postępowanie o zmianę zapisów w ewidencji gruntów, zainicjowane przed właściwym organem. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niepodlegającą kognicji sądu administracyjnego. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.