II SA/Sz 249/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 października 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 427/16 w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 109/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę H. T. z dnia [...] stycznia 2018 r. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 427/16 z uwagi na brak interesu prawnego wnoszącego skargę. Jako podstawę wznowienia skarżący przywołał wówczas art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sprawa o sygn. akt II SA/Sz 427/16 dotyczyła skargi M. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i zakończyła się wydaniem w dniu 13 października 2016 r. wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. H. T. ponownie wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 427/16. W uzasadnieniu ww. skargi skarżący podnosił, że nadal są "silne" podstawy do powtórnego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem w sprawie II SA/Sz 427/16. Skarżący uważa, że zarówno ww. wyrok jak i kolejne postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, jak i postanowienia Naczelnego Sąd Administracyjnego zostały wydane w oparciu o fakt nieistniejący w tej sprawie, który to fakt został wskazany i "wymyślony" przez sędziów Sądu I instancji orzekających w sprawie II SA/Sz 427/16. W nawiązaniu do uzasadnienia wydanego wyroku skarżący podnosił, że: "w rzeczywistości wykonuję w tym konkretnym projekcie architektoniczno-budowlanym budynku kurnika (...) funkcję sprawdzającego w zakresie prawidłowości rozwiązań projektowych konstrukcyjno-budowlanych przyjętych w tym projekcie i wykonuję tą funkcję w tym konkretnym projekcie architektoniczno-budowlanym w zakresie posiadanego przeze mnie i przyznanego mi przez państwo upoważnienia do wykonywania tej samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie, polegającej na sprawdzaniu prawidłowości rozwiązań projektowych konstrukcji budowlanych budynków i innych budowli i którą to funkcję, w świetle art. 104 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w związku z przepisem § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, ja dalej mam prawo wykonywać w tym dotychczasowym jej zakresie, tj. w zakresie przyznanego mi przez państwo uprawnienia do wykonywania samodzielnej funkcji projektanta w budownictwie w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, o którym to kolejnym moim uprawnieniu jest mowa w posiadanym przeze mnie w/w >>Stwierdzeniu posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w ramach kontroli dopuszczalności skargi zbadanie przez sąd interesu prawnego jest podstawową czynnością w postępowaniu sądowym, od wyniku której zależy dalszy bieg postępowania. W art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływanej dalej jako "p.p.s.a."), ustawodawca przewidział instytucję wznowienia postępowania sądowego. Jak stanowi art. 280 § 1 ww. ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Każde postępowanie sądowe, w tym także dotyczące wznowienia postępowania może toczyć się tylko na żądanie uprawnionych podmiotów. Jak wynika z brzmienia art. 32 p.p.s.a. postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustalenie przez Sąd, że skarga do sądu administracyjnego została wniesiona przez osoby nieposiadające materialnej legitymacji skargowej, który to brak jest ewidentny, winien skutkować odrzuceniem skargi. Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a., osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności (art. 33 § ww. ustawy). Możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo uczestnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga ustalenia istnienia interesu prawnego osoby, która takiego prawa się domaga. Niezbędnym jest ustalenie istnienia związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą lub normami prawa materialnego kształtującymi sprawę administracyjną. W ocenie Sądu, H. T. nie posiada tak jak wyżej rozumianego interesu prawnego w domaganiu się wznowienia postępowania zakończonego wydaniem wyroku w sprawie II SA/Sz 427/16. Skarżący nie był stroną skarżącą postępowania zakończonego ww. wyrokiem, ani też jego uczestnikiem na prawach strony. Postanowieniem z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 427/16 WSA w Szczecinie oddalił jego wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu jako uczestnika na prawach strony. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II OZ 1393/16 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu wyjaśniając, że z faktu ciążących na projektancie obowiązków wynikających z uczestnictwa w procesie inwestycyjnym nie wynika, iż podmiot ten uzyskuje uprawnienia procesowe w jurysdykcyjnych postępowaniach administracyjnych związanych z realizacją inwestycji. Ponawiając żądanie wznowienia postępowania sądowego skarżący podniósł tożsame argumenty i okoliczności, które były wzięte pod uwagę, w uprzednio wydanym postanowieniu Sądu I instancji z dnia 19 lutego 2018 r. Skarżący nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem i podejmuje polemikę z jego uzasadnieniem. Przedmiot sprawy o sygn. akt II SA/Sz 427/16 dotyczył zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z woli ustawodawcy krąg podmiotów uprawnionych do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym w sprawie o pozwolenie na budowę wyznacza przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a są nimi inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Tak wyznaczony krąg podmiotów posiada w konsekwencji interes prawny w byciu stroną bądź uczestnikiem postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie kwestionowania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Niezależnie zatem od tego jakie konkretnie uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie posiadają osoby, które powołują się na możliwość dokonywania sprawdzeń, zatwierdzeń itp. dokumentacji niezbędnej w procedurze budowlanej, nie istnieje norma lub normy prawne, które przyznają takim osobom prawo inicjowania czy udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym zwykłym a także nadzwyczajnym, jeżeli nie są adresatem ww. decyzji administracyjnej albo uczestnikiem, właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu objętego decyzją o pozwoleniu na budowę. Podsumowując, bez wątpienia wnoszący po raz kolejny skargę o wznowienie postępowania sądowego H. T., nie był stroną lub uznany za uczestnika postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 427/16, tym samym nie ma legitymacji do złożenia takiej skargi. Z tego względu, Sąd działając na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotową skargę odrzucił.