II SA/Rz 685/22

9 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak w dniu 9 stycznia 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu zażalenia GD na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 października 2022 r. II SA/Rz 685/22 wydane w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 października 2022 r. II SA/Rz 685/22 - p o s t a n a w i a - I. uchylić własne postanowienie z 17 października 2022 r. II SA/Rz 685/22 zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 października 2022 r. II SA/Rz 685/22; II. zasądzić od Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie na rzecz strony skarżącej – GD, kwotę 2 217 zł /słownie: dwa tysiące dwieście siedemnaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z 17 października 2022 r. II SA/Rz 685/22, zawartym w pkt II opisanego w sentencji i wydanego w dniu 17 października 2022 r. wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasądził od Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie na rzecz skarżącego kwotę 1 317 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wniesionym zażaleniu skarżący zarzucił błędne ustalenie wysokości kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zażalenie, jako oczywiście uzasadnione, zostało przez Sąd uwzględnione. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Stosownie do art. 200 Ppsa, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 Ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 10 000 zł, a zatem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, wobec czego stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego podlega ustaleniu na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.) i wynosi – jak słusznie podniesiono w zażaleniu 1 800 zł, a nie jak przyjął Sąd w zaskarżonym postanowieniu – 900 zł. Mając na względzie przytoczone okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 195 § 2 Ppsa uwzględnił wniesione zażalenie jako oczywiście uzasadnione i uchylił zaskarżone postanowienie o kosztach postępowania oraz rozpoznając sprawę na nowo, zasądził na rzecz strony skarżącej od organu obowiązek zwrotu kosztów postępowania. Na zasądzone koszty złożyły się: wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika skarżącego w wysokości 1 800 zł, wpis od skargi w wysokości 400 zł oraz opłata skarbowa od złożenia dokumenty pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, łącznie 2 217 zł.