II SA/Rz 1474/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Sędziowie WSA Maria Mikolik WSA Piotr Godlewski Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 5 września 2025 r. nr I-III.7721.21.18.2024 w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa – skargę oddala –

Przedmiotem skargi M.S. (dalej: "skarżąca") jest decyzja Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda" lub "organ odwoławczy") z dnia 5 września 2025 r. nr I-III.7721.21.18.2024, wydana po wznowieniu postępowania, stwierdzająca, że decyzja zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia 16 maja 2022 r. Nr 622/7.15/2022 znak: AB.6740.7.15.2022, Starosta [....] (dalej: "Starosta" lub "organ I instancji") zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił A.S., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami, wraz z przyłączem wody, policznikowym przyłączem energetycznym, przyłączem kanalizacji sanitarnej do projektowanego szamba, doziemnej instalacji gazowej, na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości S., gmina [...]. Decyzja stała się ona ostateczna z dniem 27 maja 2022 r. Wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2022 r. skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej ostateczną decyzją Starosty, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej: "k.p.a."). Podniosła, że nie została zawiadomiona o wydaniu decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, mimo że jest właścicielką działki nr [...] bezpośrednio graniczącej z działką inwestycyjną. Poinformowała również, że rozpoczęta budowa wskazuje na inne usytuowanie budynku, niezgodne z zapisem parametru cech zabudowy w pkt 3.2.e - elewacji frontowej (południowo-zachodniej) budynku zawartym w decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy [....] z dnia 10 sierpnia 2020 r. znak: [...]. Starosta postanowieniem z dnia 5 września 2022 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia 28 września 2022 r. odmówił uchylenia ww. decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Następnie Wojewoda decyzją z dnia 25 stycznia 2023 r. uchylił ww. decyzję Starosty z dnia 28 września 2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dalszej kolejności Starosta decyzją z dnia 28 czerwca 2023 r. ponownie odmówił uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie udzielenia pozwolenie na budowę, jednak również ta decyzja została uchylona przez Wojewodę decyzją z dnia 18 października 2023 r. nr I-III.7721.21.21.2023. Z kolei sprzeciw od decyzji Wojewody został oddalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 4 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 1960/23. W związku z powyższym Starosta w ponownie prowadzonym postępowaniu dokonał po raz kolejny oceny statusu M.S. we wznowionym postępowaniu i w wyniku tej analizy, decyzją z dnia 14 czerwca 2024 r. nr AB.6740.7.15.2022, uznał skarżącą za stronę postępowania, ale jednocześnie odmówił uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 16 maja 2022 r. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że ustawodawca w odniesieniu do postępowań w sprawach o pozwolenie na budowę zawęził pojęcie strony w stosunku do ogólnej normy z art. 28 k.p.a., gdyż zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się z obszarze oddziaływania obiektu. Starosta wskazał, że obszarem oddziaływania, stosownie do art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu następuje poprzez wzięcie pod uwagę funkcji, formy, konstrukcji projektowanego obiektu oraz sposobu zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji. Organ dodał, że chodzi przy tym nie tyle o faktyczne naruszenie konkretnego przepisu, co o potencjalną możliwość oddziaływania obiektu (ze względu na jego specyfikę) na otoczenie. Następnie Starosta wskazał, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr ewid. [...] zlokalizowany został w odległości 5,19 m od granicy z działką nr [...], stanowiącą skarżącej, 12,74 m od granicy z działką nr [...] (działka drogowa) oraz 12,15 m od granicy z działką nr [...]. Organ stwierdził, że takie usytuowanie jest zgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r. poz. 1225; dalej: "rozporządzenie"). Dodał przy tym, że mając na uwadze § 271 ust. 1 rozporządzenia, minimalna odległość między zewnętrznymi ścianami budynków, niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, winna wynosić 8 m, a skoro ww. strefa wchodzi w obręb działki nr [...], to nie ulega wątpliwości, że powyższe stanowi o obszarze oddziaływania inwestycji obejmującym tę działkę. Ponadto wysokość budynku projektowanego, liczona od poziomu terenu do kalenicy wynosi ok. 8,5 m i jest ona większa niż odległość do granicy działki skarżącej wynosząca min. 5,19 m. Na podstawie tych ustaleń organ stwierdził, że działka należąca do skarżącej znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego w zw. z § 13 rozporządzenia. W związku z tym Starosta uznał skarżącą za stronę postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, jednakże stwierdził, że pomimo tego decyzja o pozwoleniu na budowę nie otrzymałaby innego brzmienia. Skarżąca nie zgodziła się z taką decyzją. W odwołaniu ponowiła kwestie w zakresie niezgodności inwestycji z ustalonymi warunkami zabudowy i wniosła o ich zweryfikowanie w terenie. Stwierdziła także, że inwestor zbudował budynek niezgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę, co potwierdza dokumentacja fotograficzna. Podniosła, że na działce inwestora nie ma takiego budynku o elewacji frontowej południowo-zachodniej, jak to wskazano w decyzji Starosty z dnia 28 czerwca 2023 r. nr AB.6740.7.15.2022. Dodała również, że pod koniec stycznia 2024 r. inwestor zbudował około 2-metrową skarpę od strony północno-zachodniej już po zapadłym wyroku w WSA w Rzeszowie o sygn. akt II SA/Rz 1960/23, która w ocenie skarżącej będzie dodatkowo powodowała nadmierne zanieczyszczenie jej działki rolnej, niżej położonej od strony północnej, wodami opadowymi i roztopowymi. W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania, Wojewoda opisaną na wstępie decyzją z dnia 5 września 2025 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł jednocześnie, że decyzja Starosty z dnia 16 maja 2022 r. Nr 622/7.15/2022 znak: AB.6740.7.15.2022, zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa, a jej uchylenie nie jest możliwe, bowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja wymagała zreformowania, bowiem z powodu konieczności uznania skarżącej za stronę postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, należało uznać, że dotychczasowa decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Nie było natomiast podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania. Wojewoda oceniając decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę wskazał, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor przedłożył dokumenty wymagane art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, w tym m.in., trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, jak też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działką nr [...]. Analiza dokumentacji projektowej przedmiotowej inwestycji wykazała, że jest ona zgodna z wymaganiami określonymi w decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy. Parametry projektowanego budynku nie naruszają ustaleń co do rodzaju zabudowy (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna); nieprzekraczalnej linii zabudowy, wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki - nie więcej niż 12 % (projektowany 9,25 % - str. 11 PZT); powierzchni biologicznie czynnej - nie mniejsza niż 50 % powierzchni terenu inwestycji (projektowany wskaźnik 78,98 % - str. 11 PZT), wysokości budynku - mierzona od poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do kalenicy dachu nad bryłą główną budynku - 7,5 m ± 20 % (obiekt dwukondygnacyjny, projektowana wysokość ok. 7,88 m), wysokości elewacji frontowej, mierzona od poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do okapu nad bryłą główną budynku - 3,5 m i 10 % (projektowana wysokość 3,15 m), przekrycia bryły głównej budynku dachem o schemacie dwuspadowym i kącie nachylenia połaci dachowych - 40° ± 5° (projektowany dach dwuspadowy o nachyleniu połaci 35°) oraz szerokości elewacji frontowej (południowo-zachodniej budynku - 10 m ± 20 % (projektowana szerokość 11,36 m). Wojewoda nie stwierdził też, aby rozwiązania projektowe zatwierdzone kontrolowaną decyzją o pozwoleniu na budowę uchybiały przepisom rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w zakresie zachowania odległości zabudowy od działek sąsiednich. Inwestycja nie narusza także § 13 (przesłanianie obiektów budowlanych) rozporządzenia w zakresie usytuowania budynków ze względu na bezpieczeństwo pożarowe. Stwierdzono również, że inwestycja nie narusza § 19 warunków technicznych dotyczących odległości miejsc postojowych od granicy działki budowlanej. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że zaprojektowane najbliżej działki nr ewid. [...] dwa miejsca postojowe usytuowane zostały w odległości ok. 4,5 m od granicy ww. działki, co jest zgodne z wymogami określonymi w tym przepisie. Ponadto rozwiązania projektowe są zgodne z § 23 warunków technicznych, dotyczącym miejsc gromadzenia odpadów stałych. Oprócz tego, dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej oraz ograniczenia dostępu do szeroko rozumianych mediów. W odniesieniu do zarzutów odwołania, Wojewoda wyjaśnił, że "elewacja frontowa", to elewacja zlokalizowana od frontu terenu, którym jest z kolei ta część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę. Z punktu widzenia formalnego wyznaczenia elewacji frontowej nie ma zatem znaczenia, z której strony umiejscowione zostanie wejście do budynku. Organ wskazał również, że dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej, a jeśli inwestor wykonał prace nieprzewidziane w projekcie, to mogą one być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez właściwy organ, a nie powodem uchylenia decyzji w trybie wznowieniowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca wniosła o przeprowadzenie merytorycznej kontroli i uchylenie zaskarżonej decyzji, jak też o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ponowiła dotychczasowe zarzuty. Podniosła także, że z dniem wznowienia postępowania prace budowlane powinny zostać wstrzymane. Zdaniem skarżącej inwestor dopuścił się samowoli budowlanej, polegającej na realizacji budowy z istotnym odstępstwem od decyzji o pozwoleniu na budowę, która dotyczy usytuowania budynku, a to zwiększa obszar oddziaływania obiektu poza granice działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody z dnia 5 września 2025 r. wydana po wznowieniu postępowania, stwierdzająca, że decyzja zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa. Decyzją z dnia 16 maja 2022 r. Nr 622/7.15/2022 znak: AB.6740.7.15.2022, Starosta R. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami, wraz z przyłączem wody, policznikowym przyłączem energetycznym, przyłączem kanalizacji sanitarnej do projektowanego szamba, doziemnej instalacji gazowej, na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości S., gmina [...]. Stała się ona ostateczna z dniem 27 maja 2022 r. Starosta [...] decyzją z dnia 14 czerwca 2024 r. znak: AB.6740.7.15.2022, uznał skarżącą za stronę postępowania oraz odmówił uchylenia ww. decyzji Starosty [...] z dnia 16 maja 2022 r. Nr 622/7.15/2022 znak: AB.6740.7.15.2022. Rozpoznając odwołanie do wyżej opisanej decyzji Starosty Wojewoda prawidłowo ją zreformował. Słusznie stwierdził on w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że wznowienie postępowania administracyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w celu sprawdzenia, czy jakaś z wad wyszczególnionych w art. 145 § 1 lub art. 145 a - b k.p.a., nie wpłynęła w sposób istotny na treść decyzji. Wstępny etap postępowania wznowieniowego rozpoczyna wniosek strony, złożony właściwemu organowi i na tym etapie postępowania zbadaniu podlega jedynie to, czy z żądaniem występuje strona, czy zachowany został przez nią termin i czy powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia (wyliczone w art. 145 § 1 k.p.a.), Ten etap postępowania wznowieniowego kończy się wydaniem przez właściwy organ postanowienia o wznowieniu (art. 149 § 1 k.p.a.), bądź o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Orzecznictwo sądów administracyjnych stoi na stanowisku, że gdy wskazywaną podstawą wznowienia jest art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), organ właściwy w sprawie wznowienia (po ustaleniu, że zachowany został termin z art. 148 k.p.a.) powinien wznowić postępowanie, by dopiero na etapie następnym dokonać analizy twierdzeń osoby wnoszącej podanie, iż przysługiwał jej przymiot strony. W drugim etapie postępowania wznowieniowego (po uprzednim wydaniu postanowienia o wznowieniu), mającym na celu zbadanie zaistnienia przesłanek wznowienia, mogą być podejmowane rozstrzygnięcia określone w art. 151 k.p.a.. Zgodnie z art. 151 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aałub art. 145b, 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Ponadto w myśl art. 151 § 2 k.p.a. w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 (§ 1. Uchylenie decyzji z przyczyn określonych w ort. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a-145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat; § 2. Nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej) organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. W sprawie organy obu instancji zgodnie prawidłowo ustaliły, że postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Starosty [...] z dnia 16 maja 2022 r. Nr 622/7.15/2022 znak: AB.6740.7.15.2022 obarczone było wadą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż strona postępowania, tj. skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Mając bowiem na uwadze przepis § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) dot. usytuowania budynków ze względu na bezpieczeństwo pożarowe {odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej (E) winna wynosić min. 8,0 m) oraz fakt, iż zgodnie z pzt projektowany budynek mieszkalny zaprojektowany został w odległości 5,19 m od granicy działki nr ewid. [...] stwierdzić należy, że obszar oddziaływania ww inwestycji obejmuje działkę nr ewid. [...] stanowiącą własność Pani S. Wbrew zarzutom skargi organy obu instancji dokonały szczegółowych ustaleń co do zgodności zaskarżonej w trybie wznowienia decyzji z przepisami prawa. Otóż, jak słusznie stwierdził to organ II instancji, zasadnicze kryterium czynności organów administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wyznacza treść art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno- budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb,. c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę przedłożonego w Starostwie Powiatowym w [...] w dniu 25 lutego 2022 r., załączyła dokumenty wymagane art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, w tym m.in., trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego, projektowanego budynku mieszkalnego, decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 10 sierpnia 2020 r. znak: BI.67jO.61.2020 ustalającą warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] położonej w S. Ponadto inwestorka przedłożyła oświadczenie z dnia 3 lutego 2022 r., o posiadanym prawie do dysponowania działką nr [...] w S., na cele budowlane. Analiza dokumentacji projektowej przedmiotowej inwestycji wykazała, że jest ona zgodna z wymaganiami określonymi w ww. decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy. W szczególności parametry projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie naruszają ustaleń co do rodzaju zabudowy (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna); nieprzekraczalnej linii zabudowy, wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki - nie więcej niż 12 % (projektowany 9,25 % - sir. 11 PZT); powierzchni biologicznie czynnej - nie mniejsza niż 50 % powierzchni terenu inwestycji (projektowany wskaźnik 78,98 % - str. 11 PZT), wysokość budynku - mierzona od poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do kalenicy dachu nad bryłą główną budynku — 7,5 m ± 20 % (obiekt dwukondygnacyjny, projektowana wysokość ok. 7,88 m), wysokość elewacji frontowej, mierzona od poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do okapu nad bryłą główną budynku — 3,5 m ± 10 % (projektowana wysokość 3,15 m — str. 29 PAB), przekrycie bryły głównej budynku dachem o schemacie dwuspadowym i kącie nachylenia połaci dachowych - 40' ± 5“ (projektowany dach dwuspadowy o nachyleniu połaci 35 - projekt architektoniczno- budowlany, rzut dachu, str. 27) oraz szerokość elewacji frontowej (południowo-zachodniej budynku - 10 m ± 20 % (projektowana szerokość 11,36 m - str. 23 PAB). Wojewoda nie stwierdził też, aby rozwiązania projektowe zatwierdzone decyzją o pozwoleniu na budowę uchybiały przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225). Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych, określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. W oparciu o projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony przedmiotową decyzją, ustalono, że budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w odległości 5,19 m od granicy z działką nr [...] (stanowiącą własność Pani M.S.), 12,74 m od granicy z działką nr [...] (działka drogowa) oraz 12,15 m od granicy z działką nr [...] (str. 25 PZT). Ponadto sporna inwestycja nie narusza § 13 (przesłanianie obiektów budowlanych) ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. oraz warunków technicznych w zakresie usytuowania budynków ze względu na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271 i nast. ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.). Stwierdzono również, że przedmiotowa inwestycja nie narusza § 19 warunków technicznych dot. odległości miejsc postojowych od granicy działki budowlanej. Jak wynika z PZT zaprojektowane najbliżej działki nr ewid. [...] dwa miejsca postojowe usytuowane zostały w odległości ok. 4,5 m (co ustalono przy użyciu przymiaru liniowego w oparciu o skalę projektu zagospodarowania terenu) od granicy ww. działki, co jest zgodne z wymogami określonymi w powyższym przepisie. Ponadto rozwiązania projektowe są zgodne z § 23 warunków technicznych, dotyczącym miejsc gromadzenia odpadów stałych. Oprócz powyższego, dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej (§ 29 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.) oraz ograniczenia dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, elektryczność, telekomunikacja). Elementy projektu budowlanego zostały sporządzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, które w czasie opracowania projektu były członkami właściwej izby samorządu zawodowego. Jednocześnie projektanci złożyli oświadczenie o zgodności projektu z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ww. ustawy, co ma miejsce w rozpoznawanym przypadku, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd przytoczone tu stanowisko organu w całości akceptuje. Zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. organy prawidłowo wskazały więc okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzając, że sprawdzenie przedłożonych dokumentów wykazało zgodność przedstawionych rozwiązań z przepisami prawa, tym samym nie ma podstaw prawnych do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji, skoro w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Zgodnie z art. 146 § 2 k.p.a. nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W związku z powyższym Wojewoda zasadnie zreformował decyzję organu I instancji, z uwagi na fakt, iż organ ten w sposób nieprawidłowy orzekł o odmowie uchylenia ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji, gdy jeżeli w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 organ administracji publicznej winien stwierdzić wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazać okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, Sąd uznał je za oczywiści nieuzasadnione. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącą okoliczności, iż rzeczywisty stan faktyczny na placu budowy przedstawiony na dokumentacji fotograficznej pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę z dnia 16 maja 2022 roku znak: [...]. Jest oczywista rozbieżność między stanem faktycznym na placu budowy a treścią decyzji ukształtowaną przez organ wydający decyzję, słusznie stwierdzono w skarżonym rozstrzygnięciu, że jeśli inwestor wykonał prace nieprzewidziane w projekcie, to mogą one być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez właściwy organ, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej orzeka na podstawie akt sprawy, co wynika z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego. Prawidłowo także Wojewoda przyjął, że definicję "elewacji frontowej" pośrednio można sformułować na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia z 15 lipca 2024 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2024 r" poz. 1116) oraz ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r" poz. 1130). Z treści § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia z 15 lipca 2024 r. wywnioskować można, że "elewacja frontowa", to elewacja zlokalizowana od frontu terenu. Frontem terenu jest z kolei ta część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę (art. 61 ust. 5a zd. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.). Z punktu widzenia formalnego wyznaczenia elewacji frontowej nie ma zatem znaczenia, z której strony umiejscowione zostanie wejście do budynku. Ustosunkowując się natomiast do podnoszonych przez skarżącą okoliczności, że pod koniec stycznia 2024 roku inwestor zbudował skarpę około 2 metry od strony północno - zachodniej oraz że dodatkowo będzie ona powodowała nadmierne zanieczyszczenie jej działki rolnej niżej położonej od strony północnej wodami opadowymi i roztopowymi, to zaznaczyć należy, że dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej. Zarzut skarżącej dotyczy więc zmian w ukształtowaniu terenu działki inwestycyjnej. Należy wyjaśnić, że dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej. Jeśli inwestor wykonał prace nieprzewidziane w projekcie, to mogą one być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez właściwy organ, a nie powodem uchylenia decyzji w trybie wznowieniowym. W projekcie zagospodarowania terenu zawarta została informacja, że odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych i terenów (...) po terenie własnej działki w sposób zapewniający co najmniej zachowanie aktualnego stanu stosunków wodnych w granicach lokalizacji i w bezpośrednim sąsiedztwie (str. 10 PZT). Co więcej, w projekcie architektoniczno — budowlanym (str. 13) zalega informacja dotycząca odprowadzenia wód opadowych, z której wynika, że odprowadzenie wód opadowych wg wybranego systemu rynnowego do osadników w gruncie i dalej zgodnie z projektem zagospodarowania terenu. Zauważyć przy tym należy, iż to do projektanta, jako osoby legitymującej się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi, określonymi w przepisach dotyczących samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (rozdział 2 Prawa budowlanego), należy obowiązek opracowania projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), a także dołączenia do projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oświadczenia, zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane). Z akt sprawy wynika, że takie oświadczenia zostały przez projektanta załączone (str. 2 PZT i PAB). Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo sądowo-administracyjne, zgodnie z którym "Organ administracji architektoniczno- budowlanej, związany jest treścią oświadczenia projektanta, stosownie do art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone takie oświadczenie, a pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Spoczywa na nich także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, zostały ograniczone do ściśle określonych w art. 35 ust. 1 ustany Prawo budowlane przypadków, tym przypadkiem nie jest zaś badanie zgodności projektu budowlanego, pod kątem przyjętych rozwiązań projektowych i możliwości technicznych jego wykonania'’ - tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.02.2018 r. sygn. akt II OSK 1820/17. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako bezzasadną.