II SA/Rz 1005/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur -Selwa po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A.G. od zarządzenia starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1005/16 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bez rozpoznania w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1005/16 o odrzuceniu skarg na opisaną w postanowieniu decyzję, A. G. zwróciła się o ustanowienie przedstawiciela w jej sprawie i o zwolnienie od kosztów od skargi. Wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, przy piśmie Sądu z dnia 29 marca 2017 r., przesłano Skarżącej - stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257) – obowiązujący druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), zobowiązując do wypełnienia przedmiotowego formularza przez Skarżącą i odesłania go Sądowi - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie Skarżąca nie nadesłała wymaganego formularza. Mając to na uwadze, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Odpis ww. zarządzenia doręczono w dniu 7 czerwca 2017 r. W dniu 12 czerwca 2017 r. Skarżąca nadała sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 28 kwietnia 2017 r. W sprzeciwie podniosła, że zakreślony termin do nadesłania formularza nie był możliwy do dotrzymania ze względu na trwającą od dnia 12 kwietnia 2017 r. do chwili obecnej chorobę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), Sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wobec nie nadesłania przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF należy stwierdzić, iż w tej sytuacji starszy referendarz sądowy słusznie zastosował rygor przewidziany w przepisie art. 257 P.p.s.a., pozostawiając wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Końcowo, odnosząc się do zawartych w sprzeciwie argumentów dotyczących braku winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zmierzają one do przywrócenia terminu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, należy zauważyć, że zgodnie z art. 86 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Sytuacja taka ma miejsce w sprawie niniejszej. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie pozbawia bowiem strony możliwości ponownego ubiegania się o przyznanie tego prawa. ( tak też NSA w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 759/15, z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt I OZ 1105/09, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl).