II SA/Po 936/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 05 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla W. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 października 2017r. zwolniono skarżącego W. K. od kosztów sądowych niniejszego postępowania w całości. Prawo pomocy nie zostało skarżącemu cofnięte. Wnioskiem z 5 lutego 2018r. skarżący złożył ponowny wniosek o zwolnienie z wszystkich kosztów i opłat sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku wnioskodawca oświadczył, że przebywa w Zakładzie Karnym, nie posiada żadnych źródeł dochodów i nie możliwości podjęcia pracy. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku. Jest rozwiedziony, ma dorosłe dzieci, które mieszkają z matką. Syn utrzymuje się z renty inwalidzkiej, córka przewlekle choruje i nie ma od niej bieżących informacji. Oświadczył, że nie ma żadnych nieruchomości, oszczędności, ani wartościowych ruchomości. Podał, że nie ma żadnych stałych zobowiązań. Zgodnie z treścią przepisu art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznanie stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem lub w toku postępowania rozpoznawczego. Oznacza to, że raz przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, o ile uprawnienie to nie zostało cofnięte. W niniejszej sprawie na mocy postanowienia referendarza sądowego skarżący korzysta ze zwolnienia od wszystkich kosztów sądowych. Zbędne, zatem jest ponowne merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy, gdy przyznane prawo pomocy w tym zakresie nie zostało cofnięte. W tym stanie rzeczy postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych umarza się (art. 249a P.p.s.a.), gdyż wnioskodawca z tego prawa już skutecznie korzysta. Skarżący złożył także wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jego sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego swojego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Aktualnie przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie ma zapewnione warunki bytowe oraz opiekę medyczną. Nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma oszczędności. Z akt sprawy wynika, że nie ma majątku nieruchomego, czy wartościowych ruchomości. Przyznać należało zatem prawo pomocy i w tym zakresie, zwłaszcza, ze sprawa znajduje się na etapie skargi kasacyjnej, gdzie dla jej sporządzenia obowiązuje, tzw. "przymus adwokacko-radcowski". Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249 a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska