II SA/Po 804/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 1 października 2024 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę.

I. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 1 października 2024 r., nr [...] składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Po 804/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił Skarżącej przykrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, a w tym ustalenie, czy została wniesiona w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, Skarżąca zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 3 października 2024 r., a zatem od dnia 4 października 2024 r. zaczął biec 30 – dniowy termin na wniesienie skargi, który upływał z dniem 4 listopada 2024 r. Jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie w której wysłano skargę (k. 3 akt sądowych) Skarżąca nadała skargę dopiero w dniu 9 września 2025 r., a więc ze znacznym uchybieniem ustawowego terminu. Na marginesie Sąd wskazuje, iż Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jednak ten nie został jej przywrócony. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.