II SA/Po 59/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Skomra Sędziowie Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Asesor WSA Jacek Rejman Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2026 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wód Polskich z dnia 24 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wód Polskich na rzecz skarżącego kwotę 797 zł (słownie: siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Podaniem z dnia 28 stycznia 2025 r. Zarząd Województwa [...], reprezentowany przez pełnomocnika – F. G., [...] Sp. z o.o. sp.k. (dalej jako: "Zarząd" lub "wnioskodawca") zawnioskował o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, niezbędnego dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] w m. K. w obrębie skrzyżowania ulic: [...]", na przebudowę urządzeń wodnych, tj. zmiennych rowów przydrożnych, oznaczonych RL1, RL2, RL3, RP1, RP2, zlokalizowanych na nieruchomościach oznaczonych w ewidencji gruntów pod nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...] w Gminie [...], powiecie [...], województwie [...], polegającą na zmianie parametrów technicznych urządzeń (szerokość koryta, nachylenie skarp) w celu umożliwienia odprowadzania do nich wód opadowych i roztopowych oraz uniknięcia kolizji budowlanej rowów z przebudowywaną drogą, a także na wykonaniu przepustów, oznaczonych P1, P2, P3, P4, P5, P6 – łączących rowy drogowe w miejscach w których przewidywane jest krzyżowanie się przebudowywanych rowów z projektowaną drogą pieszo-rowerową, a przypadku przepustu P4 umożliwienia przekierowania wód gromadzonych w rowie RP2 do rowu RP1. Zgodnie z wnioskiem planowane działania miały być wykonywane w ramach przedsięwzięcia realizowanego na zasadach, określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 311; dalej jako: "specustawa drogowa"). Pismem z dnia 7 lutego 2025 r. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] (dalej jako: "Dyrektor ZZWP w [...]" lub "organ pierwszej instancji") wezwał wnioskodawcę do złożenia na piśmie dodatkowych wyjaśnień oraz uzupełnienia braków formalnych niezbędnych dla rozpatrzenia sprawy, tj. dołączenia do wniosku potwierdzenia wniesienia opłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego, uzupełnienia treści operatu wodnoprawnego o informacje na temat celu planowanych do przebudowy urządzeń wodnych oraz na temat rodzaju odziaływania planowanych działań. Pismem z dnia 14 lutego 2025 r. Miasto [...] wyjaśniło wszystkie wątpliwości dotyczące celu planowanej przebudowy rowów, a także rodzaju oddziaływania wywołanego ich przebudową oraz późniejszą eksploatacją. Do pisma dołączono potwierdzenie dokonania opłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Pismem z dnia 27 lutego 2025 r. Dyrektor ZZWP w [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz poinformował o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Informacja ta została podana do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej oraz przekazanie do Urzędu Miasta i Gminy [...] w celu udostępnienia jej w zwyczajowo przyjęty sposób. Pismem z dnia 14 marca 2025 r. A. J. (dalej jako: "strona") wniósł o wyjaśnienie, czy planowane działania, będą kolidować z eksploatowanym zamkniętym systemem kanalizacji deszczowej za pomocą którego odprowadzane są wody opadowe i roztopowe z nieruchomości nr [...], obręb [...] – do rowu przydrożnego (za pomocą wylotu na działce nr [...], obręb [...]). Ponadto wniósł o dołączenie mapy przestawiającej w sposób czytelny planowane działania, o których mowa we wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, w obrębie zamkniętego systemu kanalizacyjnego eksploatowanego przez stronę. Pismem z dnia 19 marca 2025 r. Dyrektor ZZWP w [...] poinformował wnioskodawcę o uwagach strony i zobowiązał go do wyjaśnienia podniesionych wątpliwości. Pismem z dnia 21 marca 2025 r. [...] (w imieniu inwestora) wyjaśniło, że zaprojektowano włączenie wylotu sieci kanalizacji deszczowej objętek decyzją pozwolenia wodnoprawnego nr [...] (znak pisma [...]) z dnia 24 października 2017 roku do projektowanego zarurowania rowu oznaczonego jako P2. Jednocześnie potwierdzono niedrożność systemu kanalizacji deszczowej z uwagi na brak należytej konserwacji, co doprowadziło do wypełnienia osadami studzienki i rury. Wylot prawdopodobnie z upływem czasu został przykryty warstwą ziemi. Wykonanie włączenia do wylotu projektowanego zarurowania P2 nie będzie kolidować z zamkniętymi systemem kanalizacji deszczowej i nie zakłóci funkcjonowania układu sieci strony. Pismem z dnia 27 marca 2025 r. Dyrektor ZZWP w [...] wyjaśnił, że wylot urządzeń kanalizacyjnych, którym odprowadzane będą wody opadowe i roztopowe z nieruchomości nr [...], obręb [...] – do projektowanego przepustu (zarurowania) o średnicy 0,8 m i długości 45,5 m, oznaczonego w dokumentacji jako P2. Przepust P2 stanowić będzie element konstrukcyjny łączący (pod drogą) przeciwległe koryta rowu przydrożnego RL3 w miejscu północnego zjazdu z ronda. Przyłączanie wylotu systemu kanalizacyjnego do przepustu P2 zapewni możliwość odprowadzania nim wód opadowych i roztopowych do rowu przydrożnego, przylegającego do zachodniego zjazdu z ronda w miejscu opisanym jako P2P (współrzędne geodezyjne X:5683671.4; Y:6500992.4). Sposób odprowadzania wód opadowych i roztopowych z nieruchomości nr [...], obręb [...] nie ulegnie zmianie poza faktem, że wody te nie będą wprowadzane do rowu przydrożnego bezpośrednio przez wylot, lecz za pomocą przepustu P2. Do wyjaśnień dołączono mapy sytuacyjne przedstawiające planowane do realizacji działania w rejonie nieruchomości nr [...], obręb [...]. Decyzją z dnia 5 maja 2025 r., nr [...] Dyrektor ZZWP w [...] udzielił Zarządowi Województwa [...] pozwolenia wodnoprawnego dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] w m. K. w obrębie skrzyżowania ulic: [...]". Organ stwierdził, że uwagi A. J. nie mogłyby zmienić ocenę stanu faktycznego w sprawie lub mieć decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia żądania. Sposób odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenu nieruchomości nr [...], obręb [...] został wcześniej rozstrzygnięty w odrębnym postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem pozwolenia wodnoprawnego nr [...] (znak pisma [...]) z dnia 24 października 2017 r. Wydane rozstrzygnięcie nie wpływa na dotychczasowe prawa i obowiązki strony, wynikające z przywołanego pozwolenia wodnoprawnego. Natomiast kwestie związane z prawem do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do realizacji zgód wodnoprawnych nie były przedmiotem rozstrzygnięcia i wymagają osobnych cywilnoprawnych porozumień pomiędzy stronami. W wydanym pozwoleniu wodnoprawnym w pkt. 111.4. zobowiązano wnioskodawcę do przyłączenia do przepustu P2 (o którym mowa w tabeli nr [...]) zamkniętego systemu kanalizacyjnego, odprowadzającego wody opadowe i roztopowe z terenu nieruchomości nr [...], obręb [...] do rowu przydrożnego RL3, co wnioskodawca sam zadeklarował w postępowaniu wyjaśniającym (pismo z dnia 21 marca 2025 r. znak [...]). Pismem z dnia 27 maja 2025 r. strona wniosła odwołanie. Decyzją z dnia 3 lipca 2025 r., znak: [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] (dalej jako: "RZGW w [...]" lub "organ odwoławczy") uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał na uchybienia formalne w postaci załączenia do sprawy nieuwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa oraz niewskazanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji aktu ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 311). Dyrektor ZZWP w [...] uzupełnił materiał dowodowy, a tym samym do akt pozyskano m.in. oryginał pełnomocnictwa do występowania w imieniu wnioskodawcy. Pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. wnioskodawca wystąpił o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wskazując na potrzebę poprawy jakości oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego, co jest związane z planowaną inwestycją. Pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r. A. J. wniósł sprzeciw, argumentując to stratami materialnymi związanymi z utratą części działki nr [...] obręb [...], która zostanie zagospodarowana pod wykonanie rowu przydrożnego oraz drogi wojewódzkiej nr [...] wraz z infrastrukturą. Decyzją z dnia 20 sierpnia 2025 r., znak: [...], Dyrektor ZZWP w [...]: I) udzielił Zarządowi pozwolenia wodnoprawnego, niezbędnego dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa skrzyżowanie drogi wojewódzkiej nr [...] w m. K. w obrębie skrzyżowania ulic: [...]" na przebudowę urządzeń wodnych, tj. ziemnych rowów przydrożnych o których mowa w tabeli nr 1, polegającą na zmianie parametrów technicznych urządzeń (szerokość koryta, nachylenie skarp) w celu umożliwienia odprowadzania do nich wód opadowych i roztopowych oraz uniknięcia kolizji budowlanej rowów z przebudowywaną drogą, a także na wykonaniu przepustów, opisanych w tabeli nr 2 poniżej, łączących rowy drogowe w miejscach w których przewidywane jest krzyżowanie się przebudowywanych rowów z projektowaną drogą pieszo-rowerową, a w przypadku przepustu P4 umożliwienia przekierowania wód gromadzonych w rowie RP2 do rowu RP1; II) przyjął za podstawę udzielenia pozwolenia operat wodnoprawny opracowany w styczniu 2025 r. przez mgr inż. M. L. oraz mgr inż. A. W. ([...] Sp. z o.o. sp.k., ul. [...], [...]); III) zobowiązał uzyskującego pozwolenie do: 1. uporządkowania miejsc wykorzystywanych w czasie robót związanych z przebudową urządzeń wodnych, o których mowa w pozwoleniu wodnoprawnym, 2. utrzymywania (eksploatowania, konserwowania oraz remontowania) przebudowanych urządzeń wodnych, o których mowa w pozwoleniu wodnoprawnym - w stanie technicznym pozwalającym na zachowanie ich funkcji i zgodnie z ich przeznaczeniem, 3. dokonywania przynajmniej raz w roku przeglądu stanu technicznego przebudowanych urządzeń wodnych, o których mowa w niniejszym pozwoleniu wodnoprawnym, 4. przyłączenia do przepustu P2 (o którym mowa w tabeli nr 2) zamkniętego systemu kanalizacyjnego, odprowadzającego wody opadowe i roztopowe z terenu nieruchomości nr [...], obręb [...] do rowu przydrożnego RL3, IV) zastrzegł, że: 1. wydawane pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń (art. 393 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne), 2. wnioskodawcy, który nie uzyskał praw do nieruchomości lub urządzeń koniecznych do realizacji niniejszego pozwolenia wodnoprawnego, nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymanym pozwoleniem (art. 393 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne), 3. w przypadku stwierdzenia faktów i sytuacji określonych w art. 415 i art. 417 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, może nastąpić cofnięcie lub ograniczenie tego pozwolenia na zasadach przyjętych w ww. przepisach, 4. nie rozpoczęcie przebudowy urządzeń wodnych, o których mowa w niniejszej decyzji, w terminie 6 lat od dnia, w którym pozwolenie wodnoprawne na przebudowę tych urządzeń stało się ostateczne spowoduje jego wygaśnięcie (art. 414 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne), 5. wszelkie zmiany danych na temat urządzeń wodnych, o których mowa w niniejszym pozwoleniu wodnoprawnym (przebudowa urządzeń), właściciel tych urządzeń winien zgłosić do systemu informacyjnego gospodarowania wodami, prowadzonego przez Wody Polskie, w terminie 30 dni od dnia wystąpienia tych zmian (art. 331 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne); V) nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny i wyjątkowo ważny interes strony, zgodnie z art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji stwierdził, że wnioskowany zakres pozwolenia wodnoprawnego nie narusza przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, a tym samym, że nie znajduje przeciwwskazań do jego udzielenia. Organ wskazał, że katalog przesłanek uzasadniających odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego zawiera art. 399 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego i nie należy do nich sprzeciw stron postępowania. Pozwolenie wodnoprawne ustala jedynie warunki środowiskowe, natomiast nie reguluje spraw cywilno-prawnych oraz nie daje możliwości korzystania z gruntów prywatnych. Pismem z dnia 19 września 2025 r. odwołanie wniósł A. J. (dalej jako: "odwołujący") wskazując, że z uwagi na projektowane skrzyżowanie (rondo) w [...], gm. [...] jego działka nr [...] obręb [...] została pozbawiona dojazdu do drogi publicznej przez zaprojektowany rów odwadniający. Ponadto odwołujący wskazał, iż działka nr [...] posiada przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania Gminy [...] pod usługi i handel, a projekt skrzyżowania nie wziął pod uwagę, że zaprojektowany rów pozbawi działkę nr [...] dostępu do drogi publicznej. Decyzją z dnia 24 października 2025 r., znak: [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podkreślił, że pozwolenie wodnoprawne nie jest prawem związanym z własnością nieruchomości, czego potwierdzenie znajduje się w art. 393 ust. 4 Prawa wodnego. Udzielane na wniosek strony pozwolenie wodnoprawne stanowi jedynie uprawnienie do korzystania z wód lub wykonania wymienionych w jego treści urządzeń wodnych i nie daje dalej idących uprawnień do nieruchomości i urządzeń, za pomocą których realizuje się uprawnienia wynikające z tego pozwolenia. W związku z tym, podmiot ubiegający się o pozwolenie wodnoprawne przed wydaniem decyzji nie ma obowiązku legitymowania się tytułem do nieruchomości. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku zapewnienia dostępu do drogi publicznej z działki nr [...] obręb [...], organ odwoławczy wskazał na treść art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. h ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 311), zgodnie z którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące obowiązku budowy lub przebudowy zjazdów. Kwestia ta nie była przedmiotem postępowania. Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. A. J. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] z dnia 24 października 2025 roku wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o wstrzymanie wykonania i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 w zw. z art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nierozpoznanie merytoryczne sprawy przez organ odwoławczy, a także art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozpoznanie zarzutu skarżącego w zakresie pozbawienia nieruchomości, której jest właścicielem dostępu do drogi publicznej wskutek planowanej przebudowy urządzeń wodnych. Skarżący podniósł także zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 393 ust. 4 Prawa wodnego w zw. z art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 140 i art. 145 Kodeksu cywilnego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wydając pozwolenie wodnoprawne, właściwy organ zwolniony jest z obowiązku oceny sprzeczności wydanego aktu administracyjnego, jak realizacji przez jej adresata uprawnień zeń wynikającej z obowiązującymi przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przeprowadzona w wyżej opisany sposób kontrola zaskarżonej decyzji Dyrektora RZGW w [...] z dnia 24 października 2025 r., znak: [...] doprowadziła Sąd do przekonania, że zasługuje ona na uchylenie. Na uwzględnienie zasługuje zarzut podniesiony w skardze, a odnoszący się do braku rozpatrzenia całokształtu sprawy co do istoty. W tym zakresie Sąd podkreśla, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, skutecznie wniesiony środek odwoławczy gwarantuje stronie rozpoznanie sprawy załatwionej przez organ pierwszej instancji po raz drugi przez właściwy organ wyższego stopnia i uzyskanie rozstrzygnięcia tego organu. Istotą dwuinstancyjności postępowania jest bowiem dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Organ odwoławczy ponownie rozpatruje i rozstrzyga sprawę administracyjną, niezależnie od podniesionych w odwołaniu zarzutów. Zasada dwuinstancyjności jest zrealizowana, gdy rozstrzygnięcia obu organów zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez nie postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone, czyli postępowania merytorycznego w zakresie ustalenia stanu faktycznego, zebrania i oceny dowodów, przeanalizowania wszystkich argumentów i żądań strony oraz rozważań prawnych stosownych dla rozstrzygnięcia, a wszystko to powinno znaleźć dodatkowo odzwierciedlenie w uzasadnieniu aktu stosowania prawa (por. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2025 r., sygn. akt III OSK 1145/22, LEX nr 3895418). Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, aby niniejsza sprawa została w całokształcie zbadana przez organ odwoławczy, co narusza art. 107 § 3 K.p.a. Samo stwierdzenie przez organ, że sprawa była już rozpatrywana wcześniej i organ zajął stanowisko co do określonych dowodów (lub ich braku, jak w niniejszym przypadku – przyp. Sądu), nie oznacza, że zrealizowane zostały gwarancje procesowe strony. Sąd podziela stanowiska skarżącego, iż Dyrektor RZGW nie odniósł się w pełni do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a jedynie poprzestał na stwierdzeniu, że kwestia pozbawienia dostępu działki skarżącego do drogi publicznej, nie mieści się w granicach postępowania dotyczącego wydania pozwolenie wodnoprawne. Takie stwierdzenie organu odwoławczego nie korespondowało z zasadą przekonywania określoną w art. 11 k.p.a. Obowiązkiem organu odwoławczego było wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. W szczególności organ odwoławczy w treści uzasadnienia decyzji powinien wyjaśnić swoje rozstrzygnięcie w odniesieniu do podniesionych w odwołaniu okoliczności dotyczących ewentualnego ograniczenia dostępu do nieruchomości należącej do skarżącego na skutek realizacji inwestycji z uwzględnieniem wydanego pozwolenia wodnoprawnego. Nie pomijając tak istotnych elementów postępowania odwoławczego jak: ustalenie stanu faktycznego, wskazanie na podstawie jakich dokumentów, okoliczności i przepisów na jakich organ oparł swoje rozstrzygnięcie należało także wyczerpująco wyjaśnić stronie zapadłe rozstrzygnięcie w odniesieniu do stanowiska zaprezentowanego w odwołaniu. Dopiero takie działanie organu odwoławczego mogłoby zostać uznane za wypełniające wszystkie elementy należytego uzasadnienia decyzji o jakich mowa art. 107 § 3 K.p.a. Z kolei brak takiego działania ze strony organu odwoławczego stanowił naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej wyrażonej w art. 8 K.p.a., a także zasady dwuinstancyjności sformułowanej w art. 15 K.p.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 z późn. zm.). Na koszty postępowania złożyła się kwota 300,00 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi, kwota 480,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17,00 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor RZGW w [...] powinien przeanalizować stanowisko strony przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie, prezentując w uzasadnieniu decyzji tok przeprowadzonej analizy w sposób umożliwiający jej ewentualną kontrolę przez Sąd.