II SA/Po 499/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia 1. ustanowić dla L. G. i E. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. 2. oddalić wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie. /-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Skarżący L. G. i E. G. w niniejszej sprawie już dwukrotnie występowali z żądaniami przyznania prawa pomocy. W kwestii żądania zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego z 12 września 2016r. i 28 grudnia 2016r. (k. 200, 39 t II akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 2 listopada 2016r. i 7 lutego 2017r., po wniesieniu sprzeciwu skarżących, utrzymał w mocy postanowienia referendarza sądowego (k. 213 i 54 T.II akt sąd.). Skarżący na wezwanie Sądu uiścili wpis od skargi w kwocie 200 zł. (k. 22 akt sad.). W tym stanie rzeczy skarżący w dniu 20 lutego 2017r. kolejny raz wystąpili z wnioskiem o zwolnienie ich od kosztów sądowych i przydzielenie adwokata z urzędu, gdyż ich sytuacja uległa zmianie i nie są w stanie dźwignąć kosztów sądowych i zastępstwa procesowego bez uszczerbku utrzymania swojej rodziny (k. 98 T II akt sąd.). We wniosku na formularzu PPF podali, że są osobami bezdomnymi, schorowanymi. Twierdzili, że na uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł musieli się zapożyczyć. Uiszczenie wszystkich opłat wiązałoby się ze znacznym uszczerbkiem dla rodziny. Oświadczyli, że do czasu odbioru mieszkania od dewelopera w dniu 31 lipca 2017r., zakupionego na kredyt, zmuszeni są "koczować na terenie ogródków działkowych", a zimą wynajmują kwatery, co pozbawia ich oszczędności. Oświadczyli, że utrzymują się z renty E. G. w wysokości [...] zł. oraz wynagrodzenia za pracę skarżącej w wysokości [...] zł, co łącznie daje [...] zł netto miesięcznie. Nadto oświadczyli, że posiadają samochód o wartości [...] zł. Wskazali, że nie posiadają żadnych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Wyszczególnili stałe miesięczne koszty koniecznego utrzymania, na które składa się spłata kredytu mieszkaniowego z miesięczną ratą w wysokości [...] zł oraz spłata kredytu [...] zł, czynsz najmu [...] zł, opłaty działkowe [...] zł, opłata za media [...] zł, koszty leczenia [...] zł, koszty dojazdów do pracy [...] zł, utrzymanie samochodu [...] zł., abonament telefoniczny [...] zł. Jak wskazano we wstępie w przedmiotowej sprawie skarżący składali już wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Wniosek ten został rozpoznany odmownie korzysta zatem z przymiotu prawomocności. Aktualnie skarżący powołują się na zmianę okoliczności, co do ich sytuacji finansowej. Odmienne od poprzedniego rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy możliwe jest zatem jedynie w sytuacji, gdy skarżący wykażą, że doszło do zmiany okoliczności sprawy. Oznacza to, konieczność wykazania, że w niniejszej sprawie doszło do pogorszenia ich sytuacji finansowej i majątkowej w stopniu uzasadniającym przyznania praw pomocy chociażby w części (art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016, poz.718 ze zm., dalej. "P.p.s.a."). Skarżący obecnie wyszczególnili w stałych miesięcznych zobowiązaniach obowiązek spłaty miesięcznej raty z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego w wysokości [...] zł miesięcznie, przy podobnym jak wcześniej poziomie dochodów w łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Nie użytkują jeszcze zakupionego na kredyt mieszkania, jego odbiór datuje się na 31 lipca 2017r., zatem w dalszym ciągu ponoszą koszty wynajmu lokalu, celem zaspokojenia potrzeb bytowych. Skarżący wskazali, zatem nowe okoliczności dotyczące ich stanu majątkowego i finansowego, które uzasadniają odmienną ocenę ich możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zwiększeniu uległy stałe konieczne wydatki rodziny z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego i po ich zapłaceniu z uzyskiwanych dochodów nie pozostają im już wolne środki w takiej wysokości, która pozwalałaby na poniesienie honorarium pełnomocnika z wyboru. Wobec tego ustanowić należy dla skarżących profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Przypomnieć należy, że skarżący uiścili wpis od skargi i sprawa jest gotowa do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Aktualna sytuacja finansowa skarżących nie uzasadnia jednak zwolnienia ich od dalszych i to ewentualnych kosztów sądowych. Skarżący od lipca 2016r. wiedzą o obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z zainicjowaną przez nich sprawą, mieli zatem czas i możliwości by poczynić oszczędności celem zabezpieczenia środków finansowych na dalsze ewentualne koszty sądowe. Na obecnym etapie postępowania nie ma obowiązku zapłacenia jakichkolwiek konkretnych opłat sądowych, zatem wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należy oddalić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska