II OZ 902/18

Dnia 26 września 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. G. i E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 499/16 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia [...] października 2010 r. [...] w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 499/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu odmówił L. Garczyńskiej i E. G. wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) dla [...] z dnia [...] października 2010 r. [...] w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WWINB) z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. L. i E. G. złożyli skargę do WSA w Poznaniu na ww. decyzję WWINB z dnia [...] kwietnia 2016 r., którą rozstrzygnięto o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji PINB dla [...] z dnia [...] października 2010 r. o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. Pismem z dnia 24 kwietnia 2017 r. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji PINB dla [...] z dnia [...] października 2010 r. o nakazie rozbiórki oraz o umorzenie prowadzonego na jej podstawie postępowania egzekucyjnego. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że decyzja PINB dla [...]z dnia [...] października 2010 r. nie jest decyzją wydaną w granicach niniejszej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa). W konsekwencji sąd ten uznał, że nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji w niniejszym postępowaniu, czy też umorzenie prowadzonego na jej podstawie postępowania egzekucyjnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli L. i E. G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 Ppsa i wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania decyzji PINB nakazującej rozbiórkę altany na działce nr [...] leżącej na terenie [...] w [...]oraz postanowienia PINB z dnia [...] stycznia 2017 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, względnie o uchylenie ww. postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Ponadto strona skarżąca kasacyjnie wnosi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 Ppsa (aktualnie: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 61 § 6 pkt 1 i 2 Ppsa wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W rozpoznawanej sprawie wyrok sądu pierwszej instancji z dnia 4 października 2017 r., którym oddalona została skarga skarżących, stał się prawomocny z dniem 26 września 2018 r., z uwagi na wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w tym dniu postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie sądu wojewódzkiego z dnia 5 grudnia 2017 r. odrzucającego skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W tych okolicznościach bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji PINB dla [...] z dnia [...] października 2010 r. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 Ppsa jest bowiem zabezpieczenie interesów strony skarżącej poprzez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wydaniem prawomocnego wyroku powoduje, że sąd nie ma ani obowiązku, ani też uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Oznacza to, że bezprzedmiotowe jest również rozpoznawanie zażalenia na postanowienie odmawiające zastosowania tej instytucji procesowej. Z powyższych względów NSA, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 Ppsa, postanowił jak w sentencji.