II OZ 903/18

Dnia 26 września 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. G. i E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 499/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2017 r. sygn. akt II SA/Po 499/16 w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 499/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną L. G. i E. G. od wyroku tego sądu z dnia 4 października 2017 r. w sprawie ze skargi L. G. i E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WWINB) z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie odpis wyroku z dnia 4 października 2017 r. z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących adw. L. B.-M. w dniu 26 października 2017 r. (k. 591, 627 akt sądowych). 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał więc każdemu ze skarżących z dniem 27 listopada 2017 r., natomiast skarga kasacyjna wniesiona została dnia 29 listopada 2017 r. (data nadania na poczcie), czyli po terminie do dokonania tej czynności, dlatego podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli L. i E. G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchyleniu w całości. Zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuca naruszenie art. 178 w zw. z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa) polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarga kasacyjna została oddana w urzędzie pocztowym po upływie terminu do jej złożenia, a w konsekwencji na przyjęciu, że zachodzą podstawy do jej odrzucenia. W uzasadnieniu zażalenia strona podnosi, że przesyłkę pocztową zawierającą wyrok z uzasadnieniem odebrała osoba nieupoważniona do odbioru korespondencji. Jedyną osobą upoważnioną do obioru mojej korespondencji jest A. M., która posiada także stosowne pełnomocnictwo pocztowe w tym zakresie, udzielone już kilka lat temu (dowód: oświadczenie A. M. –k. 663). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 Ppsa (aktualnie: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W niniejszej sprawie należy uznać za prawidłowe stwierdzenie sądu pierwszej instancji, że termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 października 2017 r. rozpoczął swój bieg od daty doręczenia pełnomocnikowi strony odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co miało miejsce w dniu 26 października 2017 r. (k. 591, 627 akt sądowych). Upływ 30-dniowego terminu wobec tego należało wiązać z datą 27 listopada 2017 r. (poniedziałek). Skoro skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 29 listopada 2017 r., to niewątpliwie czynność ta nastąpiła z uchybieniem terminu skutkując koniecznością odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Okoliczność podniesiona w zażaleniu a związana z ewentualnym błędnym doręczeniem przedmiotowej przesyłki przez pracownika Poczty Polskiej osobie nieupoważnionej do odbioru tej korespondencji mogłaby mieć znaczenie jedynie w kontekście oceny ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednak w niniejszej sprawie wniosek taki nie został złożony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.