II SA/Ol 394/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak- Sikora po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 31 stycznia 2014 r., nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania obiektów postanawia odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]", po rozpatrzeniu zażalenia "[...]"i "[...]"na postanowienie Wójta Gminy "[...]"z dnia 20 listopada 2013 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania, na podstawie decyzji "[...]" o pozwoleniu na budowę, "[...]"utrzymało zaskarżone postanowienie w całości w mocy. Skargę na to postanowienie wywiedli "[...]", zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił "[...]"przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 656/15, odrzucił zażalenie "[...]"i oddalił zażalenie "[...]"na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 21 lipca 2015 r., Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OZ 828/16, oddalił zażalenie Skarżących na to zarządzenie. Zarządzenie to stało się prawomocne z dniem 31 sierpnia 2016 r. Postanowieniami z dnia 16 czerwca 2016 r., tut. Sąd odmówił Skarżącym przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 8 września 2016 r. Skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 21 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 20 września 2016 r. Termin do uzupełnienia braku skargi upłynął zatem z dniem 27 września 2016 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżący, pismem z dnia 26 września 2016 r., ponownie wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 219 z późn. zm.), strona skarżąca zobowiązana została do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, Skarżący nie uiścili wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, złożyli kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zgadzając się z dotychczasowymi rozstrzygnięciami wydanymi w tym zakresie. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo- dostępne [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). W wyroku z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08, CBOSA; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 458). Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Z tych względów skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.