II OZ 286/17

Dnia 28 marca 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 394/14 o odrzuceniu skargi Z. K. i R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania obiektów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 394/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Olsztynie odrzucił skargę Z. K. i R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Olsztynie z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania obiektów. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. SKO w Olsztynie, po rozpatrzeniu zażalenia R. K. i Z. K. na postanowienie Wójta Gminy Janowiec Kościelny z dnia [...] listopada 2013 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania, na podstawie decyzji Naczelnika Gminy Janowiec Kościelny Nr [...] z dnia [...] lutego 1987 r. o pozwoleniu na budowę, budynku inwentarskiego oraz zbiornika na gnojówkę na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina Janowiec Kościelny, utrzymało zaskarżone postanowienie w całości w mocy. Skargę na to postanowienie wywiedli R. K. i Z. ., zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. WSA w Olsztynie odmówił R.K. przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 656/15, odrzucił zażalenie Z. K. i oddalił zażalenie R. K. na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Olsztynie z dnia 21 lipca 2015 r., skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OZ 828/16, oddalił zażalenie skarżących na to zarządzenie. Zarządzenie to stało się prawomocne z dniem 31 sierpnia 2016 r. Postanowieniami z dnia 16 czerwca 2016 r., sąd wojewódzki odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 8 września 2016 r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 21 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym 20 września 2016 r. Termin do uzupełnienia braku skargi upłynął zatem z dniem 27 września 2016 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżący, pismem z dnia 26 września 2016 r., ponownie wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z uwagi na powyższe sąd I instancji stwierdził, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścili wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, złożyli kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zgadzając się z dotychczasowymi rozstrzygnięciami wydanymi w tym zakresie, należało odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - "Ppsa"). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. K., wnosząc o jego uchylenie w całości i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd I instancji odrzucając skargę Z. K. i R. K. z powodu braku uiszczenia w terminie wpisu sądowego od tej skargi orzekł prawidłowo. Z treści art. 220 § 3 Ppsa wynika, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że zarządzeniem wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 3 sierpnia 2015 r. Próby uzyskania prawa pomocy zakończyły się dla skarżących odmową. Z uwagi na powyższe wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismo to doręczone zostało skarżącym w dniu 20 września 2016 r. Tym samym skarżący powinni do 27 września 2016 r. uiścić wpis od skargi, tego jednak nie uczynili. Złożyli natomiast w dniu 26 września 2016 r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji słusznie sąd I instancji stwierdził, że ponowne złożenie takiego wniosku nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. W związku z tym, skoro skarżący nie uiścili wpisu od skargi w ustawowym terminie, zaistniała przesłanka do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 Ppsa. W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie nie zawiera argumentacji mogącej podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia sądu I instancji. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.