II SA/Ol 344/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant referent Natalia Stemplewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2026 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję W. Sp. z o.o. w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od W. Sp. z o.o. w S. na rzecz Stowarzyszenia A. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Stowarzyszenia A. [...] ( (dalej: "stowarzyszenie", "skarżący"), reprezentowane przez adwokata, zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję spółki z o.o. W. [...] ( (dalej: "organ") z 10 kwietnia 2026 r., w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie: "uchwał Rady Nadzorczej Spółki określającej cele zarządcze dla zarządu na rok 2024, 2025 i 2026". W skardze stowarzyszenie zarzuciło m. in. rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji bez usunięcia przez skarżącego braków formalnych podania poprzez jego wniesienie w jednej z form przewidzianych w art. 63 § 1 k.p.a. i spełnienie wymogów dla podania w postępowaniu administracyjnym, co skutkowało w efekcie działaniem przez organ z urzędu, co w przypadku postępowania wszczynanego na wniosek oznacza wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wskazał, że działając w ramach autokontroli uwzględnił skargę w całości i decyzją z 5 maja 2026 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji tj. decyzji z 10 kwietnia 2026 r. Do akt administracyjnych została dołączona decyzja z 5 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2026 poz. 143; dalej jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 września 2025 r. sygn. akt III OZ 427/25, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie: "CBOSA"). Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych akt autokontrolny wydany w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i podlega odrębnemu zaskarżeniu. Przyjmuje się, że sąd administracyjny umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli, bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany z obrotu prawnego. Umarzając postępowanie, sąd nie kontroluje aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 20 marca 1999 r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III., też wyrok WSA w Olsztynie z 30 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 283/23, CBOSA). W związku z powyższym dopiero przy rozpoznaniu skargi na decyzję wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a sąd administracyjny bada czy organ prawidłowo zastosował art. 54 § 3 p.p.s.a., w tym czy mógł i uwzględnił skargę w całości (por. postanowienie WSA w Olsztynie z 23 października 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 489/25 i powołane w nim orzecznictwo, publ. w CBOSA). W niniejszej sprawie istotnym więc jest, że organ skorzystał z uprawnień danych przez art. 54 § 3 p.p.s.a. i stwierdził nieważność zaskarżonej decyzję. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego. Przedmiot zaskarżenia aktualnie nie istnieje. Na dzień orzekania Sąd nie miał informacji czy decyzja autokontrolna została zaskarżona. Nie ma to jednak wpływu na ocenę bezprzedmiotowości niniejszego postępowania. Nadto z pisma pełnomocnika organu z 8 lipca 2026 r. wynika, że wnioskowana informacja została udzielona. Z tych względów postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie adwokata w kwocie 480 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964).