II SA/Ol 332/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w "[...]" w przedmiocie niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt I OSK 1076/15 postanawia stwierdzić niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

"[...]"wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na niewykonanie przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w "[...]" wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt I OSK 1076/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie zaś do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotowym wyrokiem z dnia 11 października 2016 r., Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r., skargi kasacyjnej Dowódcy Garnizonu "[...]"od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 947/14 w sprawie ze skargi "[...]"na decyzję Dowódcy Garnizonu "[...]"z dnia 14 marca 2014 r., nr "[...]"w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej wysokości dodatku za długoletnią służbę wojskową: w pkt. 1 sprostował sentencję i punkt 4 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że w miejsce słów "Dowódcy Garnizonu "[...]"" wpisał słowa "Dowódcy Garnizonu "[...]""; w pkt. 2 oddalił skargę kasacyjną i w pkt. 3 zasądził od Dowódcy Garnizonu "[...]"na rzecz skarżącego kasacyjnie kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Przedmiotem zaskarżenia była więc decyzja organu, którego siedzibą jest miasto "[...]". W związku z powyższym, zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652, z późn. zm.), właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W tym stanie rzeczy , na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.