Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Lu 821/17

Postanowienie WSA w Lublinie z 4 października 2017 r., II SA/Lu 821/17 – warunki zabudowy terenu

Wynik

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
4 października 2017

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kancelarii [...] w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Kancelaria [...] w L. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., znak:[...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazaną decyzją organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na: remoncie, przebudowie, nadbudowie i rozbudowie w formie oficyn bocznych kamienicy mieszkalnej z możliwością lokalizacji usług nieuciążliwych w parterze i zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń o funkcji usługowej na mieszkalną; remoncie i przebudowie budynku dawnej piekarni, obecnie budynku mieszkalnego, z możliwością zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń o funkcji mieszkalnej na usługi nieuciążliwe w parterze budynku; budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wolnostojącego; budowie parkingów nadziemnych i podziemnych, dróg dojazdowych wewnętrznych, zjazdu z ul. N., chodników, miejsc postojowych na terenie, schodów terenowych, murów oporowych, ogrodzenia, elementów małej architektury, niezbędnych urządzeń budowlanych oraz realizacji zieleni ozdobnej – na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. N. [...] [...], [...] w L.; pas drogowy – działka nr [...] (ul. [...] – droga gminna). Skarżąca, będąca właścicielką sąsiedniej nieruchomości, zarzuciła powyższej decyzji szereg błędów (w szczególności dopuszczenie w tym terenie bliżej nieokreślonej działalności gospodarczej), a uzasadniając wniosek o wstrzymanie jej wykonania podniosła, że inwestor będzie mógł na podstawie tej decyzji ubiegać się o udzielenie pozwolenia na budowę, do którego błędy te zostaną przeniesione. Z tych względów, zdaniem skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji powinno być wstrzymane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej "P.p.s.a.", sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Skarżąca Kancelaria [...] w L. nie wykazała w ogóle takich przesłanek. Wprawdzie podniosła, że na podstawie decyzji ustalającej warunki zabudowy inwestor może ubiegać się o pozwolenie na budowę, to jednak nie oznacza to nieodwracalnych skutków, w rozumieniu powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. Decyzja o warunkach zabudowy nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Nieodwracalne skutki rozumiane jako istotna lub trwała zmiana rzeczywistości i brak możliwości przywrócenia stanu poprzedniego w krótkim czasie czy bez poniesienia dużych nakładów sił i środków, mogłyby ewentualnie wystąpić już po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Ochrona tymczasowa, przysługująca na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie może sięgać tak daleko i obejmować skutków kolejnych postępowań, pomimo że postępowania te wiążą się ze sobą. Ochrona ta ma na celu uniknięcie okoliczności, o jakich mowa w powoływanym przepisie, wyłącznie w okresie do wydania wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny. Z założenia tej ochrony, ma ona zabezpieczać przed wystąpieniem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. przez krótki czas, do wydania wyroku w danym postępowaniu. Ponadto stwierdzić należy, że ewentualne uchylenie przez sąd decyzji ustalającej warunki zabudowy, uniemożliwi realizację inwestycji, w szczególności udzielenie pozwolenia na budowę, a w ostateczności będzie stanowić podstawę do wyeliminowania udzielonego już pozwolenia. Nie ma również podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę – skarżąca nie przedstawiła bowiem swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że realizacja przedmiotowej inwestycji wyrządziłaby jej szkodę w znacznych rozmiarach - przesłanka ta nie zachodzi tym bardziej w stosunku do inwestora, w interesie którego została wydana zaskarżona decyzja ustalająca warunki zabudowy i który nie wskazuje na niebezpieczeństwo mogące wyniknąć z wykonania tej decyzji. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
24 sierpnia 2017
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Marta Laskowska-Pietrzak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny