II SA/Lu 734/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten zmienił własną decyzję z dnia [...] r., nr [...] w części dotyczącej określenia wysokości przyznanych tą decyzją świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona G. W. w dniu 23 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru - k. 7 akt adm. II inst.) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na tę decyzję G. W. złożyła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 29 lipca 2014 r. (data nadania – k. 5 akt. sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga G. W. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] została prawidłowo – w świetle art. 72 § 1 p.p.s.a. – doręczona G. W. w dniu 23 czerwca 2014 r., albowiem w tej dacie w jej miejscu zamieszkania przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję odebrała matka skarżącej – G. K., która jako dorosły domownik zobowiązała się oddać ją adresatowi (potwierdzenie odbioru – k. 7 akt adm. II inst.). Trzydziestodniowy termin do złożenia przez skarżącą skargi na to rozstrzygnięcie upływał zatem w dniu 23 lipca 2014 r. Wypada podkreślić, że w treści zaskarżonej decyzji skarżąca została pouczona o trybie i sposobie jej zaskarżenia. W związku z tym, że skarga G. W.została prawidłowo wniesiona dopiero w dniu 29 lipca 2014 r., należy uznać, iż skarżąca złożyła ją z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ubocznie należy zauważyć, że wprawdzie skarżąca podjęła próbę złożenia skargi już w dniu 23 lipca 2014 r. (co wynika z załączonej do skargi kserokopii koperty), jednak z uwagi na podanie błędnych danych adresowych, nadana przez nią wówczas przysyłka została jej zwrócona. W tej sytuacji okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi, która to czynność każdorazowo utożsamiana jest z dopiero z chwilą nadania skargi na adres właściwego organu administracji publicznej (bądź złożenia w jego siedzibie). Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.