II SA/Lu 424/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na pismo Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania i postępowania nadzorczego w sprawie wyeliminowania z obrotu prawnego zarządzenia Starosty [...] z dnia [...] r. w sprawie powołania komisji opiniującej wnioski osób niepełnosprawnych o udzielenie dofinansowania ze środków PFRON postanawia odrzucić skargę.

A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania i postępowania nadzorczego w sprawie wyeliminowania z obrotu prawnego zarządzenia Starosty Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powołania komisji opiniującej wnioski osób niepełnosprawnych o udzielenie dofinansowania ze środków PFRON. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnym sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Zakres kontroli sprecyzowany w powyższym przepisie obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, a ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Wskazane przepisy nie przewidują możliwości złożenia skargi na pismo. W orzecznictwie przyjmuje się wprawdzie, że możliwość taka dopuszczalna jest w sytuacji, gdy pismo spełnia wszystkie niezbędne warunki dla decyzji administracyjnej zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., jednakże w sprawie nie ma to miejsca. Jako minimum elementów koniecznych dla zakwalifikowania pisma jako decyzji uznaje się cztery składniki: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1981 r., sygn. akt SA 791/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 91). Pominięcie któregokolwiek z tym elementów, w tym – co na gruncie niniejszej sprawy wymaga podkreślenia – rozstrzygnięcia, powoduje, że określonego pisma nie można zakwalifikować jako decyzji. Wobec powyższego należy uznać, że pismo wojewody z dnia 3 marca 2016 r., skierowane do skarżącego, nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a stanowi jedynie odpowiedź (wyjaśnienie) na pismo skarżącego z dnia 4 lutego 2016 r. dotyczące wszczęcia postępowania i postępowania nadzorczego w sprawie wyeliminowania z obrotu prawnego zarządzenia Nr [...] Starosty z dnia [...] r. w sprawie powołania Komisji opiniującej wnioski osób niepełnosprawnych o udzielenie dofinasowania ze środków państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Z tych względów skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić.