II SA/Lu 314/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego - w zakresie wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: I. przyznać R. W. prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej ; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżący R. W. w dniu 8 lipca 2014 r. (data nadania) złożył – na urzędowym formularzu – wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczeń oraz dokumentów złożonych przez skarżącego wynika, że przebywa on obecnie w Zakładzie , gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Dochód skarżącego z prac dorywczych wynosi około [...] złotych miesięcznie. Nie posiada on żadnego majątku, poza gospodarstwem rolnym o powierzchni [...] ha fizycznych ([...] ha przeliczeniowych), które jednak – jak wyjaśnił skarżący – w związku z podejmowanymi przez organy egzekucyjne próbami sprzedania tego gospodarstwa oraz w związku z pobytem skarżącego w Zakładzie , nie jest obecnie użytkowane rolniczo i nie przynosi dochodu. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, zasadnym jest uwzględnienie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (w tym w sprawach dotyczących zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego). Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy powołanego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Mając zatem na uwadze, iż w niniejszej sprawie skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek w tym przedmiocie należy uznać za bezprzedmiotowy. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w jakim skarżący ubiegał się o zwolnienie od kosztów sądowych, podlegało umorzeniu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.