II SA/Kr 928/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 31 marca 2014 r. Nr[....] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla L.K. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K.

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 czerwca 2014 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 31 marca 2014 roku w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi skarżący L.K. pismem z dnia 13 lipca 2014 roku zwrócił się z prośbą o zwolnienie go od kosztów sądowych. Skarżący podniósł, iż nie ma pieniędzy, nie pracuje i poza pomocą społeczną, nie posiada źródeł dochodu. Podał, iż jest osobą schorowaną, legitymującą się orzeczeniem o grupie inwalidzkiej. Do pisma skarżący załączył następujące dokumenty: decyzję GOPS L. z dnia 5 października 2012 roku o przyznaniu zasiłku stałego, dwa zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w G. z dnia 20 czerwca 2014 roku o zarejestrowaniu M.K. i M.K. jako osoby bezrobotne. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że oprócz zwolnienia od kosztów sądowych domaga się on również ustanowienia radcy prawnego z urzędu. We wniosku L.K. oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną H.K. oraz trójką dzieci M. ur. 1986 r., M. ur. 1984 r. i S. ur. 1984 r. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni 50 m² oraz nieruchomość rolna wielkości 28 arów. Nie posiada on zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż jest osobą chorą, posiadającą grupę inwalidzką, nie pracującą i nie posiadającą źródeł dochodów. Jest on wspierany przez opiekę społeczną. Skarżący dodał, iż syn S. nie mieszka w domu rodzinnym. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w pełnym zakresie. Sytuacja materialna i zdrowotna L.K. nie jest łatwa. Jest on schorowanym inwalidą, którego jedynym źródłem utrzymania jest pomoc społeczna w postaci zasiłku stałego w wysokości 428,50 zł. Z uzasadnienia decyzji o przyznaniu tej pomocy wynika, że dochód na osobę w rodzinie wnioskodawcy wynosi 27,50 zł. Dwoje dzieci skarżącego: M. i M. są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Skarżący, ani członkowie jego rodziny, nie posiadają żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że sytuacja materialna rodziny nie jest łatwa i opłacenie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przewyższa możliwości płatnicze L.K . Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.