II SA/Kr 330/18

Starszy Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. S. i M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić wniosek B. S. o ustanowienie adwokata

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek B. S. o ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 17 stycznia 2018 r. We wniosku wnioskodawczyni oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem A. S. i synem J. S.. Ich wspólny miesięczny dochód wynosi 3.910 zł i składa się na niego świadczenie przedemerytalne wnioskodawczyni w wysokości 910 zł oraz wynagrodzenie za pracę męża w wysokości 3.000 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 160 m2. Na uzasadnienie wniosku wnioskodawczyni podała iż, dochód netto na trzy osoby wynosi miesięcznie 3.910 zł. Wnioskodawczyni we wniosku określiła wysokość stałych wydatków i zobowiązań, na które składają się pożyczka [...] – rata 550 zł miesięcznie, zakup lekarstw – 250 zł, opłata za szkołę [...] – 250 zł, opłata za media - 1300 zł. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Każdy wnosząc sprawę do sądu powinien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Występując z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku ( jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, ze poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu ). Zdaniem orzekającego wnioskodawczyni nie wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego zasadnicze znaczenie ma fakt, iż wnioskodawczyni posiada stałe źródła dochodu, majątek znacznej wartość (dom o wartości 450.000 zł). Nie jest ona zatem osobą ubogą, pozbawioną środków do życia. Nieudokumentowane wydatki konieczne przedstawione przez wnioskodawczynię zamykają się kwotą 1.800 zł ( opłata za szkołę, media, lekarstwa). Spłata pożyczki nie stanowi w opinii orzekającego wydatku o charakterze koniecznym. Do dyspozycji pozostaje wnioskodawczyni i jej rodzinie ze wspólnego dochodu kwota 2.110 zł. Gdyby przyjąć, że wnioskodawczyni w jej sytuacji materialnej nie może ponieść kosztów sądowych to Skarb Państwa stałby się w skali kraju kredytodawcą opłat sądowych w większości spraw sądowoadministracyjnych. Podsumowując należy zauważyć, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrywać w dwóch aspektach : z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych ( por. H. Knysiak – Molczyk, Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, PS 2003, nr 11-12, s.85). Przeprowadzona w niniejszym postępowaniu analiza nie pozwala na stwierdzenie, że wnioskodawczyni nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 poz.270 ).