II SA/Gl 330/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P, I.P., J.P., J.P oraz C.T. – będącego następcą L.T. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w domu jednorodzinnym o pow. 84 m2, położonym na nieruchomości o pow. 670 m2. Strona zadeklarowała, że nie posiada żadnego innego majątku, a źródłem, jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1503 zł netto miesięcznie oraz dochód z bliżej niesprecyzowanego stosunku najmu w wysokości 250 zł. Strona sporządziła osobne zestawienie swoich wydatków, z którego wynika, że ponad 1500 zł pochłaniają bieżące potrzeby. Pismem z dnia 23 lutego 2018 r., skierowanym na adres pełnomocnika strony, skarżąca został wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez: - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj., opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne, lekarstwa itp., - udokumentowanie wysokości dochodów czerpanych z najmu wraz ze wskazaniem przedmiotu najmu – tj. nieruchomości objętej umową. W wyznaczonym terminie nie nadesłano opisanych wyżej dokumentów. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Na obecnym etapie postępowania zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona może być zobowiązana jest wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł – stosownie do treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Co więcej, wpis ów winien być uiszczony przez wszystkie strony solidarnie, analogicznie jak wpis od skargi. Abstrahując od powyższego, wskazać trzeba, że nawet gdyby to stronie przyszło zapłacić cały ten wpis, to uznać przyjdzie, że strona miałaby możliwość samodzielnego uiszczenia wspomnianego wpisu. Trzeba bowiem odnotować, że wśród jej deklarowanych wydatków są takie, które nie mogą być uznane a priori za niezbędne (wydatki na samochód, na kwiaty oraz znicze na grób córki), a strona uchyliła się od uprawdopodobnienia ich wysokości. Co więcej, skarżąca nie wskazała przedmiotu podlegającemu najmowi ani też nie uprawdopodobniła wysokości dochodów czerpanych z tego tytułu. Reasumując nie można stwierdzić, że wystąpiły okoliczności uzasadniające przychylenie się do złożonego wniosku. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.