II SA/Gl 330/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., I. P., J. P., J. P. oraz C. T. – będącego następcą L. T. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący I. P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że mieszka samotnie w lokalu komunalnym o pow. 38 m2, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie rentowe uzyskiwane w wysokości 1073 zł. Ze sporządzonego przez stronę zestawienia miesięcznych wydatków wynika, że czynsz za mieszkanie wynosi 401 zł; opłata za energię elektryczną - 95 zł; za gaz – 30 zł; za telefon – 36 zł; zakup żywności 180 zł; zakup lekarstw – 100 zł; środki czystości – 25 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona może być zobowiązana jest wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł – stosownie do treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Co więcej, wpis ów winien być uiszczony przez wszystkie strony solidarnie, analogicznie jak wpis od skargi. Mając na uwadze wysokość dochodów skarżącego, a także deklarowane przezeń wydatki należało uznać, że nie będzie on w stanie ponieść kosztów sądowych, nawet przy uwzględnieniu faktu, że sprowadzają się one właściwie do wspomnianego wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący nie ma bowiem realnych możliwości zdobycia dodatkowych środków, z których mógłby ponieść tego rodzaju wydatki, a podane przezeń informacje, dotyczące źródła dochodów oraz poziomu i struktury wydatków nie rodzą zastrzeżeń względem wiarygodności i rzetelności. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.