II SA/Kr 207/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 207/16 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2017r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2015r., znak: [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie.

T. L. pismem z dnia 31 marca 2017 r. zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. Informacje w załączonym wniosku, dotyczące stanu majątkowego wnioskodawcy były niewystarczające, zatem referendarz sądowy pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. (doręczone 8 maja 2017 r.) wezwał T. L. do uzupełniania tegoż wniosku. Z racji braku odpowiedzi na powyższe pismo, referendarz WSA postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. oddalił przedmiotowy wniosek. Sprzeciw od tegoż postanowienia został złożony 27 czerwca 2017 r. Na posiedzeniu w dniu 18 lipca 2017 r. rozpoznano tenże sprzeciw i postanowiono o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego. Na powyższe postanowienie z dnia 18 lipca 2017r. T. L. złożył w dniu 28 sierpnia 2017r. zażalenie, nieopatrzone jednak w swój odręczny podpis. Wobec tego, w dniu 30 sierpnia 2017r. wezwano skarżącego do usunięcia rzeczonego braku formalnego w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie Sądu z dnia 30 sierpnia 2017r. skierowane na adres skarżącego w sposób przewidziany w art. 65, art.67 i art.73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zostało mu doręczone w dniu 18 września 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożone zażalenie nie może otrzymać dalszego biegu. Zgodnie z brzmieniem art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270) każde pismo winno zawierać podpis strony. Mając zaś na uwadze dyspozycję art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy Sąd wezwał skarżącego do złożenia podpisu pod zażaleniem. Wezwanie Sądu zostało przesłane pocztą i doręczone adresatowi w dniu 18 września 2017r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma). W wezwaniu zostało zamieszczone pouczenie, iż zażalenie winno być podpisane w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Termin ów minął w dniu 25 września 2017r., jednak w zakreślonym terminie zażalenie nie zostało podpisane. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niezależnie od tego, zażalenie jest również niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej - p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Treść wskazanych regulacji nie pozostawia wątpliwości, że od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Postanowienie Sądu z dnia 18 lipca 2017 r. jest zatem prawomocne, a jako takie – niemożliwe jest jego zaskarżenie.