III OZ 104/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 207/16 odrzucające wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2015 r. Nr ADM 0144-3-247-15/SO w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 15 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw skarżącego na postanowienie referendarza sądowego z 4 lutego 2019 r. Mimo braku pouczenia o zażaleniu skarżący w dniu 11 czerwca.2019 r. wniósł za pośrednictwem poczty elektronicznej zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem referendarza sądowego z 18 czerwca 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie i złożenie jednego odpisu zażalenia własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie tj. 22 lipca 2019 r. skarżący uzupełnił braki formalne zażalenia. Mimo to postanowieniem z 22 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 15 maja 2019 r. uznając, że środek zaskarżenia był niedopuszczalny. Skarżący wniósł zażalenie również na to postanowienie. Niezależnie od powyższego w dniu 12 grudnia 2019 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do podpisania zażalenia z 11 czerwca 2019 r. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 207/16, WSA w Krakowie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia z dnia 11 czerwca 2019 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2019 r. o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2019 r. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sad I instancji wyjaśnił, że wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z powyższego przepisu wynika zatem, że procedowanie nad wnioskiem o przywrócenie terminu możliwe jest jedynie w sytuacji uchybienia określonemu terminowi. Z kolej, jak wskazał dalej Sąd I instancji, stosownie do treści art. 88 p.p.s.a, . sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. O niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z mocy ustawy można mówić, m.in. w sytuacji, gdy strona nie uchybiła określonemu terminowi Taka też przyczyna, w ocenie Sadu I instancji, wystąpiła w rozpoznanej sprawie. Skarżący uzupełnił bowiem braki formalne zażalenia w terminie, a tym samym nie doszło w tym zakresie do uchybienia terminowi. Natomiast uzupełnione zażalenie zostało odrzucone z tego powodu, że na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu nie przysługiwało zażalenie. Postanowienie z dnia 30 stycznia 2020 r. zaskarżył zażaleniem skarżący, w którym wniósł o jego uchylenie. W jego uzasadnieniu stwierdził, że postanowienie narusza wspólnotowy i krajowy porządek prawny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie Sadu I instancji jest prawidłowe. Słusznie Sąd I instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.". Stosownie bowiem do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi (wniosek a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a.). Sąd nie może dokonywać oceny istnienia przesłanki z art. 87 cyt. ustawy w postaci istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu w sytuacji, gdy sam wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny. W konsekwencji wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2020 r. podlegało odrzuceniu Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.